หนี้นี้ ขอจ่ายด้วยร่างกาย Nc 20+ Mga Nobela at Kwento

ชีวิตที่ต้องพลิกผันไปเพราะมัน คนทรยศคนนั้น จากชายหน่ามรุปงามราวกับเจ้าชาย ต้องกลับกลายเป็นน่าเกลียดราวอสูรร้ายเพียงข้ามคืน ทุกอย่างเกือบต้องพังทลาย เมื่อได้โอกาสที่จะแก้แค้นมัน มีหรือเขาจะปล่อยให้หลุดลอยไป เธอคือกุหลาบงามที่พลัดหลงเข้าไปในเงื้อมมือของอสูรร้าย เธอจะทำอย่างไรในเมื่อหัวใจกลับหลงรักผู้ชายที่เห็นเธอเป็นเพียงเครื่องมือผลิต ลูก

นี่ฉันเผลอพูดอะไรออกไป ตายแล้วอีนัตตี้เอ้ยพูดแบบนี้เขาก็รู้หมดอะดิ “แต่ถ้าอยากรู้ อยากลอง… พี่สอนให้ได้นะ ฟรี! ไม่คิดเงิน” “...” “แต่ถ้าตี้เกรงใจ จะจ่ายเงินให้พี่ก็ได้นะ ถือว่า win win” “พี่ร้อนเงินเหรอ” “ป่าว ไม่ได้ร้อนเงิน แต่ร้อนหัวล่างต่างหาก”

ปิ่นมนัสยืนเท้าสะเอวชี้หน้าหญิงวัยกลางอย่างไม่ยอม “แต่บ้านนี้เป็นหนี้ฉันร้อยล้านเชียวนะ!! พวกเธอมีปัญญาจ่ายไหมล่ะ!!!?”

คุณปู่คุณย่าให้เช็คเงินสด4ล้านตามอายุของเจ้าตัวไม่อยากจะคิดว่าถ้าอายุ18จะขนาดไหน มาที่คุณปู่เซนกับคุณย่ากานดาทั้งสองท่านก็ใช่ย่อยนะคะให้หุ้นบริษัทนำเข้าเครื่องมือแพทย์และยากับลูกฉันตั้ง2% เศรษฐีตัวน้อยดีๆ นี่เอง

อยากหมดหนี้ก็อยาก อยากให้พ่อกับแม่สบายก็อยาก แต่จะให้ไปฉันแต่งงาน ไปอุ้มลูกให้คนอื่นเขา อันนี้ฉันว่าฉันไม่ไหว มีหนทางมากมายให้ฉันหาเงินมาใช้หนี้คืนเขาได้ "เราเป็นหนี้เขาอยู่เท่าไหร่เหรอจ๊ะแม่" ฉันแสร้งถามออกไปเพราะถ้าเกิดว่าหนี้สินที่แม่ไปยืมเขามามันไม่เยอะเท่าไห ร่ฉันคิดว่าฉันจะไปทำงานอยู่ประเทศเกาหลีหาเงินมาจ่ายหนี้เอา

ได้กายภาพหรือหาหมอให้ถูกวิธีตั้งแต่แรก "อาพัน เฮียกับป๊าจะพยายามช่วยให้ได้มากที่สุด แต่หนี้ทุกอย่างก็ต้องทำใจเพราะอาพันจดทะเบียนกับน้าสิตา แล้วตอนนี้ก็ไม่มีทรัพย์สินอะไรให้ขายใช้หนี้ได้แล้ว" เทนตอบพลางถอนหายใจเมื่อนึกถึงปัญหาจุดนี้ของพันทา ถึงหนี้ที่สิตาก่อไว้ จะไม่มากในสายตาเขาแต่มันก็ถือว่ามากมายสำหรับพันทา

พูดพลางถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้น "ฉันรู้ตัวดีค่ะว่าต้องใช้หนี้ให้คุณ แต่ฉันว่าให้ฉันทำอย่างอื่นเป็นการใช้หนี้ดีกว่า ไม่ใช่นอนกับคุณ" เธอไม่อยากจะเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก

ฉันตอบกลับอย่างไม่ลังเล อย่างคุณป๋าคงไม่เหลือแล้วแหละ ยัยนั่นมาหาถึงที่ขนาดนี้ “ผู้หญิงทุกคนใช้แค่ปากทำให้ฉัน” คุณป๋าโน้มใบหน้าลงมาใกล้ๆ แล้วพูดต่อ “...แต่เธอใช้ร่างกาย” “อื้อ ~”

“ฉันว่าจะลาออกแล้วนะ พอมีเงินเก็บบ้างแล้ว คืออยากไปสมัครเรียนต่อน่ะ” “จะดีเหรอแก เรียนก็ต้องใช้เงินแล้วไหนจะทำงานอีกนะ ร่างกายแกไหวเหรอยายตาล” “ไม่ไหวก็ต้องไหวสิ”

"ฉันไม่ได้อยากได้คืน" "ไม่ได้~ แต่ตอนนี้ผมจ่ายให้ลุงเป็นก้อนไม่ไหวหรอกเพราะที่ร้านยังต้องใช้หมุนอยู่ตลอด ผมขอผ่อนจ่ายนะ"