Novel & Cerita หนี้นี้ ขอจ่ายด้วยร่างกาย Nc 20+

ฉันตอบเขาแล้วยิ้มล้อๆเขาออกมาที่ตอนนี้เบ้ปากใส่ฉันอย่างงอนๆไปแล้ว "เดี๋ยวพี่ชดใช้ค่าดอกไม้ให้ก็ได้แต่ไม่ได้ชดใช้ด้วยเงินนะ" "อ้าว ไม่ชดใช้ด้วยเงินแล้วชดใช้ด้วยอะไรละคะ" ฉันถามเขาออกไปหลังจากที่เขาพูดประโยคนั้นของเขาออกมา "ก็....ชดใช้ด้วยร่างกายของพี่เชิญน้องย่ำยีได ้ตามสบายเลยค่ะ"

ชายหนุ่มพูดพร้อมกับหยิบเช็คขึ้นมา เขาได้บรรจงเขียนตัวเลขลงไปพร้อมกับเซ็นกำกับเอาไว้ เพื่อให้คนที่ถือเช็คนี้เบิกเงินได้เลย ทั้งที่แสงไฟมืดสลัว "นี่คุณจะบ้าหรือเปล่า ทำไมถึงได้อยากให้ฉันเป็นหนี้คุณจัง อยากใส่เลขศูนย์เกินมานะคุณ ยืมแค่พันสองพันก็พอเดี๋ยวไม่มีปัญญาจ่ายต้น จ่ายดอกให้คุณ" องุ่นพูดออกมาพร้อมกับมองเข้าไปในบ้าน แล้วพบว่ามารดาของเธอนั้น ยังคงเดินไปเดินมาอย่ากระสับกระส่าย นางคงกำลังเป็นห่วงเธอ

ไม่ใช่ลูกหนี้ธรรมดาที่ชดใช้หนี้ด้วยเงิน แต่เป็นลูกหนี้ที่ชดใช้หนี้ด้วยร่างกายตนเอง ทำไมหล่อนจะจำไม่ได้เล่า!

มิรันเงียบไปอย่างจนหนทาง แค่เงินต้นยังไม่รู้จะหามาคืนได้รึเปล่า แล้วเธอจะเอาความมั่นใจจากไหนมายืนยันกับเขาว่าจะจ่ายดอกเบี้ยไหว เงินตั้งสองร้อยกว่าล้านดอกเบี้ยคงจะไม่ใช่น้อยๆ แถมยังเป็นเงินนอกระบบอีก ไม่ต้องพูดถึงเลยล่ะว่าจะมากมายขนาดไหน เผลอๆ คงเยอะกว่าเงินต้นที่เธอต้องห ามาคืนด้วยซ้ำ “..ฉันไม่มีจ่ายให้คุณหรอก” “หึ!..งั้นเอาร่างกายของเธอจ่ายแทนสิ”

〞 〝 ถ้าเงินไม่พอ เดี๋ยวจ่ายด้วยร่างกายก็ได้นะ หึหึ! 〝 อย่าเลยพี่ชาย... แบบนั้นจะกลายเป็นอาหารว่างของป๊ะป๋าไปซะเปล่านะคะ 〞

แต่เงินที่ใช้ไปก็มากโขเช่นกัน เงินที่มีอยู่ใช้หมดแล้วไม่พอ แถมยังเป็นหนี้หอการค้าหลิ่งหนานอีกหนึ่งแสนเจ็ดหมื่นตำลึงเงิน มองดูยุทโธปกรณ์ใหม่ที่เพิ่งมาถึง ฉินหมิงที่อารมณ์ดีขึ้นบ้าง ก็พลันปวดหัวทันที “ติดไว้ก่อน ลองถามนางดูว่ารับชำระด้วยร่างกายหรือไม่”

กับร่างกายฉันอีกก็เชิญจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีฉันยังไงก็เอาเลยจะจูบจะกอดฉันกลางสถานที่โจ่งแจ้งแบบนี้ก็เอาเลยเพราะผู้หญิงที่ขายตัวแลกเงินอย่างฉันมันก็เป็นได้แค่นี้ในสายตาคุณแต่คุณจำไว้นะว่าหลังจากฉันใช้หนี้คุณหมดเมื่อไหร่คุณจะไม่มีวันได้อะไรจากร่างกายฉันอีก จำเอาไว ้"

ส่วนเขาที่ไม่ได้เปิดปากตอบฉัน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฉันหยุดความปรารถนาที่จะบอกออกไป “นับจากนี้ไปฉันจะใช้ร่างกายนี้ชดใช้หนี้สินที่ติดค้างกับคุณทั้งหมด และเมื่อไรที่คุณพอใจแล้ว ฉันขอให้เราสองคนขาดจากกันอย่าได้มาพบเจอกันอีกเลย...จะได้ไหมคะ” ฉันเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงและร่างกายที่ อ่อนล้าเต็มทีอย่างคนที่ไม่มีอะไรจะเสีย โดยที่การแสดงออกของฉันนั้นก็บ่งบอกได้ดีว่าฉันเหนื่อยหน่ายกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นมากแค่ไหนแล้ว

ความจริงตอนนี้สภาพร่างกายเธอไม่ค่อยสู้ดีเท่าไร แถมยังรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวคล้ายกับจะเป็นไข้อีกด้วย ‘เมื่อใดก็ตามที่เงินออกจากบัญชีฉันไปแล้ว…ฉันไม่รับคืนทุกกรณี’ ‘แต่นี่มันมาก…’ ‘ถ้าเธออยากชดใช้คืน ก็ใช้อย่างอื่นจ่ายแทนเงินสิ’ ‘ใช้อะไรจ่ายแทนเหรอคะ?’ ‘ร่างกายของเธอไ ง…’

"ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ฉันขอยืมเงินนายหน่อยได้ไหม แล้วฉันสัญญา...ว่าฉันจะหามาคืนให้นายทุกบาทเลย ขอร้องละ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม ฉันไม่อยากต้องเอาตัวไปขัดดอกกับใคร" "หมายความว่ายังไง" "พ่อฉันเป็นหนี้นอกระบบ ถ้าฉันหาเงินคืนเขาทั้งหมดในวันนี้ไม่ได้...ฉันจะต้องไปนอนกับเสี่ยเจ้า ของเงินเพื่อขัดดอก"