หนี้นี้ ขอจ่ายด้วยร่างกาย Nc 20+ นิยาย & เรื่องราว

ใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น เงาของฉันกับเสิ่นโม่เฉิงทอดยาวไปไกล ผ่านไปสักพัก ฉันก็ยิ้ม ฉันเพิ่งอายุ 18 ชีวิตฉันเพิ่งเริ่มต้น พ่อ เชื่อหนูนะ หนูจะต้องมีชีวิตที่ยอดเยี่ยมแน่นอน

“แล้วเฮียไคจะให้จัสจ่ายดอกเบี้ยยังไงคะ ถ้าไม่เอาเงิน” “แค่ร่างกายของจัส ก็พอ” “ร ร่างกายของจัสเหรอคะ?” “อืม เหมือนที่เราสองคนทำกันเมื่อคืน” หลายชั่วโมงต่อมา 10.45 น. ครืด!! ครืด!! ครืด!!

เพียงแต่ให้นอนกับเขาคืนเดียวต้องจ่ายถึงห้าล้าน เธอก็ไม่มีเงินมากมายขนาดนั้นจริง ๆ “ผ่อนชำระได้ไหมคะ?” เธอพยายามสะกดกลั้นร่างกายที่สั่นเทา พลางลองต่อรองกับเขา

หญิงสาวพยักหน้า ดวงตากลมมองขึ้นไปดูคนร่างสูงที่โอบเธออยู่ "พูดได้จริงนะ" ในเวลานี้ก็เห็นแต่เขานั่นแหละที่จะช่วยเรื่องนี้ได้ "จริงสิ" "ฉันยังไม่มีเงินใช้หนี้พ่อของนายเลย"

เธอกำลังจะเอ่ยเรื่องที่ยังค้างคา แม้ไม่รู้ว่าเขาจ่ายไปเท่าไร แต่ก็พอเคยรู้ราคาอยู่บ้าง "ไม่ต้องกลัวหรอก เธอได้ใช้หนี้คืนฉันแน่" "หนูไม่ได้มีเงินขนาดนั้นนะคะ อาจจะต้องผ่อน ศูนย์เปอร์เซ็นต์หกสิบเดือน" เขาทำเสียงในลำคอ "เลิกพูดมาก หลับตาไปเหอะ หมอบอกยังไม่ให้ใช้สายตามา กไม่ใช่หรือ"

ถึงอย่างนั้นถ้าตามคำที่ผู้หญิงคนนี้บอกก็ไม่เกินสองครั้งนั่นแปลว่าถ้าหลังจากนี้ฉันถูกเรียกให้ทำเรื่องบนเตียงอีกครั้งก็จะไม่ถูกเรียกแล้วใช่ไหม ถึงแม้จะต้องก้มหน้าทำงานที่นี่เพื่อใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้สร้างก็ยังดีกว่าใช้ร่างกายล้างหนี้ …เจ็บเหลือเกิน เจ็บแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่ อน มันปวดร้าวจนเหมือนร่างกายแตกเป็นเสี่ยง ๆ

เงินห้าล้านใช้หนี้ให้พวกบ่อนหล่อนไม่มี มีก็แค่ร่างกาย พวกมันอยากเอาไปทำอะไรก็เอาไปเถอะ ร่างกายหล่อนมีแค่ร่างเปล่าๆ ไม่มีเลือดเนื้อหรือจิตใจให้ใครมาทะนุถนอม เป็นร่างกายที่แค่อยู่รอวันตาย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าวันนั้นใกล้มาถึงหรือยัง “ฉันเกลียดมัน กล้าดียังไงมาพูดถึงลูกสาวเราใน แง่ร้าย ฮือ...”

ทรงยศพยายามพยุงร่างกายอันบอบช้ำของตัวเองลุกขึ้นยืน ก่อนจะมองไปรอบ ๆ ที่เหลือเพียงความว่างเปล่า นี่สินะที่เขาเรียกว่าหมดตัว "คุณพ่อคะ คุณพ่อบอกรินได้ไหม ว่าคุณพ่อติดหนี้เท่าไหร่" "รวมนอกระบบและธนาคารก็ราว ๆ 50 ล้าน"

"วันนี้มีพอสักแสนไหม ฉันจะเอาเงินไปใช้หนี้ให้พ่อแก ที่เหลือจะได้เอามาจ่ายค่ารักษาด้วย" "ฉันไม่มีหรอก" เพราะตอนนี้ติดตัวเธอมียังไม่ถึงพันเลย จะเอาเงินหนึ่งแสนมาจากไหน "ไม่มีก็ไปขอผัวแกอีกสิ ครั้งก่อนก็ขอได้ไม่ใช่เหรอ"

“คนนี้ต่างไป” “หมายถึงยังไง” “ไม่ใช่ผู้หญิงที่เลี้ยง…แต่เป็นลูกหนี้ที่ใช้หนี้ด้วยร่างกาย” คาร์ลถึงกับทำหน้างงเล็กน้อย ลูกหนี้?