หมอจอมทะลุทะลวง Novels & Stories

Ep.62 น้ำตาเเห่งความสุข "ทะ ท้องเธอ...0_0" จังหวะที่ดวงตาคมกริบดุจหมาป่าเลื่อนลงมายังหน้าท้องของคนเป็นเมีย มาเฟียหนุ่มถึงกับต้องเบิกตากว้างราวกับไข่ของไดโนเสาร์ล้านปีเมื่อพบว่าหน้าท้องที่เคยแบนราบน่าสัมผัส บัดนี้ได้นูนออกมาอย่างใหญ่โตเพราะมีสิ่งมีชีวิตอยู่ในนั้น

****** กะปู๋กลมใหญ่มุดทะลวงช่องสวาทปามอีกครั้ง ไหลลื่นเข้าไปอย่างง่ายดายกว่าคราแรก เมื่อร่างของปามถูกหย่อนลงตามน้ำหนัก ความยาวขององคชาติร้อกโก้หายไป ถูกช่องคลอดเธอกลืนกินคับช่องสวาทไหลลื่นผิวใส ร่างของปามถูกจับยกขึ้นลง ราวกับเธอกลายเป็นเครื่องยกน้ำหนักของเขา และเสียด สีกับองคชาติใหญ่เท่าแขน มุดทะลวงช่องคลอดนับครั้งไม่ถ้วน หญิงสาวหมดแรงควบคุมกาย และสิ้นสติเมื่อปลายหัวหยักแหวกปากมดลูก มุดทะลวงชนผนังมดลูก จนท้องน้อยบวมเมื่อมันบุกเข้ามาลึกมาก

ฮ่องเต้ฉางหลงออกอาการเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด กริดเล่มเล็กถูกนำออกมาเฉือนฝ่ามือ เพื่อบีบเคล้นหยาดโลหิตใส่ขวดกระเบื้อง “อันที่จริง กระหม่อมยังมิมีความรู้เรื่องพิษดวงใจนารีมากนัก หากว่าจะขอประทานอนุญาตจากฝ่าบาทเข้ามาใช้หอตำราหลวงจะได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” “มาเถิด จะมา เมื่อใดก็ได้”

"หึ!!!" น่าหลานหลิงหวางเอ่ยออดอ้อนอวิ๋นฮองเฮาอย่างรักใคร่ เรื่องนี้มีเพียงเขากับนางและน่าหลานเยี่ยที่รู้ ว่าทุกคืนเขาจะให้คนผสมยาลงไปในน้ำชาให้มู่หรงฮวากิน ยานี้มีชื่อว่าห้วงฝัน ผู้ใดได้ดื่มจะหลับฝันว่าได้หลับนอนกับคนที่ตนเองต้องการ เขาใช้ยานี้กับมู่หรงฮวามาร่วมเดือนแล้ว

มาดามจูเลียถามเสียงสั่น “ทิพถูกวางยา เธอปลอดภัยแล้วครับ และข่าวดี...หมอตรวจเจอว่าเธอกำลังตั้งท้องครับ”

เสียงตะโกนดังขึ้น ประตู โรงหมอเปิดผางออก เผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มรูปงามในชุดขุนนาง "คุณชายเจียงไห่ถัง!" หวังกุยหลันอุทานด้วยความประหลาดใจ

หลินจื่อเยว่ทานโจ๊กจนหมดก็เดินตามกลุ่มหมอบุรุษผู้นั้นไปยังโรงหมอ ซึ่งตรงลานข้างหน้านั้นเป็นลานกว้าง มีห้องยาอยู่ด้านซ้าย ตัวคนป่วยถูกนำไปวางบนตั่งกลางลานกว้างนั้น ก่อนที่ผู้ช่วยของหมอบุรุษผู้นั้นซึ่งหลินจื่อเยว่ได้มารู้ที่หลังว่าเขามีนามว่า ‘เจินเลี่ยง’ ผ้าที่คล ุมกายคนป่วยอยู่ถูกคลี่ออก ทำให้ชาวบ้านที่ตามมามุงดูต่างพากันถอยห่าง เนื่องจากตามท่อนแขนและลำคอมีผื่นสีแดงขึ้นเต็มไปหมด บางจุดมีตุ่มน้ำสีใสผุดขึ้นมาดูน่ากลัวมิใช่น้อย

ในนาทีที่โพรงสวาทบีบรัดตัวอย่างรุนแรง ด้วยลำเนื้อของพ่อหมอทะลวงแทงเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทำให้รู้สึกร้อนวูบวาบเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ไชชอนเข้ามาในร่างกาย “อ๊ะ… อ๊ายยย… กรี๊ดดดดด… ” หมวยใกล้ถึงสวรรค์ มือทั้งสองข้างของหล่อนจิกเกร็งเกาะแผ่นหลังของจอมขมังเวทย์ที่เ ต็มไปด้วยลายสักสีดำ

เมื่อความเจ็บเริ่มจู่โจม เพ่ยเพ่ยจึงค่อยๆ ได้สติ เธอลืมตาขึ้นในความมืดแล้วเพ่งมองบุรุษตรงหน้า ด้วยแสงรำไรจากโคมไฟบนโต๊ะกลางห้องจึงทำให้นางเห็นเขาได้ถนัดตายิ่งขึ้น "มาได้ไงวะ?" เพ่ยเพ่ยถึงกับสบถออกมาอย่างลืมตัว "โอ้ย!…ท่านอ๋องหม่อมฉันเจ็บนะเพคะ ป ล่อยหม่อมฉันนะ"

การทะลวงระดับสำหรับผู้ฝึกยุทธนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ กว่านโม๋ไม่เคยมีวี่แววว่าจะทะลวงระดับมาก่อน แต่หลังจากเขากลืนยาหลอมลมปราณลงไป เขาก็ทะลวงผ่านได้ทันที