หมอจอมทะลุทะลวง Novels & Stories

เสียงทุ้มเอ่ยหอบกระเส่าชิดใบหูบาง "อื้อ อะ อะ พร้อมกันค่ะ" สิ้นเสียงหวานร่างของเธอก็เกร็งกระตุกเสร็จสมจนตาเหลือกลานเสมือยล่องลอยอยู่ในอากาศร่องแฉะตอดรัดท่อนเอ็นใหญ่ถี่รัวไม่หยุด หมอฉีกยิ้มขยับตอกอัดเข้าใส่ช่องรักฉ่ำแฉะหนัก ๆ ติดกันหลายครั้งก่อนที่จะยอมถอดถอนท่อ นเอ็นใหญ่ออกจากร่องสวาท เมื่อชักออกน้ำรักสีขาวเหนียวข้นก็ไหลพรวดออกมาติด ๆ

สุราร้อนในจอกกำลังถูกรินไม่หยุดแต่กลิ่นหอมของมัน… แฝงบางสิ่งมากกว่านั้น ยาทะลวงจิต เสริมไฟปรารถนามันไม่ได้ออกฤทธิ์เฉียบพลัน แต่มันคืบคลานแทรกซึมเข้าสายตา เสียงหัวใจ ลามจากปลายนิ้วจนถึงปลายลิ้น

ปั้ก ปั้ก เสียงคล้ายของแข็งกระทบกันดังอยู่สี่ห้าที ปภาวรินทร์หลับตาปี๋ซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดแข็งแรง ก่อนจะร้องตกใจเมื่อรู้สึกว่าคนที่โอบกอดเธออยู่สะดุ้งรับอะไรบางอย่าง "คุณ! หมอหมอกเป็นอะไรรึเปล่า" ใบชาผละออกจากร่างสูงทันที ในขณะที่เสียงมอเตอร์ไซค์ดังทิ้งห่างออกไปแต่ ไกล ก่อนกลิ่นคาวจะคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ

“ข้าคงขาดใจตายพอดี ขอเพียงเจ้ารอด…แม้เหลือเพียงแขนเดียว…ข้าก็ยืนยันจะปกป้องเจ้า” จบคำพูดนั้นนางนอนหลับฝันดีทั้งคืน ทั้งยังตื่นมาอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นว่าน้องชายยังไม่ตื่นนางจึงแอบเข้าไปจัดการตนเองในมิติ พร้อมทั้งหยิบอาหารและผลไม้ออกมาหลายอย่าง ก่อนจะเดินออกจากกระโจมในเวลาเช้ามืดม ีแม่บ้านบางคนออกมาหุงหาอาหาร นางใช้ฝ่ามือบางอังหน้าผากร่างหนา พบว่ามันยังอุ่นๆอยู่จึงลงมือต้มยาที่นำออกมาจากมิติให้เขาได้กิน ”ข้าดีขึ้นมากแล้ว“ คนที่ตื่นมาพบว่านางกำลังต้มยาเอ่ยบอกเบาๆ

ัก ไร้การเล้าโลม กายสาวมีสภาพไม่ต่างจากดอกไม้โดนขยี้จนแหลกยับ จิตใจแหลกสลาย ถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี เมื่อถูกทำร้ายจากเพศชายที่ตัวเองรังเกียจสัมผัส สิตาภานอนนิ่งปล่อยให้ชายหนุ่มโจนจ้วงเข้ามาในร่างอย่างไร้ทางสู้ น้ำตาหลั่งริน เจ็บทั้งกาย ร้าวไปทั้งใจ กว่าซาตานหนุ่ม จะลงอาญาจนสาแก่ใจ

“ระ...โรคจิต อะ...เจ็บ!” แล้วเธอก็หลับตาปล่อยน้ำตาไหลออกมาเมื่อความใหญ่ยาวบุรุษกระแทกลึกเข้ามากลางร่างจนคับแน่นในท้องน้อยของตนเอง ทั้งเจ็บปวดทรมานราวกับโดนฉีกทึ้งร่าง ไม่เหลือแล้วความบริสุทธิ์ของตนเอง

เถาจื่อเดินไปจับคอเสื้อของหมอจางอย่างมิเกรงใจแล้วยัดมีดผ่าตัดเข้าไปในมือของเขาพลางตะโกนอย่างดุร้าย “ตัดสิ!” หมอจางเห็นก้อนเนื้อเปื้อนเลือดนั้นก็มือสั่น เขามองแล้วรู้สึกคลื่นไส้ มีหรือจะกล้าตัด! “ตัดสิ!” เซียวหลินมู่ก็ตะคอกใส่เขาเช่นกัน

“ผมไม่อนุญาต!” “อย่านะคะ เฮ็คเตอร์!” ร่างบางหันหลังให้แต่กลับถูกกระชากไหล่จนเซเข้าไปปะทะอกกว้าง เฮ็คเตอร์กระหวัดแขนรัดตัวเธอไว้แน่น ดวงตาของเขาเป็นสีเข้มและกล้ามเนื้อบนใบหน้ากดเกร็งโดยเฉพาะสันกรามซึ่งถูกขบจนนูนเป็นสัน ณชนกตัวสั่น เขากลายร่างเป็นจอมซาตานร้ายอีกหน “ปล่อยค่ะ!”

เจียงอี้เองก็เคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ฝีมือระดับนี้เกิดมาทั้งชีวิตเขาเพิ่งเคยเห็นกับตา จู่โจมเพียงคราเดียวแต่ป่นกระดูกคู่ต่อสู้จนแทบทั้งร่างไม่อาจขยับ การจะรักษาไป๋จิ่วซวีนับว่าไร้หนทางแล้ว “กระหม่อมมีวิธีหนึ่ง” “รีบพูด” “เราคงได้แต่ลองเสี่ยงเพราะได้ยินมาว่านางเป็ นหมอเทวดา มียาชนิดหนึ่งไร้สีไร้กลิ่น คนที่กินเข้าไปจะไม่มีทางรู้กระทั่งแสดงอาการ”

สวีอวี้ถงขอถอนคำพูด นี่มันเล่นกันถึงตายแล้ว ฮือ. พยาบาลสาวมองวัตถุสีดำมีลำกล้องในมือสีแทนใหญ่ เจ้ามัจจุราชอันนี้กระแทกสมองเธอจนขาวโพลนคิดอะไรไม่ออก ตัวรีบตะกายผนังอยากจะปีนขึ้นไปแล้วหนีออกทางเพดาน