หัวจะปวด...แพทย์ฝึกหัดทะลุมิติไปเป็นหมอเทวดา

หัวจะปวด...แพทย์ฝึกหัดทะลุมิติไปเป็นหมอเทวดา

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-14
Oleh:  BunmeebooksTamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
19Bab
1.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หวังกุ้ยหลัน หมอสาวล้ำทันสมัยถูกแม่บังคับให้เรียนแพทย์แผนจีนโบราณ แล้ววันหนึ่งเธอก็พบตำรายาโบราณที่ทำให้ทะลุมิติย้อนเวลากลับไปเป็นหมอเทวดา เธอต้องรับมือกับโรคประหลาด แถมยังเจอบุรุษตามตื้อไม่เลิก !

Lihat lebih banyak

Bab 1

1.แบกรับทายาทตระกูลแพทย์

"Inferior human." That's what Liam dared to call me before the entire Alpha Summit, five years after his engagement to Seraphina. The fool was scorning the very Luna Queen he was eternally unworthy of.

In the hotel lobby, Liam strode in with Seraphina on his arm.

The werewolves present quickly recognized him, their faces lighting up as they swarmed him.

“Alpha Liam! I never expected to see you at the Alliance Summit! To take over a pack and bring it to near-major status in just five years—so young and promising!”

“You’re here to win the support of the Alpha King, aren’t you?”

Liam gave a slight nod, and a murmur of understanding went through the crowd. More than half the Alphas here were vying for the favor of the legendary Alpha King.

Someone’s gaze shifted to Seraphina. “And this must be your future Luna? A perfect match for an alliance!”

Seraphina pressed closer to Liam, her smile soft. “We haven’t completed the final soul-bond yet. We’ll hold the ceremony after the pack’s promotion. We hope you’ll all be there to witness it.”

Liam’s expression tensed for a moment before he forced an unnatural smile. “We’ve both been busy with pack affairs. We've been devoted to one another for ages. The ceremony is a formality.”

Another round of congratulations followed.

I, however, was a little surprised. They still hadn't soul-bonded?

He’d proposed to Seraphina days after our breakup, so desperate for the power of her pure bloodline. They should have completed the bonding ritual years ago. Why the delay?

Besides, a werewolf's awakened rank is intrinsically tied to their soul-bond.

Just then, a hotel guard—a werewolf, by his scent—approached me, his face a stern mask.

"Ma'am, this is an eight-star resort. It's not a place for lesser beings to simply wander in."

His gaze raked over me, his lip curling in undisguised contempt.

I’d just been playing on the beach with my cub, so my clothes were dusted with sand. Standing in the fountain now, my own pack scent was completely masked. It was no wonder they mistook me.

I explained quickly, "I’m sorry, my cub's amulet fell into the fountain. I'll be back in my room the moment I find it. I’ll pay for any damages…"

The guard cut me off impatiently. "With that common human scent clinging to you, there's no way you're a guest. Get off pack territory. Immediately."

His voice was sharp enough to carry. With a werewolf's keen hearing, every Alpha in the vicinity turned toward the commotion.

"What's a human doing here?"

"The sheer nerve… to defile pack territory like this."

At that moment, Liam glanced over.

Our eyes met. He froze. “Elena?”

The guard looked at him in surprise. “Alpha Liam, you know her?”

Liam’s expression shuttered, his tone dismissive. “A human my father’s pack once offered protection to. We’re not close.” With that, he looked away, as if another glance would soil his eyes. The same contempt he’d shown when he threw me out of his life.

Hearing this, the guard grew bolder and reached out to shove me. “So that’s it. I’ve seen your type before. Some pack offers a human a scrap of protection, and you think you can leech off werewolves for life?”

I sidestepped his push, my annoyance growing. “I said I’ll leave when I find it. I’ll pay for the damages.”

He sneered, his face a mask of ridicule.

"Pay? A fragile little human like you?" He gestured to the decorative fountain I had muddied. "Do you have any idea what this is? It's a custom moonstone fixture by a master werewolf artisan. This set is worth three hundred thousand dollars! How could you possibly afford that?"

He reached for me again. I could feel the weight of his Alpha dominance—low-ranking, to be sure, but more than enough to cow any ordinary human.

But to me, it was nothing.

“That’s enough.”

Liam, who had already reached the elevators, suddenly turned back. He walked over, his face blank, his eyes as cold as if he were looking at a stranger.

“What are you looking for? How much? I’ll give it to you.”

"Don't try to get my attention this way," he hissed, his voice laced with contempt. "It's pathetic. I have zero interest in an inferior creature like you."

Seraphina immediately tightened her grip on his arm, her smile deceptively sweet, but her eyes gleamed with triumph.

"Elena, we're about to be mated. I know you were bitter about the breakup, but the chasm between a wolf and a human was always too wide. It was never meant to be. It's time you stopped this pointless struggle and found some dignity."

I smiled faintly, my tone sincere. “I wish you a swift and healthy heir.”

I paid them no more mind, crouching to continue my search in the fountain. It was a treasure his father had found for him on his very first trip to the beach. It meant the world to my son.

“What will it take for you to leave?” Liam snapped. “Or are you still hung up on the bonding vows I made to Seraphina?”

He impatiently pulled out his device and began tapping. “Fine. I’ll arrange for a minor pack’s mark of protection for you. Take it and disappear. Don’t ever show your face in front of me again.”

“My mate has always been Seraphina. Those two years with you were just pity for the weak.”

“This protection is enough for you to start over. Find a human boyfriend who’s actually worthy of you and stop wasting your time on me.”

Suddenly, his fingers stilled. The information on his device made his face drain of color.

“Your pack link has been erased? You’re a packless rogue?”
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
19 Bab
1.แบกรับทายาทตระกูลแพทย์
ณ ห้องสมุดมหาวิทยาลัยแพทย์แผนจีนในปักกิ่งยุคปัจจุบัน หญิงสาวร่างบางในชุดนักศึกษาสีขาวนั่งขมวดคิ้วจดจ่อกับตำราเล่มหนาเตอะ ผมยาวสลวยสีดำขลับของนางตกลงมาปรกใบหน้าเรียวงามหวังกุยหลัน-ดอกกล้วยไม้ล้ำค่า เป็นชื่อที่คุณปู่ตั้งให้ เธอเติบโตในตระกูลแพทย์แผนจีนดูดซับความสุขุมเยือกเย็นเช่นเดียวกับผู้เป็นปู่ แต่อย่างไรเธอก็เป็นเด็กสาวในโลกที่ก้าวล้ำทันสมัย ปู่หวังให้เธอสืบทอดวิชาแพทย์โบราณของตระกูล แต่เธอเลือกเรียนแพทย์แผนตะวันตก ทำให้ปู่ไม่ยอมพูดกับหลานสาวและเธอก็ไม่ใจอ่อนเข้าไปง้อ ผ่านมาสองปี แม่จึงเป็นฝ่ายเรียกลูกสาวมาคุยปรับความเข้าใจ เธอจึงยอมเรียนแพทย์แผนจีนเป็นวิชาเลือก อย่างน้อยก็ไม่ให้ความรู้ของตระกูลหายไปหญิงสาวขยับแว่นสายตา ดวงตางดงามไล่อ่านตัวอักษรโบราณ เบื้องหน้าคือตำราแพทย์โบราณล่ำค้าที่เก็บรักษาไว้ที่หอสมุดมหาวิทยาลัย เพราะความเป็นลูกหลานตระกูลหวังทำให้เธอสามารถยืมตำราที่ประเมินค่าไม่ได้เล่มนี้มาเปิดอ่านได้ลึกๆ แล้วเธอก็รู้สึกผิดต่อคุณปู่ พ่อมีลูกสาวเพียงคนเดียว เธอคือทายาทสกุลหวังแต่ไม่อาจสืบทอดวิชาแพทย์แผนจีนได้ เธอไม่ได้รังเกียจการแพทย์สมัยโบราณหรือการใช้ยาสมุนไพร เธอแค่อยา
Baca selengkapnya
2.นี่ข้าย้อนเวลามาเป็นคุณหนูนิสัยแย่ๆ หรอกรึ
หวังกุยหลันฉีกยิ้มแล้วปล่อยให้สาวใช้จูงมือพาออกจากห้อง ได้แต่ภาวนาในใจ 'ขอให้รอดพ้นวันนี้ไปได้ด้วยเถอะ!'หวังกุยหลันเดินตามสาวใช้ไปตามระเบียงทางเดินที่ประดับด้วยโคมไฟแดงและภาพวาดจีนโบราณ ปกติเธอมักสวมกางเกงเพื่อความคล่องตัว ถ้าเป็นกระโปรงก็ยาวคลุมเข่า แต่ชุดที่สวมอยู่ตอนนี้ทำให้สะดุดชายกระโปรงของตัวเองจนเซไปมา“คุณหนู ระวังด้วยเจ้าค่ะ” สาวใช้รีบประคองนาง “วันนี้ท่านดูเหมือนเด็กหัดเดินเลย คุณหนูไม่เป็นอะไรแน่นะเจ้าคะ”หวังกุยหลันยิ้มเจือน "ขอบใจเจ้า... เอ่อ... เจ้าชื่ออะไรนะ?"สาวใช้ทำหน้างง "ข้าชื่อหลิงเอ๋อร์เจ้าค่ะ คุณหนูเรียกข้าเช่นนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วนะเจ้าคะ""อ๋อ! ใช่ๆ ข้าล้อเล่นน่ะ หลิงเอ๋อร์" หวังกุยหลันหัวเราะกลบเกลื่อนเมื่อมาถึงโถงกลาง หวังกุยหลันก็เห็นชายหญิงวัยกลางคนในชุดหรูหรานั่งอยู่ที่โต๊ะ พร้อมกับหญิงสาวอีกคนที่หน้าตาคล้ายกับเธอ“อาเหนียงของท่าน ท่านพ่อของท่าน และนั่นน้องสาวของท่านชื่อจูหรัน" หลิงเอ๋อร์กล่าวแนะนำเบาๆ เพราะรู้สึกว่าวันนี้คุณหนูแปลกไป อาจเพราะนอนมากเกินไปก็เป็นได้หวังกุยหลันรีบคำนับทันที "ลูกคารวะท่านพ่อ ท่านแม่"ทุกคนมองนางด้วยสีหน้าประหลาดใจ"กุยห
Baca selengkapnya
3.น้องสาวขี้อิจฉา
หวังกุยหลันลุกขบฟันด้วยความโกรธแล้วลุกขึ้นปัดฝุ่น พยายามรักษาหน้าตาไว้ " ข้าแค่กำลังคิดถึงตำรายาใหม่ที่จะคิดค้น จึงเผลอเหม่อไปเสียหน่อย"หวังจูหรันพยักหน้า แต่ดวงตายังฉายยิ้มเยาะ "ถ้าอย่างนั้นพี่สาวก็ระวังด้วยนะ อย่าให้เสียชื่อตระกูลของเรา"หวังกุยหลันยิ้มแข็งค้างบนใบหน้า นางยังเป็นแค่นักศึกแพทย์อยู่เลย จะรักษาผู้คนได้มากน้อยแค่ไหนกัน หญิงสาวแหงนหน้ามองฟ้า ‘สวรรค์! ทำไมส่งฉันมาที่นี่ด้วยนะ!’ขณะก่นด่าโชคชะตา หวังกุยหลันก็เก็บสมุนไพรไปด้วย ทั้งสองเดินเก็บสมุนไพรจนตะกร้าเกือบเต็ม หวังจูหรันเดินนำาถึงลำธารเล็กๆ กลางป่า ทั้งสองนั่งพักใต้ร่มไม้ริมน้ำ"พี่สาว" หวังจูหรันเอ่ยขึ้น "ข้าอยากถามอะไรท่านสักอย่าง"หวังกุยหลันกำลังดื่มน้ำจากกระบอกไม้ไผ่ "ว่ามาสิ""ท่านรู้สึกอย่างไรกับคุณชายเจียงไห่ถัง?" หวังจูหรันถามพลางจ้องมองปฏิกิริยาของพี่สาว"เอ๊ะ!?" หวังกุยหลันสำลักน้ำพรวด พ่นออกมาเป็นสายฝอยใส่หน้าน้องสาวเต็มๆ"อุ๊ย! พี่สาว!" หวังจูหรันร้องเสียงหลง รีบเช็ดหน้า"ขะ...ขอโทษ!" หวังกุยหลันรีบขอโทษ พลางคิดในใจ 'เจียงไห่ถังเป็นใครกัน??'"ท่านเป็นอะไรไป?" หวังจูหรันถามอย่างสงสัย "ปกติเวลาข้าถามเรื
Baca selengkapnya
4.การรักษาครั้งแรก
แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่าง หวังกุยหลันนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่าๆ ในห้องตรวจคนไข้ของตระกูลหวัง นางกำลังพยายามทำความเข้าใจตำราแพทย์จีนโบราณที่วางอยู่ตรงหน้า ปัญหาของนางตอนนี้ก็คือตัวอักษรเหล่านี้เป็นอักษรโบราณ และยังต้องฝึกการจับพู่กันอีก นี่ก็ไม่ได้ใช้ของแบบนี้มานานมาก ใครจะไปรู้ว่าวันหนึ่งจะคิดถึงปากกา ดินสอและแท็ปแล็ตมากขนาดนี้“ฉันอยากได้ปากกาของฉัน”หญิงบ่นพึมพำ พลางขยี้ตาไปมานึกถึงวีรกรรมในห้องตรวจที่เผลอหยิบปากกาของพยาบาลมาใช้อยู่เสมอ ตอนนี้คงเป็นเพราะกรรมตามสนอง เธอไม่มีปากกาใช้ แค่ปากกายังไม่มีเลย!ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น"เข้ามา" หวังกุยหลันตอบรับ พลางจัดท่านั่งให้เรียบร้อย พลันประตูเปิดออก และคนที่ก้าวเข้ามาทำให้หวังกุยหลันแทบสำลักน้ำลายตัวเอง"คุณชายเจียงไห่ถัง!" อุทานออกมาอย่างตกใจไม่คิดว่าจะได้เจอคนที่ไม่อยากเจออย่างนี้ชายหนุ่มรูปงามยิ้มบางๆ พลางคำนับ “คุณหนูกุยหลัน ข้าหวังว่าจะไม่ได้รบกวนท่าน"หวังกุยหลันรีบลุกขึ้นยืน แต่เผลอสะดุดชายกระโปรงตัวเองจนเซไปชนโต๊ะ ทำให้ขวดยาหลายใบกลิ้งตกพื้น"โอ๊ะ! ระวังขอรับ!" เจียงไห่ถังรีบเข้ามาช่วยประคองหวังกุยหลันรู้สึกใบหน
Baca selengkapnya
5.เจ้าไม่เชื่อวิชาแพทย์ของข้ารึ
หญิงสาวเขียนเทียบยาด้วยลายมือที่...ไม่สวยงามนัก แต่อย่างน้อยก็พอจะอ่านออกได้ล่ะ เจียงไห่ถังจากไปรับใบสั่งยาแล้วก็ขอตัวจากไป หวังกุยหลันก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่“นี่ฉันจะทำหน้าที่หมอในยุคโบราณนี้ได้จริงๆเหรอ แต่อย่างน้อยก็ผ่านไปได้ด้วยดี"ถ้ายังหาทางกลับบ้านไม่ได้ ก็คงต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ที่นี่และเริ่มจากศึกษาตำรายาเหล่านั้น โอ๊ย! ฉันไม่ชอบยาจีน นี่ฉันต้องฝึกฝังเข็มใช่ไหม! ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังมาจากนอกห้อง ก่อนที่ประตูจะเปิดผางออก"พี่สาว!" เสียงของหวังจูหรันดังขึ้น "ข้าได้ยินว่าคุณชายเจียงมาหาท่าน เกิดอะไรขึ้นหรือ?"หวังกุยหลัน มองน้องสาวที่กำลังจ้องนางด้วยสายตาคาดคั้น แล้วก็ส่ายหน้าไปมา"คุณชายเจียงน่ะหรือ?" หวังกุยหลันพูดเสียงราบเรียบโดยไม่ต้องฝืนเพราะเธอไม่ได้หวั่นไหวกับผู้ชายของน้องสาวเลยสักนิด"เรื่องอะไรหรือ พี่สาว?" หวังจูหรันเร่งเร้า ดวงตาเป็นประกาย" เรื่องการนอนกรน" หวังกุยหลันพูดแล้วเดินไปหยิบตำราแพทย์ที่อยู่บนชั้นออกมาเปิดดู เธอตั้งใจจะจดจำตำแหน่งต่างๆ ในการฝังเข็ม ปู่เคยสอนแต่มันก็นานมากแล้ว"นอนกรน?" หวังจูหรันทำหน้างุนงง "คุณชายเจียงมาปรึกษาพี่เรื่องนอนกรนอย
Baca selengkapnya
6. จริงหรือ?
ขณะที่นั่งรอโจ๊ก หวังกุยหลันสังเกตเห็นผื่นแดงบนผิวของเด็กหนุ่ม"เจ้าเป็นโรคผิวหนังหรือ?" นางถามอย่างเป็นห่วงเด็กชายพยักหน้า "ใช่ขอรับ มันคันและเจ็บมาก"หวังกุยหลันครุ่นคิด 'นี่อาจเป็นโอกาสที่ข้าจะได้ใช้ความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม่ช่วยเหลือคน'"หลังจากกินโจ๊กแล้ว เจ้าไปที่บ้านข้านะ ข้าจะลองรักษาโรคผิวหนังให้เจ้า"เด็กชายยิ้มกว้าง "จริงหรือขอรับ? ขอบคุณมากเลย คุณหนู!"ขณะที่ทั้งสองกำลังกินโจ๊ก หวังกุยหลันก็รู้สึกเหมือนมีใครกำลังจ้องมองอยู่ นางหันไปมองรอบๆ แต่ไม่เห็นใครที่น่าสงสัย'แปลกจัง' นางคิด 'รู้สึกเหมือนมีคนแอบดูเราอยู่... หรือว่าจะคิดไปเองนะ?'หวังกุยหลันพาเด็กหนุ่มขอทานกลับมาที่ห้องตรวจของนาง เขามองรอบห้องด้วยความตื่นตาตื่นใจ"นั่งลงตรงนี้นะ" หวังกุยหลันชี้ไปที่เก้าอี้ไม้ "ข้าชื่อหวังกุยหลัน แล้วเจ้าล่ะชื่ออะไร?""ข้าชื่อเสี่ยวหู (หนูน้อย) ขอรับ" เด็กหนุ่มตอบเสียงเบาหวังกุยหลันยิ้ม "ชื่อน่ารักดีนะ เสี่ยวหู ตอนนี้ข้าจะตรวจดูผิวหนังของเจ้า"นางเริ่มสำรวจผื่นแดงบนผิวของชายหนุ่ม พลางคิดหนัก 'ดูเหมือนจะเป็นโรคผิวหนังอักเสบ... แต่จะรักษาอย่างไรดีล่ะ?' หญิงสาวครุ่นคิด หากเป็นโลกที่จา
Baca selengkapnya
7. ได้แต่ถอนหายใจ
หวังกุยหลันตกใจ ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "เสี่ยวหู? เจ้าเป็นอะไรไป?"เสี่ยวหูยิ้มบางๆ "อันที่จริง ข้าไม่ใช่เด็กขอทานธรรมดา ข้าคือโอวหยางฮุ่ย หลานชายของเจ้าสำนักยุทธ์ที่มีชื่อเสียงในเมืองนี้"‘แล้วอย่างไร ข้าต้องตื่นเต้นหรือตกใจล่ะ’โอวหยางฮุ่ยยืนยันเพราะคิดว่าผู้มีพระคุณไม่เชื่อ " ข้าพูดความจริง ข้าปลอมตัวเป็นขอทานเพื่อทดสอบคุณธรรมของผู้คนในเมืองนี้ และท่านก็ผ่านการทดสอบอย่างงดงาม นี่ก็เป็นหนึ่งในบททดสอบของข้าที่ท่านปู่ให้มาเช่นกัน และข้าได้พบกับผู้ที่มีจิตใจงดงาม และมีความละเอียดรอบคอบ ดูออกว่าข้านั้นเป็นโรคผิวหนัง เช่นท่านเป็นคนแรก"หวังกุยหลันยืนนิ่งงัน สมองพยายามประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ "แต่... แต่โรคผิวหนังของเจ้า..."โอวหยางฮุ่ยหัวเราะเบาๆ "เป็นแค่การแต่งหน้าขอรับ แต่วิธีรักษาของท่านก็ช่วยให้ข้ารู้สึกสบายผิวขึ้นจริง""นี่ข้าถูกหลอกให้ใช้น้ำส้มสายชูกับน้ำผึ้งทาตัวเจ้าอย่างนั้นหรือ?""ข้าต้องขอโทษที่หลอกท่าน" โอวหยางฮุ่ยพูดอย่างสำนึกผิด "แต่ข้าทำเพื่อทดสอบความเมตตาและปัญญาของท่าน และท่านก็ทำให้ข้าประทับใจมาก"หวังกุยหลันรู้สึกโกรธอยู่บ้าง นางช่วยเพราะเห็นคนลำบากไม่ใช่อยากถูกทดสอบแบบนี้
Baca selengkapnya
8. แล้วใครจะเป็นคนป่วย
"แล้วใครจะเป็นคนป่วยล่ะ?" เจียงไห่ถังถามอย่างกังวลหวังจูหรันยิ้มกว้าง "ก็ท่านไงล่ะ คุณชายเจียง!""ข้าหรือ!?" เจียงไห่ถังอุทานเสียงหลง "แต่... แต่ข้าไม่เคยแสดงละครมาก่อนนะ""ไม่ต้องกังวลไปหรอก" หวังจูหรันยิ้มปลอบใจ นางชอบเขาก็เพราะไม่ว่านางจะทำอะไรหรือพูดสิ่งใด เขาล้วนเชื่อฟังนางเป็นที่สุด "ข้าจะสอนท่านเอง แค่นอนหลับตา แล้วทำเสียงครางๆ ก็พอแล้ว"เจียงไห่ถังถอนหายใจเฮือกใหญ่ "ถ้าท่านว่าอย่างนั้น... ข้าก็จะพยายามเต็มที่""ดีมาก!" หวังจูหรันยิ้มอย่างพอใจ "เตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้เราจะเริ่มแผนการของเรา!"ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ไม่มีใครสังเกตเห็นเงาดำที่แอบฟังอยู่หลังพุ่มไม้ เงานั้นค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปอย่างเงียบเชียบ"แผนการที่น่าสนใจเสียจริง" เสียงกระซิบของชายหนุ่มดังขึ้นเบาๆ "ข้าอยากรู้จังว่าคุณหนูกุยหลันจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไร"รุ่งเช้าวันใหม่ เสียงโวยวายดังลั่นจากห้องรับแขกของตระกูลหวัง"พี่สาว แย่แล้ว!! คุณชายเจียงป่วยหนักมาก!" หวังจูหรันร้องเสียงหลง วิ่งเข้ามาในห้องตรวจของหวังกุยหลันหวังกุยหลันที่กำลังดื่มชาอย่างสงบ สำลักจนชาพุ่งออกจากจมูก "อะไรนะ? คุณชายเจียงเป็นอะไร?"
Baca selengkapnya
9.การแข่งขันทางการแพทย์
หวังกุยหลันชะงัก นึกในใจ 'ข้าจะอธิบายอย่างไรดีนะ?' หญิงสาวยืนนิ่ง สมองกำลังคิดหาคำอธิบายอย่างรวดเร็ว ในขณะที่หวังจูหรันและเจียงไห่ถังจ้องมองนางอย่างคาดหวัง"ความจริงแล้ว... ข้า... ข้าได้รับการดลใจจากเทพเซียน!""หา!?" ทั้งสองอุทานพร้อมกัน"ใช่แล้ว!" หวังกุยหลันพยักหน้าหงึกๆ "เมื่อไม่กี่วันก่อน ข้าฝันเห็นเทพเซียนแห่งการแพทย์ ท่านมอบความรู้วิเศษให้ข้า ทำให้ข้าเปลี่ยนไป"หวังจูหรันทำตาโต "จริงหรือ พี่สาว? แล้วเหตุใดพี่ถึงไม่บอกข้า?""ก็... ก็เพราะข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่เชื่อน่ะสิ" หวังกุยหลันตอบอย่างรวดเร็ว "และข้าก็ต้องการเวลาในการทำความเข้าใจความรู้ใหม่ๆ นี้ด้วย"เจียงไห่ถังพยักหน้าอย่างเข้าใจ " นั่นอธิบายได้ว่าเหตุใดวิธีรักษาของท่านจึงได้แปลกประหลาดแต่ได้ผลนัก" "ใช่แล้ว!" หวังกุยหลันเสริมอย่างมั่นใจยกมือกอดอก เชิดใบหน้าขึ้นเล็กน้อยยิ่งทำให้ดูหยิ่งยโสมากยิ่งขึ้น "เทพเซียนบอกข้าว่า บางครั้งวิธีที่ดูเหมือนบ้าๆ บอๆ ก็อาจเป็นทางรักษาที่ดีที่สุดก็ได้"หวังจูหรันยกมือทาบอก " พี่สาว นี่เป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์มาก! แต่... เหตุใดพี่ถึงดูงุ่มง่ามและลืมอะไรต่อมิอะไรล่ะ?" หวังกุยหลันยิ้มแข็งค้าง จะใ
Baca selengkapnya
10. แต่มันได้ผล
"ไม่เป็นไรหรอก" หวังจูหรันตบบ่าพี่สาว "ข้าเชื่อในตัวท่าน และนี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะพิสูจน์ว่าท่านคู่ควรกับตำแหน่งหมอเซียนแห่งหมู่บ้านเรา"ขณะที่กำลังคุยกัน จู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะดังลั่นมาจากอีกฟากของถนน"ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ดูสิใครกำลังจะเข้าร่วมแข่งขัน" เสียงของหญิงสาวดังขึ้นหวังกุยหลันและหวังจูหรันหันไปมอง เห็นหญิงสาวรูปร่างอวบอ้วนในชุดหรูหรากำลังเดินมาพร้อมกับบ่าวรับใช้หญิงสองนาง"นั่นคือใครกัน?" หวังกุยหลันกระซิบถามน้องสาว"นางคือหลิวเสี่ยวเฟย บุตรสาวของหมอหลวงเมืองคนปัจจุบัน" หวังจูหรันตอบ "นางหยิ่งยโสและชอบดูถูกผู้อื่นมาก"หลิวเสี่ยวเฟยเดินมาหยุดตรงหน้าหวังกุยหลัน "เจ้าคิดว่าเจ้าจะมีปัญญาเอาชนะข้าหรือ หวังกุยหลัน? อย่าลืมสิว่าข้าเป็นถึงลูกศิษย์ และบุตรสาวของหมอหลวง"หวังกุยหลันยืนนิ่ง ไม่รู้จะตอบอย่างไร แต่หวังจูหรันกลับก้าวออกมา"พี่สาวข้าเก่งกว่าเจ้าเป็นร้อยเท่า!" หวังจูหรันตอบโต้ "นางได้รับพรจากดวงดาว ไม่ใช่แค่เรียนรู้จากตำราเก่าๆ เหมือนเจ้า"หลิวเสี่ยวเฟยหัวเราะเยาะ "พรจากดวงดาว? ช่างเป็นเรื่องเหลวไหลสิ้นดี! ข้าจะพิสูจน์ให้เห็นว่าใครกันแน่ที่เป็นหมอที่เก่งที่สุดในเมืองนี้"เมื่อหลิวเ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status