หมอผู้มีพรสวรรค์ Novels & Stories

เขาและเธอ แต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ 2 ปี ก็ต้องหย่ากัน เพราะเหตุผลบางอย่างที่เขาไม่สามารถบอกใครได้ และเขากลับมาในครั้งนี้ เขาจะทวงทุกอย่างที่เคยเป็นของเขากลับคืนมา แม้กระทั่งเธอ เขาก็จะทวงคืน

หลิงอวิ๋น อวิ๋นอวิ๋น บุตรสาวคนเดียวของศิษย์แห่งเทพโอสถที่หลงเหลืออยู่ หลังเกิดสงครามแบ่งต้าฉู่ออกเป็นสามแคว้น นางลืมตาขึ้นมาด้วยความทรงจำจากโลกเดิม บิดารักและตามใจที่สุด เพราะชื่อเสียงของบิดาทำให้เขาเลือกที่จะเก็บงำนางเอาไว้จากคนนอกจนอายุสิบห้า หลิงอวิ๋นบังเอิญช่วยชีวิตบุรุษผู้หนึ่งเอาไว้บนเขา บุรุษที่นางเลือกแม้มีคนที่ดีพร้อมกว่าเขามากมาย เหยียนซี หัวหน้าเหยียนผู้หล่อเหลาเก่งกาจแห่งอวี้สื่อต้าฟู ชาติกำเนิดทำให้เขาจำต้องกลายเป็นบุรุษไร้วรยุทธ์ ทั้งยังต้องลาออกจากราชการ เขาโดดเดี่ยวมาทั้งชีวิตกระทั่งได้พบกับหลิงอวิ๋น แม้พยายามพาตัวออกห่างด้วยกลัวนางได้รับอันตราย แต่หัวใจกลับเอาแต่เรียกร้องให้เข้าใกล้นาง ชะตาพานพบ บุพเพผูกพัน แม้พยายามแล้วที่จะปฏิเสธ หากแต่หัวใจรักกลับไม่ยอมเชื่อฟัง ด้วยนางเป็นหนึ่งเดียวที่เป็นดังแสงนำทางชีวิต

เพราะความโกรธแค้นในอดีต ทีมีอคติต่อมารดาของเธอ...เขาจึงต้องใช้เธอเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นครั้งนี้ ...ถึงแม้ว่าเขานั้นจะรักเธอจนสุดขั้วหัวใจก็ตาม...

หากเจ้าฝันซ้ำซาก ว่าถูกว่าที่สามีสังหารอย่างโหดเหี้ยมจนแยกไม่ออกว่าฝันหรือตื่น เจ้ายังจะแต่งงานกับบุรุษผู้นั้นอยู่อีกหรือไม่?! (นิยายเรื่องนี้มีหลายฉากดาร์กและสยอง ทั้งผ่าศพและสังหารแบบชัดเจน)

ซูซี่/ซูซีหลาน ดูเหมือนแค่อกหักรักคุด สวรรค์คงคิดว่าเป็นบททดสอบที่ไม่มากพอ ดังนั้นจึงทำให้หญิงสาวต้องมีอันต้องไปโผล่ยังแคว้นฉิน ทั้งยังเป็นช่วงที่แคว้นฉินกำลังผลัดเปลี่ยนแผ่นดิน เหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงในราชสำนัก ทำให้หญิงสาวจำต้องระวังทุกย่างก้าว ยิ่งในยามที่รู้จุดประสงค์ในการมายังเมืองหลวงของเฉินเซวีย นางก็บอกตัวเองว่าไม่ว่าอย่างไร นางก็จะพาเขาไปให้พ้นจากเรื่องวุ่นวายนี้ให้ได้ เฉินเซวีย ท่านหมอเฉินผู้เก่งกาจในด้านการรักษา เพราะบิดาของเขาต้องตายอย่างไร้ความเป็นธรรม อีกทั้งตัวเขากับมารดาก็ต้องระหกระเหิน โดยจำต้องทิ้งศพบิดาเอาไว้ในห้องลับภายในจวน ระหว่างทางกลับไปจัดการทุกอย่างให้ถูกต้อง เขากลับพบหญิงสาวปริศนาที่ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า และนางก็เปลี่ยนชะตาของเขาไปตลอดกาล

ปราชญ์ ตามหาเครื่องเพชรประจำตระกูล ที่ถูกขโมยไปโดยคนรักเก่าของแม่ เฝ้ารอ เพื่อให้ได้ของล้ำค่าชิ้นนั้นกลับสู่อ้อมกอด แต่ระหว่างการเดินทางของแผนการร้ายนั้น เขากลับได้พบของขวัญล้ำค่าของศัตรู ได้สัมผัส ได้แตะต้อง พระเจ้า!!! มันทำให้เขาลืมไม่ลง จนต้องหาทางนำของขวัญชิ้นนั้นมาเป็นตัวประกัน เพื่อแลกกับเครื่องเพชร เก็บของขวัญเอาไว้ในกรงกาม ให้เขาเชยชมจนกว่าจะเหนื่อย “ไอ้คนเลว ไอ้คนป่าเถื่อน ฉันจะกลับบ้าน กลับไปอดตายยังดีกว่า” “ฮ่าๆ เธอเป็นเมียฉัน! ภูมิใจเถอะได้ผัวแก่แต่แซ่บ” เขาตวาดลั่นพลางกระชากเธอตัวปลิว “ฉันไม่ใช่เมียแก ไอ้บ้า! ปล่อย”

[พระชายาแพทย์ + ทารกแสนน่ารัก + ผู้หญิงที่แข็งแกร่ง + รักอันแสนหวาน] แพทย์อัจฉริยะยุคใหม่ทะลุมิติไปเป็นพระชายาที่ถูกทอดทิ้ง พ่อของนางไม่เหลียวแล แถมแม่เลี้ยงยังดุด่าว่าร้ายอีก นอกจากนี้ยังมีน้องสาวลูกอนุแสนแพศยาคอยหาเรื่องนางอยู่เสมอ และที่น่าเจ็บแค้นที่สุดคือท่านอ๋องตาบอดนั่น แม้ว่าเขาจะมีฐานะเป็นถึงเทพเจ้าแห่งสงคราม แต่สมองของเขาใช้การได้ไม่ดีนัก ซูเนี่ยนส่ายหัว ไม่เป็นไร นางมีทักษะทางการแพทย์ในมือ และยังสามารถเรียกฝูงสัตว์ร้ายออกมาได้ คอยดูว่านางจะจัดการพวกผีปีศาจอสูรประหลาดเหล่านี้จนเมืองหลวงต้องพลิกคว่ำอย่างไร แต่ซูเนี่ยนมีชื่อเสียงอันเลื่องลือ ข้างกายนางมักมีชายรูปงามอยู่เสมอ อ๋องบางองค์จึงเกิดความหึงหวงขึ้นมา ซูเนี่ยนรู้สึกหมั่นไส้ ในตอนแรกทำเป็นไม่แยแสตอนนี้เจ้ากลับเอื้อมไม่ถึง ซูเนี่ยนจากไปพร้อมกับทารกน้อยแสนน่ารัก อ๋องบางองค์จึงกล่าวว่า “ออกคำสั่งของข้า ทั้งเมืองเตรียมตัวให้พร้อม จับตัวพระชายาหลี!”

ทะลุมิติกลายมาเป็นองค์ชายเก้าต้าเซี่ย ติดอยู่ในคุกหลวง พรุ่งนี้ถูกประหารด้วยทัณฑ์เลาะกระดูก เพียงหนึ่งวาจาเปลี่ยนชะตาชีวิต ฝ่าบาทพระราชทานสมรสด้วยความปีติ โค่นล้มพระชายา...

ภรรยา "หนิงเป่ย ไสหัวออกไปจากบ้านหลังนี้ซะ! นายเกาะผู้หญิงกินมาห้าปีแล้ว แม้แต่เศษเงินเล็กๆน้อยๆ ก็มาขอจากฉัน นายไม่สมควรเป็นสามีฉันด้วยซ้ำ!" หนิงเป่ย "ในบัตรนี้มีเงินหมื่นล้านบาท เอาไปใช้นะครับ" ภรรยา "หมื่นล้านบาท! นายไปเอาเงินเยอะขนาดนี้มาจากไหน?" หนิงเป่ย "เงินที่เธอให้นั้น ผมเอาไปซื้อขายหุ้นแล้วได้กำไรครับ?" ภรรยา "คิดไม่ถึงเลยว่า นายคือเทพแห่งวงการหุ้นในตำนาน!"

ชาติก่อนเวินซื่อเป็นไข่มุกบนฝ่ามือของบิดาและเหล่าพี่ชาย แต่หลังจากที่บิดาพาน้องสาวกลับมา นางก็สูญเสียความรักไปทั้งหมด อีกทั้งยังโดนพวกพี่ชายมองว่าเป็นสตรีเจ้าเล่ห์เพราะแก่งแย่งความรักกับน้องสาว พี่ใหญ่บังคับให้นางคุกเข่าต่อหน้าผู้คน พี่รองตัดมือเท้าทั้งสองข้างของนาง พี่สามทรมานนางอย่างหนัก พี่สี่ทำลายโฉมหน้าและชื่อเสียงของนาง แม้แต่บิดาก็ไล่นางออกจากบ้าน สุดท้ายเวินซื่อเสียชีวิตอย่างน่าเวทนาด้วยน้ำมือของบิดาและพี่ชาย เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางเลือกที่จะละทิ้ง ขอพระราชโองการออกจากตระกูล ตัดขาดความสัมพันธ์ทางสายเลือด ใครจะรู้ว่าพวกพี่ชายกลับพากันนึกเสียใจ คุกเข่าอ้อนวอนให้นางลาสิกขา เวินซื่อส่ายหน้าอย่างเฉยชา “อมิตตาพุทธ ตระกูลเวินอันใด เวินซื่ออันใด พวกประสกจำคนผิดแล้ว”