Novel & Cerita หมอผู้มีพรสวรรค์

หมออ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ “เท่าที่ผมทราบมา ไม่มีใครสามารถรักษาอาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังได้ แม้แต่คนที่ร่ำรวยที่สุดในโลกก็ทำได้แค่นอนบนเตียงหลังจากได้รับบาดเจ็บที่กระดูกสันหลัง เหมือนกับสตีเฟน ฮอว์คิงเขาเป็นคนที่สดใสและยอดเยี่ยมมาก แต่เขาทำได้แค่นั่งรถเข็นตลอดชีว ิตและขยับได้เพียงสามนิ้วเนื่องจากโรคเซลล์ประสาทสั่งการ ทำไมคุณถึงได้กล้ามั่นใจขนาดนั้นล่ะครับ?” โจชัวหัวเราะและพูดด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง “ก็เพราะผมมียาวิเศษ ถ้าคนไข้คนไหนได้รับไปก็จะหายในเวลาไม่นาน”

"คุณหมอท่านช่วยอย่างสุดความสามารถอยู่แล้วยังไงเอยก็ต้องรอดเอยต้องไม่เป็นอะไร เอยเป็นคนดีพี่เชื่อว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต้องคุ้มครองเธอ" "แต่หมอบอกว่าเอยมีโอกาสรอดห้าแค่สิบเปอร์เซ็นต์นั่นก็เท่ากับว่าอีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์... ฮึก ฮึก ผมจะทำยังไงดี ผม ผม ฮึก ฮึก" ผ มพูดไม่ออกไม่รู้จะพูดยังไงบอกยังไงถ้าเป็นไปได้ให้ผมเจ็บแทนเธอจะได้ไหมภาพเอยที่นอนจมกองเลือดมันยังติดตาผมอยู่

หมอภีม เดินเข้ามากอดคอเพื่อนพลางแซวเสียงดัง บัดนี้กลายเป็นศัลยแพทย์อาวุโสที่ขึ้นแท่น "หมอโสดที่กวนประสาทที่สุดในโรงพยาบาล" เขาไม่ได้ไร้คู่เพราะหน้าตา หรือหน้าที่การงาน แต่เป็นเพราะความแสบสันของฝีปากที่ยากจะหาผู้หญิงคนไหนมาต่อกรได้

ฉีเกอตรงปรี่เข้ามาหาหมอซาง หมายจะสู้กับหมอซางให้ได้แต่ด้วยรูปร่างและความแข็งแรงทำให้หมอซางได้เปรียบแม้ว่าเขาจะไม่สันทัดเรื่องการต่อสู้ ก็ใช่ว่าจะสู้คนไปเป็น พรึ่บ ผั๊วะ ทั้งถูกแตะถูกต่อยจนฉีเกอรู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายเสียเปรียบ อยู่ ๆ เขาก็ล้วงเอามีดพกสั้นออ กมาจากกระเป๋ากางเกง

เสวียนหนิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับไม่แน่ใจว่าควรอธิบายอย่างไร นางจึงยื่นมือที่ขาวเนียนของตนออกไปให้สามีแทนม่อหรานรีบดึงแขนนางเข้ามา วางสองนิ้วลงบนข้อมือเพื่อตรวจชีพจรสีหน้าของเขาเคร่งเครียดเงียบงันไปเนิ่นนานชีพจรของนาง…มั่นคง แข็งแรง สม่ำเสมอไม่มีอาการผิดปกติของผู้เ จ็บป่วยแม้แต่น้อย ทว่า…เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ดวงตาสั่นไหวอย่างไม่อาจซ่อน “ที่แท้…เจ้าก็เป็นผู้มีพรสวรรค์ทางด้านพลังปราณ…” คำพูดนั้นหลุดออกมาราวกับเป็นสิ่งที่เขาเองก็ไม่อยากเชื่อ

องค์รัชทายาทของแคว้น หันมองไปตามเสียงของฝีเท้าที่เดินเข้ามา ปรากฏเป็นชายชราผมขาว ถือถ้วยบางอย่างไว้ในมือ “ท่านหมอเหลียง…” เสียงเรียกขานแผ่วเบาหลุดออกจากปากฉางเฟิง เขามิคิดว่าอาจารย์ที่สหายไว้ใจจะมีส่วนในเรื่องนี้ด้วย ยิ่งคนผู้นี้เข้ามารักษาบิดาของเขา ยิ่งทำให้ภายในใ จนึกถึงบิดาที่กำลังป่วยอยู่

Just Prana | เพียงปราณ THE END ❤️

เขากดหน้าผากแนบพื้นอย่างสิ้นศักดิ์ศรี มืออีกข้างกำป้ายหยกมังกรฟ้าแน่นจนข้อนิ้วซีดเผือด อาภรณ์สีเข้มเปรอะโลหิตสีทองทั่วทั้งร่าง ราวกับเพิ่งผ่านสนามรบที่ไม่มีวันชนะ เขาคือ เซียวอวี๋เฉิน แม่ทัพสวรรค์ผู้ไม่เคยคุกเข่าต่อผู้ใด คมดาบแห่งเก้าชั้นฟ้า

โชคดีที่ได้บุญหนุนนำ เขาถึงหลอมยาบำรุงสวรรค์เม็ดนี้ออกมาได้อย่างราบรื่น “ทุกท่าน ยาในมือของผมเม็ดนี้ชื่อว่ายาบำรุงสวรรค์ ที่เรียกว่าบำรุงสวรรค์ก็เพราะมันเติมเต็มข้อบกพร่องตั้งแต่กำเนิดได้ ยกตัวอย่างเช่นตาบอดหูหนวกเป็นใบ้ ขอแค่กินยาหนึ่งเม็ดก็สามารถรักษาได้แล้ว” “ ไม่ทราบว่ามีผู้พิการทางการได้ยินหรือการพูดในงานไหมครับ?”

จะได้รู้ว่าเขาแข็งแรงมากแค่ไหน โดยเฉพาะร่างกายส่วนนั้น มันทั้งแข็งทั้งแกร่งอย่างที่เธอคงคาดไม่ถึง --------------------- เดี๋ยวนะหมอ มันคนละเรื่องกันมั้ยย ไรท์ว่ายัยฟินน์พลาดแล้วล่ะค่ะที่ชวนหมอมันมาดื่มด้วย เอ...หรือว่าใครนะที่เป็นคนพลาด ไม่รู้ล่ะ รอติดตามคู่นี้ได้เลยค่ะ รับประกันความดื้อ ความมึน 555 ใครรอดราม่า เลื่อนผ่านได้ค่ะเรื่องนี้ ไม่มาม่า เตรียมทิชชู่ไว้ซับน้ำลายก็พอ