หย่ารักท่านประธานแสนร้าย Novels & Stories

ฉันแค่นหัวเราะเย็นชา คิดว่าน่าสนใจไม่น้อย “ประธานเจียง พวกเราหย่ากันแล้ว พวกเราก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก” ดูเหมือนว่าเจียงเจ๋อเหยียนจะนึกขึ้นมาได้ว่าวันนั้นเขาเซ็นชื่อลงในหนังสือหย่าไปแล้ว

เธอตั้งคำถามถึงผีเฮี้ยน ที่เมื่อตายในสนามรบก็มาเข้าฝันเมียว่าจะเอาไปอยู่ด้วยจนเมียตรอมใจเกือบตายแบบขุนแสนคำ เป็นผัวประสาอะไร เป็นผีก็อยู่ส่วนผี ควรปล่อยวางให้นางบัวงามไปมีผัวใหม่ดิ “ตอนที่ยังมีชีวิต ขุนแสนคำนั้นรักใคร่ท่านมากเจ้าค่ะ หมั้นหมายตบแต่งกันเรียบร้อย ท ่านเองก็รักเขามาก แต่เมื่อสองปีก่อนท่านถูกเกณฑ์ไปรบ ท่านเองก็รอเขามาตลอด... จนตั้งครรภ์” ท้ายประโยคสาวใช้เลิ่กลั่กมองหน้ากันเองไปมา เหมือนรู้สึกว่าเรื่องที่เพิ่งโพล่งออกมาอาจไม่ควรพูด

“แมร่งเอ้ย ฆ่าสัสก็บาป ฆ่าเมียแทนจะบาปมั้ยวะ” ———————- โอ๊ย ตอนรับต้นเดือนแสนหนักหน่วงกันด้วยเสียงหัวเราะเนอะ 🤣 ฆ่าเมียก็บาปนะคะท่านประธาน 55 คอมเมนท์ให้ไรท์หน่อยน๊า ไม่รักกันแล้วหรอ

เลขายอร์คไม่ได้ต่างจากคาเชน เจ้านายมีนิสัยอย่างไรลูกน้องก็นิสัยแบบนั้น โหดเหี้ยมเหมือนกันไม่มีผิด “กึก...คุณหญิงครับ ท่านอยากให้นักข่าวรู้เเหรอครับว่าประธานาธิบดีของประเทศของเรามีภรรยาเป็นบ้า อีกอย่างลูกของท่านตายไปแล้วครับ ท่านทำใจซะเถอะครับ ส่วนงานศพผมจะเป็นคนจ ัดการทุกอย่างเอง ท่านไปพักผ่อนเถอะครับ”

เก่งยิ้มร้าย เพื่อนฉันเนี่ย มันแสดงละครช่วยเก่งทุกคน "ไม่ต้องตามมานะคะ อย่ามาทำให้แสนดีไม่สนุก เมื่อก่อนเฮียยังทำเลยแสนดียังไม่วุ่นวายเลยนะคะ ตอนนี้แสนดีทำบ้าง ถ้าเฮียรับไม่ได้ถ้าเฮียไม่พอใจก็เซ็นใบหย่าให้แสนดีเลยค่ะ แสนดีจะได้สนุกกับชีวิตให้เต็มที่เหมือนที่เฮียเคยทำไงคะ"

“พิธีหย่าที่กานาเป็นการให้สามีภรรยาที่เคยรักกัน สวมชุดแต่งงานที่เคยใส่ในงานแต่งหลังจากความสัมพันธ์แตกหักกันแล้ว กลับไปที่ที่พวกเขาจูงมือกันเข้าพิธีวิวาห์ ความหมายก็คือ กลับไปที่ที่รักกันในตอนแรก ปล่อยวางอดีตทิ้งไปด้วยกัน จบทุกสิ่งทุกอย่าง” “แต่ฟู่ซือเหยียน เราไม่เคยรักกัน มาก่อน เราก็ไม่เคยจัดงานแต่ง เพราะฉะนั้นพิธีหย่านี่ของคุณ ถูกกำหนดไว้แล้วว่าเป็นแค่เรื่องตลก!”

“คุณกับคุณนายน้อยไม่มีลูกด้วยกัน ส่วนเรื่องทรัพย์สิน ในเอกสารฉบับนั้นระบุว่าคุณนายน้อยจะไปแต่ตัว ไม่ต้องการเงินจากคุณเลยสักสลึง ดังนั้นโดยสรุปแล้ว การหย่าครั้งนี้ไม่มี...” หลี่หยวนยังพูดไม่ทันจบ ก็สัมผัสได้ถึงสายตาพิฆาตที่ประธานฟู่ส่งมา เขาจึงจำใจต้องหุบปาก

หมอขวัญเรียกขวัญบ่าวสาว เสียงญาติผู้ใหญ่และแขกผู้มีเกียรติร่วมกันตอบรับดังก้องไปทั้งบ้าน เมื่อพิธีผูกข้อมือเสร็จสิ้น ปู่พินิจเป้นคนแรกที่อวยพร “จำไว้นะ หลานทั้งสอง ชีวิตคู่ไม่ใช่แค่ความรัก แต่คือการอดทนและประคองกันไป ย่ากับปู่ยืนยันว่านี่คือความสุขที่แท้จริง”

ปุณณกันต์ตวัดสายตามองคาดโทษรอคำตอบจากพี่ชาย “คุณรีบบอกมาเดี๋ยวนี้นะคะหมอ ถ้าไม่อย่างนั้นนาจะหย่ากับคุณ...” เมื่อเห็นว่าสามียังคงอ้ำอึ้ง ปรารถนาจึงใช้ไม้ตาย พูดเรื่องหย่าขึ้นมาเพื่อเป็นการข่มขู่ให้เขาพูดความจริง “นา!!!”

“เดี๋ยวยกสมบัติที่มีให้หมดเลย ทั้งบ้าน ทั้งรถ ทั้งเงินในบัญชีพี่จะโอนให้ขวัญทั้งหมด เรามาแต่งงานกันเถอะนะ พี่ไม่อยากรอแล้ว คุณพ่อ คุณตา คุณยายก็ไม่อยากรอเหมือนกัน” “ขวัญ...” หญิงสาวมีสีหน้าลังเล ก่อนจะหันไปสบตากับผู้เป็นยาย ยายยิ้มแล้วพยักหน้าให้เธอราวกับเห็นด้วยกับ สิ่งที่ชายหนุ่มพูด