หย่ารักท่านประธานแสนร้าย Mga Nobela at Kwento

คิ้วสวยของซูหว่านขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าประโยคสุดท้ายของเซียวเป่ยหมายถึงอะไร เลขาหลี่กลับพูดอย่างเหยียดหยามว่า "ประธานซู ท่านก็เห็นแล้ว นี่ก็คือผู้ชาย เพิ่งหย่ากับคุณ ก็คบกับเด็กหญิงคนอื่นๆแล้ว มองเขาแบบนี้ คงว่าจะไม่ใช้ครั้งแรกแล้ว ไม่แน่ว่าเขาอาจจะนอกใจมาหลายครั้งในชี วิตแต่งงานมานานแล้วโดยไม่ให้คุณรู้"

กู้เป่ยเฉินหัวเราะเสียงดัง “พี่รอง พี่ว่าอะไรนะ ฉือหว่านจะหย่ากับพี่?” เพื่อนลูกเศรษฐีอีกสองสามคนก็หัวเราะ “ใครๆ ก็รู้ว่าฉือหว่านรักประธานฮั่วจนถึงกระดูก ประธานฮั่วกลายเป็นเจ้าชายนิทรา เธอยังรีบแต่งงานด้วย แล้วตอนนี้เธอจะยอมหย่าได้ยังไง?”

ซิงเหยียนละสายตาออกจากข้อความตรงหน้า เธอแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย ก็ข้อความในนั้นมันสัญญาทาสชัดๆ “หากพี่จะให้ฉันเซ็นสัญญาแบบนี้ ทำไมเราต้องแต่งงานกันด้วยละคะ” “เธอปัญญาอ่อนหรือเปล่า ในพินัยกรรมก็ระบุชัดว่าฉันต้องดำรงตำแหน่งประธานก็ต่อเมื่อแต่งกับเธอ หากไม่แต่ง ส ิทธิ์ขาดต่างๆ ฉันก็ไม่มีอำนาจเว้นเสียแต่ว่า เธอไม่อยากแต่งเพราะต้องการยึดสมบัติของเรา!!”

ยามพลบค่ำจวนสกุลเผ่ยจุดตะเกียงสีแดงสว่างไสวสาดส่องไปทั่วทั้งจวนพลันอบอวลไปด้วยบรรยากาศของความเป็นมงคลพร้อมเสียงพูดคุยหัวเราะอย่างสนุกสนานของแขกเหรื่อที่มาร่วมงาม วันนี้นายท่านเผ่ยจัดการแต่งอีกครั้งรักคุณหนูสกุลถิงเข้ามาเป็นภรรยาคนรองแม้เรื่องนี้ผู้เป็นภรรยาจะไม่เห ็นด้วยก็ตาม “ฮ่า! ฮ่า! ข้านับถือความใจกล้านายท่านเผ่ยจริงๆ” เผ่ยเหยียนซือหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีพลางยกจอกน้ำชาชนกับบุรุษตรงหน้า “ฮ่า! นับว่าใจกล้าอันใดเพียงแต่เรื่องนี้นางจะกล้าออกความคืดขัดข้างั้นหรือ”

เสี่ยวถงตกใจเล็กน้อยรีบใช้มือดันกายของเจี่ยหยางให้ออกห่างจากเธอพรางแค้นหัวเราะออกมา “ฮึ ฮึ น่าขันเสียจริงเจ้าบ่าวที่กำลังเข้าพิธีแต่งงานกับชู้รัก วิ่งออกมาอ้อนวอนขอภรรยาที่ไม่เคยเห็นหัว ไม่เคยสนใจว่าจะรู้สึกอย่างไรนะหรือ ? ถังเจี่ยหยางคุณคิดว่าฉันโง่นักหรือไง!! คิดว่าม

สือเหยาเริ่มปะติดปะต่อความเป็นไปได้บางอย่างในใจ จนความรู้สึกสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ “ไม่ใช่แล้วจะเป็นอย่างไร อย่างไรผมก็ยังมีโอกาสมากกว่าประธานซิงอยู่ดี เพราะต่อให้ประธานซิงจะหย่าร้างแล้ว แต่คนที่รักศักดิ์ศรีและทิฐิสูงอย่างเซิ่นหรูซวง ไม่มีทางยอมรับผู ้ชายที่ผ่านการแต่งงานมาและมีลูกติดมาด้วยหรอกครับ”

สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกท่านกลับมาพบกันอีกครั้งกับความโบ้ จากเรื่อง “พันธะร้ายท่านประธาน” (กษิดิฐ × เขมจิรา)

นี่มันบทพูดมาตรฐานของ ‘ท่านประธานจอมเผด็จการ’ ไม่ใช่หรือ? คิดถึงตรงนี้ นางก็หลุดขำออกมา “องค์รัชทายาท ท่านพูดประโยคนี้ช้าไปสองเดือน ข้าแต่งงานแล้ว ตราบใดที่อ๋องเจินไม่หย่ากับข้า ต่อให้ท่านได้ตัวข้า ข้าก็ยังเป็นพระชายาอ๋องเจิน เป็นคนของเขายามมีชีวิต เป็นผีของเขายามตาย ท่า นจะสนใจข้าแค่ไหนก็เปลี่ยนความจริงข้อนี้ไม่ได้หรอก” แววตาของเยี่ยนหรงซีเปลี่ยนเป็นเย็นชาดุดันขึ้นมาทันที

“อือ หย่าแล้วห้ามยุ่งกันอีกนะ ตัดขาดทางใครทางมัน ชีวิตใครชีวิตมัน ส่วนหนูจันทร์และหลานของแม่คุณดีก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวพวกเขาหลังจากที่เซ็นใบหย่า” “ถ้าผมไม่เซ็นใบหย่า” เขาถามเสียงเรียบ “ทำไมถึงไม่เซ็น หรือว่าตอนนี้ไม่เหลือใครแล้วเลยมองเห็นเมียแสนชังของตัวเอง”

ในเมื่อเธอยังไม่แต่งงาน เขาก็ยังมีสิทธิ์ง้อขอคืนดีอยู่ แม้ว่าข้อตกลงการหย่าจะระบุไว้ชัดเจน แต่ว่าหากเธอใจอ่อนเขาก็ไม่ได้ผิดสัญญา “คะ...ครับเจ้านาย” ทศทิศไม่เข้าใจเจ้านาย นึกอยากเก่งภาษาจีนอะไรตอนนี้ไม่ช้าไปหน่อยเหรอ แต่เมื่อมองไปยังสองร่างที่เพิ่งเดินเข้าไป โดยท่าน ประธานอุ้มเด็กน้อยผู้นั้น ก็รับรู้ได้ทันทีว่าคงจะอยากรู้ว่าอดีตคนรักคุยกับท่านประธานอะไรบ้าง