หย่าร้าง Novels & Stories

ใครจะคิดว่าอ๋องแม่ทัพผู้กระหายเลือดและสงครามยามคลั่งรักจะหึงหวงหนักจนแทบเสียความเป็นตัวของตัวเองเช่นนี้เพียงได้พบกับนาง..อีกครั้ง ทั้งคู่ได้รับราชโองการ "หมั้นหมาย" ซึ่งแม้ว่าท่านอ๋องจะมิได้สนพระทัย และถึงขั้นอยากหาทางเลี่ยง แต่นางกลับเป็นน้องของสหายสนิท "ฟางอี้หลง" ทำให้พระองค์รู้สึกลำบากพระทัยอยู่ไม่น้อย แต่สำหรับ "ฟางหลีม่าน" นั้น เป็นสิ่งเดียวที่นางรอคอย จนกระทั่งแอบลอบเข้ากองทัพในนาม "หมอหลี่เหยา" ท่านอ๋อง : แต่งงาน พระชายางั้นหรือ มีผู้ใดที่อยากจะเป็นพระชายาอ๋องกระหายเลือดอย่างข้ากันเล่า” ฟางหลีม่าน : “ข้าอย่างไรเล่า ข้าอยากจะเป็นพระชายท่านอ๋องเจ้าค่ะ ข้าจะรับราชโองการครั้งนี้เอง”

สามปีก่อน 'ชารีน' เลือกที่จะอุ้มท้องหนีจากไปเพียงลำพัง เพื่อหลีกทางให้ 'นายแพทย์คณิน' ศัลยแพทย์หนุ่มผู้บ้างานได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในสายอาชีพตามที่เขาใฝ่ฝัน เธอสร้างโลกใบเล็กๆ ที่มีเพียงเธอและลูกสาวตัวน้อย โดยไม่เคยคิดจะหันหลังกลับไปเรียกร้องสิ่งใด แต่แล้ววันหนึ่ง ความสงบสุขที่เธอเพียรสร้างก็พังทลายลง เมื่อผู้ชายเย็นชาและบ้าอำนาจคนนั้นตามหาเธอจนพบ เขาไม่เพียงแต่บุกรุกเข้ามาทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่ยังใช้ทุกข้อได้เปรียบเพื่อต้อนเธอให้จนมุม หวังขังเธอไว้ข้างกายตลอดกาล! "คุณไม่มีสิทธิ์มาบังคับฉัน ณิชาเป็นลูกของฉันคนเดียว คุณไม่เคยมีส่วนร่วมในชีวิตลูกเลยด้วยซ้ำ!" "หลักฐานการตรวจความสัมพันธ์ทางสายเลือดยืนยันชัดเจนขนาดนี้ เธอมีทางเลือกแค่สองทาง... จะไปสู้กันที่ศาลให้รู้แพ้รู้ชนะ หรือจะพาลูกย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของฉัน ในฐานะเมียของฉัน!"

ในความทรงจำของฟู่เซียวหาน ซังหนี่เป็นที่คนเงียบขรึม หัวโบราณ และน่าเบื่อคนหนึ่งมาโดยตลอด จนกระทั่ง หลังจากที่หย่าร้างกัน เขาถึงได้พบว่าอดีตภรรยาของเขาเป็นคนที่อ่อนโยนน่ารัก รูปร่างหน้าตาเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง แต่เมื่อเขาอดใจไม่ได้จะเข้าใกล้เธออีกครั้ง ซังหนี่กลับบอกเขาพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ ว่า “ประธานฟู่ คุณตกรอบไปแล้ว”

“อย่าลืมสถานะตัวเองว่าตัวเองเป็นแค่ลูกหนี้ของพ่อฉันเท่านั้น เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น แล้วอย่าคิดนะว่าจะมาเป็นเมียของฉัน"

เพราะคำว่าสายเกินไปมันย้อนกลับมาแก้ไขอะไรไม่ได้! แม้กระทั่งความรู้สึกที่เสียไป สำหรับเขามันอาจตายไปนานแล้ว แต่สำหรับเธอมันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งพร้อมกับความเจ็บที่ย้อนกลับไปรักษาไม่ได้

เมื่อถ่านไฟเก่าถูกจุดขึ้นใหม่ในฐานะ คุณครูพี่เลี้ยง กับ ผู้ปกครอง พลอยนภัสจึงไม่อาจหลีกหนีพันธนาการที่ปรเมศวร์จงใจวางกับดักไว้ได้ หน้าที่ดูแลหลานสาวคือฉากบังหน้า แต่การเยียวยาหัวใจที่ตายด้านของเขาคือเรื่องจริง... ยิ่งเธอพยายามรักษา เขากลับยิ่งหิวกระหาย ในเมื่อเธอคือเหยื่อที่แสนหวาน มีหรือที่นักล่าอย่างเขาจะยอมปล่อยมือ บทลงโทษเดียวที่เธอจะได้รับ คือการถูกตรึงไว้ด้วยเสน่หาที่รุ่มร้อน และปรนเปรอเขาด้วยหยาดน้ำผึ้งแห่งกามารมณ์ไปตลอดกาล

‘ซูอวี่ฉี’ กับ ‘ซูม่านฉี’ แม้เป็นเด็กกำพร้า แต่โชคดีที่ผู้เป็นนายรักและเมตตา เมื่อเจินอี๋เหนียงแต่งเข้าจวนปั๋วทางประตูข้าง พวกนางที่เป็นสาวใช้ข้างกายก็ยังนับว่าชีวิตสุขสบายไร้กังวล เดิมทีคิดว่าชาตินี้มีนายที่ประเสริฐ มีพี่น้องที่รักจริงใจ ทว่าเพียงข้ามคืนหลังติดตามซูม่านฉีไปเยี่ยมบ้านเดิม ทุกอย่างกลับพังทลายลงไม่หลงเหลือชิ้นดี!!! กว่าจะรู้ตัวว่าซูม่านฉีหลอกใช้ ซูอวี่ฉีก็กลายเป็นสตรีแพศยา ถูกตราหน้าว่าแย่งคนรักของสหายที่เติบโตมาด้วยกัน! ซูอวี่ฉี จำต้องแต่งให้ ‘มู่จวิ้น’ ไม่เพียงเพื่อรักษาหน้าตัวเอง แต่ต้องรักษาหน้าให้ผู้เป็นนาย นางเข้าใจที่เขาเย็นชา นางเข้าใจเขาที่เขารังเกียจ นางเต็มใจที่จะให้เขาเขียนหนังสือหย่าขาดให้ ถึงกระนั้นนางก็มิใช่คนที่จะยอมถูกหลอกใช้ถูกรังแกเพียงฝ่ายเดียว!! ก่อนไปจากที่นี่นางจะต้องฉีกกระชากหน้ากากแสนดีของซูม่านฉี ทำให้ผู้อื่นตระหนักว่านางมิใช่สตรีแพศยา แต่นางเป็นคนที่ถูกกระทำ!! วันเวลาผันผ่านชีวิตสงบสุขมีอันต้องแปรเปลี่ยน อาการคลื่นเหียน หน้าท้องที่นูนป่อง ถามว่านางเสียใจหรือไม่ ก็ไม่ แม้อาจกล่าวได้ว่าบุตรในครรภ์ของนางต้องไร้บิดา...

คำว่าครอบครัวอบอุ่นเป็นสิ่งที่ทุกคนพึงปรารถนา ยกเว้นเธอ... เด็กสาวที่ทำตัวร้ายกาจเพื่อให้ครอบครัวแตกแยกร้าวฉาน ในเมื่อเธอไม่มีความสุข ใครก็ไม่มีสิทธิ์! ถึงเธอจะร้ายแต่เขาจะเอา ยัยตัวร้ายที่รัก...

“นวดนาคราชคืนชีพเหรอ พอจะมีข้อมูลมั้ย” “ก็ร้านนวดแผนไทย นวดโบราณไง เธอไปถามเขาสิ ว่าร้านไหนรับนวดบ้าง หรือจะหาข้อมูลในเน็ตก็ได้นะ” “เออ..ได้ เดี๋ยวฉันจะลองหาดู” “แล้วเรื่องท่านประธานละ มีเรื่องอะไร” “ก็นั่นแหละเรื่องที่ฉันกลุ้มใจอีกเรื่อง เลยอยากปรึกษา” “เขาทำท่าจะจีบฉันนะสิ โทรมาคุยดึก ๆ ดื่น ๆ ทั้งที่ก็รู้นะว่าฉันมีสามีแล้ว” “เวลาเขาโทรมา แกก็อัดเสียงไว้ แล้วส่งคลิปเสียงไปให้เมียเขาสิ ให้เขาจัดการกันเอง” “บ้า เหรอแก.. ฉันก็ตกงานพอดีนะสิ” “ขึ้นชื่อว่าเลขาแล้ว มันก็เหมือนอาหารจานโปรดของเจ้านายนั่นแหละ ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ” “เขามีลูกมีเมียแล้ว แต่ก็นั่นแหละเห็นสาวสวยไม่ได้” “แกก็ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ ”

“ในหัวคุณก็คงไม่พ้นเรื่องแก้แค้น บอกได้เลยว่ามันไม่มีประโยชน์ คุณก็เห็นว่าแม่ไม่ได้รักฉันเลย ต่อให้ฉันตายไปต่อหน้าเขาก็ไม่สนใจ” เธอสะอื้นฮักอย่างกลั้นไม่อยู่ “ถึงคุณจะแย่งลูกไปจากฉัน ก็มีเพียงฉันเท่านั้นที่เจ็บปวด ไม่ใช่แม่หรือใครทั้งนั้น” เรณุการะบายความเจ็บปวดในใจออกมาจนหมดสิ้น ตั้งแต่เล็กจนโต มารดาไม่เคยพูดกับเธอด้วยคำที่อ่อนโยน ไม่เคยให้ความรักความอบอุ่น มีแต่ดุด่า ทุบตีสารพัด พ่อเลี้ยงหนุ่มได้แต่ยืนอึ้งเกิดความรู้สึกสงสารหญิงสาวขึ้นมาจับใจ แล้วแบบนี้เขาจะใจร้ายใจดำกับเธอได้อีกอย่างไรกัน “จะให้ฉันกราบก็ได้ ได้โปรดอย่าพรากลูกไปจากฉันเลยเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันมีแรงลุกขึ้นมาต่อสู้กับโชคชะตาอันโหดร้าย ฉันสัญญานะว่าจะเลี้ยงเขาให้ดีให้ความรักความอบอุ่นแก่เขา อีกหน่อยคุณก็จะแต่งงานกับผู้หญิงที่คุณรักแล้ว จะมีลูกหลายๆ คนก็ยังได้ อย่าเอาลูกฉันไปเลยนะขอร้องล่ะ” เรณุกาพนมมือไหว้ทั้งน้ำตาลุกขึ้นเดินมายืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่ม ย่อตัวลงเพื่อก้มกราบอ้อนวอนขอลูกในท้องเอาไว้ ทำเอาหัวใจที่เคยด้านชาไร้ความรู้สึกถึงกับกระตุกวูบ ยอมแพ้ต่อคนตัวเล็กอย่างราบคาบ