หย่าร้าง Novels & Stories

“ปิ่น ตื่นมาเถอะนะ พี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจ” ปากบอกพลางใช้อีกมือหนึ่งลูบศีรษะของปาลิตาอย่างแผ่วเบาราวกับว่ากลัวจะทำหญิงสาวเจ็บตัวอีกครั้ง เวลาผ่านไปไม่นาน นิ้วเรียวของคนป่วยขยับเล็กน้อยทำให้คนที่นั่งกุมมืออยู่รู้สึกตัวขึ้นมา แพรขนตาสวยขยับราวกับปรับสายตาให้คุ้นชินกับความสว่างที่อยู่รอบตัว “ปิ่น เธอฟื้นแล้ว” เขาอย่างดีใจที่หญิงสาวตื่นขึ้นมา แต่ทว่าดวงใจของเขากลับเหี่ยวเฉาเมื่อเห็นสายตาหวานมองมาที่เขาก่อนที่จะเบนออกไปมองที่นอกหน้าต่างเมื่อกับเขาไม่มีตัวตนอย่างไรอย่างนั้น “ปิ่น พี่ขอโทษ คุยกับพี่หน่อยนะ” คนป่วยที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาเมื่อครู่ ค่อย ๆ ดึงมือของคนเองกลับเขามาและเอามาวางไว้บนหน้าท้องของตนเอง ราวกับว่ากำลังปกป้องสิ่งมีชีวิตน้อย ๆ เอาไว้ ชายหนุ่มมองการกระทำของคนตัวเล็กที่อยู่บนเตียงอย่างรู้สึกผิดที่เขาขังเธอไว้เช่นนั้น อีกทั้งไม่ฟังเหตุผลของเขาอีก “ปิ่นคุยกับพี่หน่อยเถอะ”

ใครจะคิดว่าอ๋องแม่ทัพผู้กระหายเลือดและสงครามยามคลั่งรักจะหึงหวงหนักจนแทบเสียความเป็นตัวของตัวเองเช่นนี้เพียงได้พบกับนาง..อีกครั้ง ทั้งคู่ได้รับราชโองการ "หมั้นหมาย" ซึ่งแม้ว่าท่านอ๋องจะมิได้สนพระทัย และถึงขั้นอยากหาทางเลี่ยง แต่นางกลับเป็นน้องของสหายสนิท "ฟางอี้หลง" ทำให้พระองค์รู้สึกลำบากพระทัยอยู่ไม่น้อย แต่สำหรับ "ฟางหลีม่าน" นั้น เป็นสิ่งเดียวที่นางรอคอย จนกระทั่งแอบลอบเข้ากองทัพในนาม "หมอหลี่เหยา" ท่านอ๋อง : แต่งงาน พระชายางั้นหรือ มีผู้ใดที่อยากจะเป็นพระชายาอ๋องกระหายเลือดอย่างข้ากันเล่า” ฟางหลีม่าน : “ข้าอย่างไรเล่า ข้าอยากจะเป็นพระชายท่านอ๋องเจ้าค่ะ ข้าจะรับราชโองการครั้งนี้เอง”

“อย่าลืมสถานะตัวเองว่าตัวเองเป็นแค่ลูกหนี้ของพ่อฉันเท่านั้น เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น แล้วอย่าคิดนะว่าจะมาเป็นเมียของฉัน"

ในความทรงจำของฟู่เซียวหาน ซังหนี่เป็นที่คนเงียบขรึม หัวโบราณ และน่าเบื่อคนหนึ่งมาโดยตลอด จนกระทั่ง หลังจากที่หย่าร้างกัน เขาถึงได้พบว่าอดีตภรรยาของเขาเป็นคนที่อ่อนโยนน่ารัก รูปร่างหน้าตาเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง แต่เมื่อเขาอดใจไม่ได้จะเข้าใกล้เธออีกครั้ง ซังหนี่กลับบอกเขาพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ ว่า “ประธานฟู่ คุณตกรอบไปแล้ว”

สามปีก่อน 'ชารีน' เลือกที่จะอุ้มท้องหนีจากไปเพียงลำพัง เพื่อหลีกทางให้ 'นายแพทย์คณิน' ศัลยแพทย์หนุ่มผู้บ้างานได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในสายอาชีพตามที่เขาใฝ่ฝัน เธอสร้างโลกใบเล็กๆ ที่มีเพียงเธอและลูกสาวตัวน้อย โดยไม่เคยคิดจะหันหลังกลับไปเรียกร้องสิ่งใด แต่แล้ววันหนึ่ง ความสงบสุขที่เธอเพียรสร้างก็พังทลายลง เมื่อผู้ชายเย็นชาและบ้าอำนาจคนนั้นตามหาเธอจนพบ เขาไม่เพียงแต่บุกรุกเข้ามาทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่ยังใช้ทุกข้อได้เปรียบเพื่อต้อนเธอให้จนมุม หวังขังเธอไว้ข้างกายตลอดกาล! "คุณไม่มีสิทธิ์มาบังคับฉัน ณิชาเป็นลูกของฉันคนเดียว คุณไม่เคยมีส่วนร่วมในชีวิตลูกเลยด้วยซ้ำ!" "หลักฐานการตรวจความสัมพันธ์ทางสายเลือดยืนยันชัดเจนขนาดนี้ เธอมีทางเลือกแค่สองทาง... จะไปสู้กันที่ศาลให้รู้แพ้รู้ชนะ หรือจะพาลูกย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของฉัน ในฐานะเมียของฉัน!"

เธอประชดรักแรกด้วยการแต่งงานกับเขา ส่วนเขาแกล้งทำเป็นรักเพื่อเอาชนะเธอ พอรู้ว่าเธอรักเขาจนหมดใจจึงยื่นใบหย่าให้เซ็น แต่เรื่องราวกลับไม่ง่ายเพราะรักแรกของเธอกลับมา ดูท่าถ่านไฟเก่าจะคุจนใครบางคนหวงของ..

เธอเป็นเพียงเด็กอุปการะในบ้านของเขา แอบมีความสัมพันธ์กันจนผู้ใหญ่จับได้ จึงให้แต่งงานกัน โดยที่เขาไม่เต็มใจ เขาบอกเธอว่าห้ามเปิดเผยเรื่องของเรา เมียในทะเบียนอย่างเธอจึงทำได้แค่มองดูเขาควงหญิงอื่น กลางคืนยังต้องทนฟังเสียงเขากินตับกัน ตับตับตับ เธอสุดจะทนขอหย่ากับเขา " หย่าเรอะ ฝันไปเถอะ ฉันไม่ปล่อยให้เธอไปมีผัวใหม่หรอก อะไรที่เป็นของฉันถึงต่อให้ทิ้งขว้างคนอื่นก็ไม่มีสิทธิ์มาเก็บไป" " มาทำไมไปซะ ลูกของฉันฉันเลี้ยงคนเดียวได้ไม่ต้องมายุ่ง" " ไม่ได้ เวลาทำก็ทำด้วยกันเธอจะยึดลูกไว้คนเดียวไม่ได้ นั่นก็ลูกของฉันเหมือนกัน"

ขอบคุณสวรรค์ที่ให้โอกาสข้าได้รักเจ้าในอีกครา ขอบคุณฟ้าที่เมตตาต่อเราสอง นับจากนี้ขอเพียงเจ้าให้ตัวข้าได้ประคอง ข้ารับรองจักครองรักเพียงเจ้าแต่ผู้เดียว… *** ครั้งหนึ่งเขาตามืดบอด จึงไม่เห็นนางที่รักเขาอยู่ในสายตา แต่เมื่อวันนี้เขารักนางแล้วจนหมดใจ ใครหน้าไหน เขาก็ไม่สนใจทั้งสิ้น!

เนื่องจากภาระทางการเงินที่สามีขี้เหล้าสร้างขึ้น ฉันไม่มีทางเลือกมากนัก เพราะงั้นฉันจึงยอมรับความช่วยเหลือจากคุณพ่อ แน่นอนว่าย่อมมีข้อแลกเปลี่ยน และข้อแลกเปลี่ยนที่ว่านั้นคือร่างกายของฉัน

แต่งงานมาสามปี เธอโรจน์รุ่งพุ่งแรง แต่รังเกียจสามีไร้ความสามารถ หลังจากหย่าแล้วถึงรู้ว่าสามีที่ถูกมองว่าไร้อนาคตคนนี้กลับเป็นคนที่สูงเกินเอื้อมสำหรับเธอ