หย่าร้าง

เมื่อสาวร่างอวบที่หน้าตาพอเข้าวัดให้หมาเห่าเล่นได้ ต้องมาแต่งงานเพราะได้เสียกับประธานบริษัทที่ตัวเองทำงานอยู่ แถมเขายังใจร้ายกับเธออีก

คุณเชื่อในเรื่อง ‘รักแท้’ ไหม เคยคิดหรือเปล่าว่าจะมีใครสะกดหัวใจของคุณไว้ แค่เพียงครั้งแรกที่เจอในช่วงเวลาสั้นๆ และหวั่นไหวทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องราวประทับใจเหล่านั้น แต่เขาไม่เคยจำ... ผ่านไปเนิ่นนาน... ในวันหนึ่งเมื่อฝันของคุณเป็นจริงขึ้นมา คุณได้อยู่เคียงข้างเขา ได้เป็นของเขา... คุณกลับพบว่าไม่มีอะไรเหมือนอย่างที่วาดฝันเอาไว้เลย ไม่มีเจ้าชาย ไม่มีความดีงามใดๆ ในตัวเขาที่คุณเคยศรัทธา... ทุกๆ วันมีแต่ความเลวร้ายที่คอยบั่นทอนให้จิตใจล่มสลาย ทุกๆ อย่างในตัวคุณไร้ค่าสำหรับเขา คุณไม่เคยได้เป็นคนสำคัญ และไม่มีวันได้เป็น คุณเป็นได้แค่เงาของใครบางคนที่เขาไม่เคยลืม แล้วคุณยังจะรักเขาได้เหมือนเดิมไหม ยังคงคิดว่าเขาคือ ‘รักแท้’ ของคุณหรือเปล่า....

"ฉันอยากหย่า" คำพูดนี้ไม่ได้ออกมาท่ามกลางการทะเลาะ ไม่ได้มาจากความโกรธ ไม่ได้มีเสียงตะโกนหรือการปะทะอารมณ์ใดๆ มันเบา... แต่ชัดเจน เบากว่าลมหายใจของเธอ แต่หนักกว่าโลกทั้งใบของเขา

ธรรมชาติของมนุษย์มักจะโหยหาบางอย่างในช่วงเวลาที่เอากลับคืนมาไม่ได้ ไม่อยากยอมรับว่าเขากำลังเป็นอย่างนั้น ‘ปรเมศวร์’ ศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกล ทายาทผู้มีสิทธิ์สืบทอดโรงพยาบาลเอกชน ชื่อเสียง หน้าตา การงาน ฐานะ ดึงดูดผู้หญิงเข้ามาในชีวิต แต่เขากลับพลาดทำผู้หญิงท้องขณะที่เธอยังเรียนชั้นมัธยมปลาย ‘ญาตาวี’ เด็กสาวบ้านแตก ใจแตก ถูกสังคมกดดันให้ลาออกจากโรงเรียนมาเลี้ยงลูกตามลำพัง โดยมีครอบครัวสามีช่วยเหลือการเงิน พวกเขาทำไปเพื่อรักษาชื่อเสียงวงศ์ตระกูลไม่มีใครรักญาตาวี หลายปีผ่านไป เด็กสาวอ่อนแอเติบโตเป็นหญิงสาวเข้มแข็ง เก่งกล้าพอจะดูแลตัวเองและลูกสาวได้ จึงคืนอิสระให้เขาและพาลูกย้ายออกไป แต่หนึ่งสิ่งที่ญาตาวีไม่ได้บอกให้ปรเมศวร์รู้ คือเธอตั้งท้องลูกอีกคน

จางเย่วชิงคือพระชายาเอกที่ชินอ๋องรังเกียจ เพราะมาแย่งชิงวาสนาของสตรีที่เขาพึงใจ หลังแต่งงานนางถูกวางยาพิษในอาหารจนตาย แต่ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งเพราะมีดวงจิตของสายลับสาวจากหน่วย FBI ในยุค2024มาเข้าร่าง

เขาหย่ากับเธอได้ไม่นานก็ไปควงกับน้องเลี้ยงของเธอออกหน้าออกตา เพราะเป็นผู้หญิงตรงไทป์ของเขา แต่พอเห็นภรรยาเก่าควงกับชายอื่นก็ถึงกับมีอาการกระวนกระวายใจ

เอวา เมื่อเก้าปีก่อน ฉันได้กระทำเรื่องอันผิดมหันต์ลงไป มันไม่ใช่หนึ่งในช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน แต่เมื่อโอกาสที่จะได้ครองคู่กับชายผู้เป็นที่รักตั้งแต่วันเยาว์มากองอยู่ มีหรือที่ฉันจะไม่ไขว่คว้าเอาไว้ เวลาพัดผ่านไปอย่างรวดเร็วหลายปีจนฉันสุดจะทนกับชีวิตคู่ซึ่งไร้รักเช่นนี้ มีใครบางคนบอกว่าหากรักคนคนนั้นจริง ก็ควรปล่อยให้เขาก้าวเดินต่อไป ฉันรู้ตัวดีมาตลอดว่าเขาไม่เคยมอบหัวใจให้หรือมองว่าฉันเป็นตัวเลือกเลยด้วยซ้ำ เขามีเพียงผู้หญิงคนนั้นอยู่เต็มทั้งสี่ห้องหัวใจและรังเกียจการทำผิดบาปของฉันยิ่งนัก แต่ฉันก็มีสิทธิ์ได้รับความรักเช่นกัน โรแวน เมื่อเก้าปีก่อน ผมตกหลุมรักจนตามืดบอด ผมเสียความรักนั้นด้วยการทำผิดพลาดที่สุดในชีวิตและระหว่างนั้นเอง ผมก็สูญเสียคนที่รักที่สุดในชีวิต ผมรู้ดีว่าต้องรับผิดชอบต่อความผิดนั้นด้วยการแต่งภรรยาที่ผมไม่ต้องการ อยู่กับผู้หญิงที่ไม่ใช่คนรัก ตอนนี้เธอปั่นปวนชีวิตผมอีกครั้ง ด้วยการหย่าร้างทุกอย่างมันวุ่นวายมากยิ่งขึ้นเมื่อหญิงผู้เป็นดั่งหัวใจของผมกลับมาที่เมืองนี้ คำถามหนึ่งผุดขึ้นมา หญิงคนไหนกันเล่าที่เป็นคนนั้นของหัวใจ? หญิงที่ผมหลงรักหัวปักหัวปำเมื่อหลายปีก่อน? หรือหญิงที่เป็นอดีตภรรยาของผม ผู้ที่ผมไม่เคยต้องการแต่กลับแต่งงานกับเธอ?

ให้นางรอสามปีจึงค่อยมาตบแต่งเมี่ยวหลัวก็รอไม่บิดพลิ้ว ทว่าพอถึงวันแต่งงานไอ้ตัวต่ำช้ากลับมีทั้งลูกทั้งอนุภรรยามายกน้ำชา เมี่ยวหลัวจึงค่อยถ่องแท้ขึ้นมา คนดีกับคนโง่มีเส้นกั้นเพียงเล็กน้อยเท่านนั้น!

“เพราะรักของเขาไม่ได้มีไว้เพื่อเธอ” เขาแสนดีกับทุกคน แต่ไม่ใช่กับภรรยาอย่างเธอ ต่อให้เธอจะพยายามมากแค่ไหน ก็เป็นได้แค่คนน่ารำคาญในสายตาเขา

"ฉันจะไปนอนกับใครมันก็เรื่องของฉัน เพราะฉันไม่เคยคิดว่าฉันมีเมีย ก็แค่ใบทะเบียนสมรส มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันเลยสักนิด"