องค์หญิงตัวร้าย องค์ชายเจ้าสำราญ Mga Nobela at Kwento

คือบทบาทองค์หญิงไงละโว้ยไม่ใช่นักบุญหญิง! ถึงแม้เรื่องใบหน้าบทบาทของนักบุญหญิงนั้นจะมีความงดงามมากกว่าบทบาทขององค์หญิงแต่ทว่าเรื่องอย่างอื่นล่ะ

“จะให้กระหม่อมพาองค์หญิงไปเช่นไร กระหม่อมเป็นผู้ชายมิบังอาจถูกเนื้อต้องตัวองค์หญิงหรอกพะย่ะค่ะ” “เจ้าก็ให้ข้าขึ้นหลังเจ้าสิ หากผู้ใดต่อว่าข้าจะจัดการเอง” เหมยฟางสั่งองครักษ์หลิวเขาเองก็ไม่อาจขัดคำสั่งได้ องครักษ์รู้ว่าสตรีผู้นี้คือองค์หญิงเพราะเขาได้รับการบอกสอ นเกี่ยวกับราชวงศ์จดหมดสิ้น โดยมีฮองเฮาที่บอกว่าผู้ใดเป็นใคร และผู้ใดที่ไม่หวังดีต่อหนิงเอ๋อ

เสียงเค้าบ่นพึมพำ ผ้าแพรขยับตัวไปใก้ลเค้า แล้วทำปากยื่นใส่อีกที "ผมไม่เคยเชื่อเลยว่า ที่คุณกรุณาเรียกคุณแพรว่ายัยตัวดีคืออะไร มาวันนี้ผมรู้แล้ว ว่าคุณแพรเป็นยัยตัวร้าย ช่างแกล้งผม"

องค์ชายเซวียนอี้ปล่อยร่างองค์หญิงกู่ชิง แล้วปรายตามองไปที่สตรีตัวร้าย แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอย่างน่ากลัวว่า "องค์หญิงเยี่ย... ท่านจะยอมรับผิดตอนนี้ หรือจะให้ข้าเปิดเผยความชั่วช้าที่ท่านได้กระทำไว้"

นาง นางคือองค์หญิง11ตัวจริง" " ข้าก็เตือนเจ้าแล้วว่าอย่าออกตัวแรง เป็นยังไงหล่ะ องค์หญิงที่เจ้าปกป้องดันเป็นตัวปลอม"

เสียงของอลิซสั่นเครือเมื่อเอ่ยชื่อนี้ออกมา ชื่อที่เธอรู้จักดีจากนิยายแฟนตาซีที่เธอเพิ่งอ่านจบไปเมื่อคืน นิยายเรื่อง “ตำนานเจ้าหญิงแห่งแสงและเงา” และร่างที่เธอกำลังสิงสู่อยู่ตอนนี้คือ ตัวร้ายอันดับหนึ่งของเรื่อง!

ของเขาได้ ระยะแค่นี้ก็ยังถึงว่าไม่เหมาะสม “สตรีที่องค์ชายห้าแห่งแคว้นต้าหม่าตรัสถามชื่อเสียงเรียงนามเมื่อครู่นั้นคือองค์หญิงเหยาลี่เซียน ส่วนบุรุษที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พระองค์นั้นคือองค์ชายสามแห่งแคว้นเหยา จวิ้นอ๋องเหยาซิงอีพ่ะย่ะค่ะ ในเมื่อองค์ชายห้ารู้ตัวตนขององค์ หญิงแล้วหวังว่าจะให้เกียรติองค์หญิงของแคว้นเรา มิใช่คิดว่านางเป็นเพียงสตรีชาวบ้านที่พวกพระองค์จะนึกเล่นสนุกเช่นไรก็เล่นได้” เสิ่นหลิวหยางเอ่ยเสียงแข็งในประโยคท้าย

องค์หญิงอมยิ้มเพราะสีหน้าท่าทางข้ารับใช้ดูต่างจากคราแรกที่พบหน้ากันนัก พลางคิดว่าหากพวกเขาได้รู้จักกันในฐานะที่ต่างไปจากตอนนี้ หรือหรูอี้เป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาไม่ใช่มือสังหารฝ่ายตรงข้ามจะดีสักเท่าใด “ทรงพระสรวลเรื่องใดกันเพคะ” หรูอี้แทบเดาไม่ถูกแล้วว่าคนตรงหน้าคิดสิ่งใด อยู่ในหัวเล็ก ๆ เพราะเดิมดีความคิดองค์หญิงดูง่ายยิ่งกว่าเด็กแรกเกิด ยังไม่ทันได้อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้ว แต่เวลานี้คิดว่านางมองไปทางซ้าย จริง ๆ กำลังมองทางขวา ผิดพลาดหลักการทักษะสังเกตศัตรูที่หย่งชางสอนมา

มือเล็กพยายามงัดแงะนิ้วแข็งดุจคีมเหล็ก พลางตบเปาะแปะเพื่อให้อีกฝ่ายคลายพันธนาการออก "องค์หญิง เจ้าร่วมมือกับพี่ชายเจ้าก่อกบฏ ยังเสแสร้งปั้นหน้าใสซื่อใดอีก ก่อนตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า ข้าจะช่วยสงเคราะห์เจ้าไปยังปรโลกก่อน เพราะทัณฑ์ตัดหัวไม่คู่ควรกับเจ้าสักนิด นั่นมันตายง ่ายเกินไป"

“ใครจะคิดว่าเป็นนางร้ายก็ช่างหัวมัน หมูเป็นนางเอกตัวจริงสำหรับขุนคนเดียวก็พอ ส่วนเธอพิมพ์จันทร์ ชีวิตนี้เธอก็เป็นได้แค่ตัวประกอบโง่ๆคนหนึ่งก็เท่านั้น บทนางร้ายยังดีไปสำหรับคนอย่างเธอ จำใส่สมองเอาไว้” “กรี๊ด...” ยัยพิมพ์สั่นเร่าๆ เป็นเจ้าเข้า แล้วฉันก็เดินจากมาพร้อม