เกิดใหม่มาเลี้ยงน้องชายในยุคดวงดาว Novels & Stories

ดวงเดือนและลูกชายพยามเก็บอาการ เอื้อมมือมาลูบกระเช้าอย่างตื่นเต้น เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้รับสิ่งของมีราคา "คุณโนวามีพ่อแม่บุญธรรมรับเลี้ยงอย่างดีแล้ว" คราฟที่นิ่งเงียบมานาน เอ่ยขึ้นก่อน

ฉันกระพริบตาให้เขา อาจเพราะฉันยังเด็กเกินไป เขาจึงหัวเราะ “ต่อให้เธอเป็นโจวผิง แต่เธอสามารถอยู่ที่ตระกูลหลินได้ตลอดไป พ่อแม่ของเธอฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนั้น”

“เสี่ยวเนี่ยนอัน หนูไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งขนาดนั้นก็ได้ พ่อไม่อยู่แล้ว แม่คนเดียวก็สามารถมอบชีวิตที่ดีให้หนูกับน้องสาวได้” เสิ่นชิงซูโอบกอดลูกชาย เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ส่วนเรื่องพ่อของหนู เขาแค่จากโลกนี้ไปก่อนเวลาเท่านั้น แต่เขาจะกลายเป็นดวงดาวบนท้องฟ้า เขาจะคอยเ� �้ามองและปกป้องหนูกับน้องสาวอยู่บนฟ้าตลอดไป”

เจียงหยูหยางเงยหน้าขึ้นมาจากชามข้าวด้วยความตกใจ "แต่ข้าเลี้ยงเด็กไม่เป็น โอ้ย!" เจียงหยูหมิงแอบหยิกขาน้องชายใต้โต๊ะแล้วหันมาพูดกับบิดาต่อ "พอดีเลย ทีนี้ก็ให้เด็กใช้สกุลเจียงสืบทอดตระกูลดีหรือไม่?" เจียงหยูหมิงผู้รู้วิธีเอาใจบิดาเป็นที่สุดรินสุรายัดใส่มือเขา เพราะไม่ว่าจะ ในโลกนี้หรือโลกจำลองที่สวรรค์และอเวจีสร้างขึ้นเพื่อดักดวงจิตของพวกเขา เจียงจิ้งก็เป็นบิดาของเขาเสมอ

เด็กชายตัวน้อยที่เคยใช้ชีวิตอย่างเงียบเหงา วันๆ อยู่แต่กับพี่เลี้ยงและป๊ะป๋า ในเวลานี้รู้สึกมีความสุขมากที่มีทั้งป๊ะป๋า หม่ามี้ และทุกคนที่ดวงดาวแห่งนี้ ไม่ต้องเล่นกันสองคนกับพี่เซตต์อีกแล้วด้วยน้องนิวชอบมากๆ สองหุ่นยนต์ทำหน้าที่พี่เลี้ยงอย่างดี ทำหน้าที่พาเด็กน้อย

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จวบจนถึงวันที่ฮองเฮาประสูติโอรสออกมา ซึ่งเรื่องนี้นับว่าเป็นเรื่องที่ดียิ่ง เนื่องจากฮองเฮาถือกำเนิดโอรสออกมาพร้อมกันถึงสองพระองค์ “ฮ่า ๆ ๆ เราสองคนได้เลี้ยงหลานด้วยกันแล้ว” อดีตฮ่องเต้กล่าวขึ้นอย่างยินดี ขณะที่กำลังอุ้มหลานชายคนโต โดยมีไป๋กั๋วจิ้นกำลังอุ้มหลานชายคนรองอย่างยิ้มแย้ม

ลิขิตฝากศรัญญากับหลานชายที่ยังคงนั่งทานอาหารอย่างไม่สนใจ ราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงของคนเป็นปู่ “แก้วมาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเรา ดวงจะช่วยดูแลแก้วอีกคนค่ะคุณพ่อ” ดวงดาราพร้อมจะทำหน้าที่แทนบุตรชาย เพราะรู้ดีว่า หน้าที่นี้จอมทัพไม่มีวันทำ

ธรรศน้ำตาไหลอาบหน้า แต่ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครสนใจ มีเพียงเขาคนเดียวที่ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดและความตกต่ำในคุกแห่งนี้ ในขณะที่มิวรากำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สมบูรณ์แบบและเต็มไปด้วยความสุขกับผู้ชายคนใหม่ที่ดีกว่าเขาร้อยเท่าพันเท่า //////////// หลายเดือนต่อมา ในวันที่ทายาทตัวน้อยของม ิวราและปวรุตม์ลืมตาดูโลก ทำให้ทุกคนต่างพากันตื่นเต้นและเห่อหลานชายคนใหม่ โดยเฉพาะปู่กับย่าที่แทบจะเฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง

ฉันพาลูกชายแรกเกิดไปยังคฤหาสน์มาเฟียของสามีเพื่อเข้าพิธีศีลจุ่ม เบียนก้า หลานสาววัยสิบขวบของเขา—เจ้าหญิงตัวน้อยผู้เอาแต่ใจของตระกูล—ผลักรถเข็นลูกของฉันตกลงไปในโซนน้ำลึกของสระว่ายน้ำที่เย็นเฉียบ ร่างของลูกชายฉันจมดิ่งลงสู่ก้นสระ เสียงชนแก้วแชมเปญอันครึกครื้นกลบเสียงการดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของเขาจนหมดสิ้น ฉันกระโจนลงไปในน้ำราวกับคนเสียสติ ทว่าสิ่งที่ฉันดึงขึ้นมาได้กลับมีเพียงร่างอันเย็นชืดและไร้วิญญาณ เพราะเบียนก้าคือ "สายเลือดของตระกูล" การฆาตกรรมครั้งนี้จึงถูกตัดสินว่าเป็นเพียงอุบัติเหตุอันน่าสลด พ่อสามีผู้เป็นดอนแห่งตระกูล ยื่นบัตรแบล็กการ์ดแบบไม่จำกัดวงเงินให้ฉันเป็น "ค่าชดเชย" แต่ฉันไม่ได้ต้องการเงิน! ฉันต้องการลูกของฉัน ฉันต้องการนิโก้ของฉันคืนมา! ฉันคุกเข่าลงกับพื้น อ้อนวอนขอร้องมั

แม่รีบไกล่เกลี่ย “เฉินเฉิน ลูกเข้าใจผิดแล้ว นี่เป็นลูกชายของลูกค้าคนสำคัญคนหนึ่งของแม่ พวกเราแค่ช่วยจัดงานวันเกิดให้เขาเท่านั้น” “ลูกชายของลูกค้างั้นเหรอ?” ฉันหัวเราะเยาะเบา ๆ “สำคัญถึงขั้นต้องตั้งกลุ่มแชต เมมชื่อว่า ‘ลูกรัก’ แถมยังส่งอั่งเปาก้อนโตให้อีกงั้นเหรอ?”