เด็กดี

ค่ำคืนอันแสนมืดมนกับคนหนึ่งคนที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่างในชีวิตของสิงหา 5 ปีผ่านไปได้พบกันอีกครั้ง... พร้อมกับเด็กหญิงตัวน้อย "คุณแม่บอกว่าคุณพ่อชื่อ'สิงหา'ค่ะ"

คำโปรย: เมื่อแม่เลี้ยงส่งเธอมาเป็นตัวประกัน เขาเลยคิดดอกเบี้ยกับเธอ "เอา" กับเธอ แนะนำเรื่อง: โอฬาร ตันติรัตน์ หนุ่มเพลย์บอยเจ้าของธุรกิจโรงแรมใหญ่ในเมืองหลวง ซึ่งนั้นเป็นเพียงฉากหน้าเท่านั้น ฉากหลักคือเขาทำธุรกิจสีเทาโดยมีคนดำเนินการให้ ชายหนุ่มที่มักมากในกามเซ็กส์จัดสะเด็ดสะเด่า จนเหล่าสาวๆที่ไปควงมาทั้งหลาย ต่างส่ายหน้าดิก รับกับท่อนเอ็นลำใหญ่ไม่ไหว ไม่เพียงเท่านั้น ยังเป็นจำนวนรอบที่ขึ้นเตียงไม่เคยต่ำกว่าห้า ปลายฟ้า ชนารักษ์ เด็กสาวอายุเพียง19 ปีที่หน้าตาราวกับเด็กมัธยมก็จริง แต่นมเหมือนปริญญาเอก ใครเห็นต่างจู๊ปากมองแถบเหลียวหลัง เธอเพิ่งเรียนจบมัธยมกำลังจะเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย แต่ทว่ากลับถูกแม่เลี้ยงส่งมาเป็นตัวประกัน เพื่อจะขัดดอกที่กู้ไว้กับโอฬาร “คุณโอฬารค่ะ ฉันขอพลัดอีกหน่อยได้ไหม” สุนทรีย์ สาวใหญ่ที่มาจับพ่อของปลายฟ้า เพื่อหวังสมบัติเพราะพ่อของปลายฟ้า เดิมทีเป็นนักธุรกิจร่ำรวย หลังจากแม่ของปลายฟ้าตายก็กินเหล้าหัวราน้ำ จนเจอกับสุนทรีย์ที่คอยปอกลอกจนหมด เหลือแต่ตัวแถมยังต้องป่วยกระเสาะกระแสะอีกต่างหาก

'สมิง' เเละ 'บุหรี่' เป็นเพื่อนรักกัน เรียกได้ว่าร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันมานาน ทำบ่อนการพนันด้วยกัน ชีวิตของสองซี้ย่ำปึ้กคู่นี้มีห่าไรก็เเบ่งกัน เยี่ยวก็เยี่ยวด้วยกัน มันทั้งสองไม่เคยงกสิ่งที่มีต่อกัน เเม้ว่าจะเป็น... เรื่องของผู้หญิง เพราะช่วยสาวมหาลัยหน้าตาน่ารัก นิสัยขี้กลัวมาได้ บุหรี่เเละสมิงผู้สุดโต่งในเรื่องชั่วๆ จึงวางเเผนใช้ความกลัวของเธอเพื่อให้เธอตกเป็นของพวกเขา "เฮ้ย ไอ้บุหรี่" สมิงที่พ่นควันบุหรี่เป็นวงพาดเเขนไว้ที่คอของบุหรี่ ความเป็นเพื่อนรักเพื่อนตายทำให้เขาเลือกที่จะพ่นออกไป "กูชอบคนนี้" "กูก็ชอบ" บุหรี่ที่หน้าตายทุกศตวรรษตอบส่งๆ "ได้" สมิงเเสยะยิ้ม จ้องตากับสาวน้อยที่ตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว "..." "งั้นเรามาผลัดกันเอา เพื่อนรัก"

รวมเรื่องสั้นครบรสหลากหลายอารมณ์หลากหลายเหตุการ์ณ อ่านเพลินยาวๆ ฟินจิกหมอนขาด เน้นNC เป็นหลัก สายหื่นห้ามพลาด! #นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นมาเพื่อคอ NC โดยเฉพาะ#

เพื่อแก้ไขชะตา ‘สตรีที่ร้ายกาจ’ ภารกิจช่วยเหลือมารดาจึงบังเกิดขึ้น “ข้าจะหลีกหนีบุรุษไร้หัวใจ กับตระกูลเฮงซวยให้ จงได้”

มาคิน หรือ คิน นักร้องหนุ่มสุดฮอตที่กำลังมาแรง ที่ต้องมาพบเจอกับ ร้อยดาว เด็กสาวช่างฝัน ที่อยากจะเป็นนักเขียนเพลง เป็นผู้กำกับเอ็มวี ทำงานที่เกี่ยวกับเพลง เธอเองมักเขียนเรื่องราวต่าง ๆ ลงในไดอารี่เล่มเล็ก ๆ แต่เธอที่ดันลืมวางทิ้งเอาไว้ จนมาคินเข้ามาเห็นไดอารี่เล่มนั้น และถือโอกาสเปิดอ่านและนำเพลงที่เธอเขียนไปร้องโดยไม่ขออนุญาต ทำให้เธอไม่ชอบขี้หน้าเขาขึ้นมาในทันที แต่ความรักของพวกเขาก็ต้องถูกเก็บซ่อนและรู้กันแค่ไม่กี่คนที่ไว้ใจ จนวันหนึ่ง นักข่าวที่ล้วงลึกจนทำให้ร้อยดาวเสียหายและคนอื่นมองเข้าใจเธอผิด สาเหตุมาจากเขาเองที่พาเธอมาพัวพันจนเธอเกือบถูกพักงาน มาคินที่พยายามช่วยเหลือร้อยดาวมาโดยตลอดด้วยความรักที่มี เขายอมแลกชื่อเสียงกับคนที่เขารัก

ผู้อื่นทะลุมิติมาเป็นคน ส่วนนางตื่นมาในร่างแมวจรจัดอาศัยวัดร้างเป็นบ้าน กลางดึกคืนหนึ่งมีคนหลงเข้ามา เพื่อหลีกหนีจากชีวิตแสนลำเค็ญ แผนการหาคนเลี้ยงดูจึงเริ่มต้นขึ้น...ไต้ชินอ๋อง ทำไมชื่อคุ้นจัง

"ราคาที่เธอต้องจ่ายคือนอนอ้าขาให้ฉันเท่านั้น" ................................... โจฮันเดินกลับไปนั่งที่โซฟาด้วยอาการหัวเสียจากผลการแข่งแพ้ ก่อนจะหยิบแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นดื่มจนหมด เพื่อระงับความไม่พอใจเอาไว้ เช่นเดียวกับผู้ชนะที่เดินกลับมาที่โต๊ะเช่นกัน “อย่าลืมที่รับปากด้วยละ เดี๋ยวกูเอาไอจีน้องเขาให้” “แค่จีบมันจะไปยากอะไรวะ เดี๋ยวจีบให้พวกอ่อนหัดดูเป็นตัวอย่าง” ................................................ "พี่ก็เข้ามาคบเพราะแพ้พนัน" "..." "เราก็ต่างหลอกกันทั้งคู่นะคะ ถือว่าจบกัน" "มันมีราคาที่เธอต้องจ่ายนะ" "อะไรคะ" "ก็แค่อ้าขาให้ฉันเท่านั้นเอง" ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ

เธอ ... เข้าใจผิดคิดว่าเขาคือผู้ชายที่คุยด้วยในแอปหาคู่ เขา ... เข้าใจผิดคิดว่าเธอคือเด็กที่เพื่อนดีลไว้ให้ คืนเร่าร้อนทำให้หมาแก่ตกเป็นเป้า โดนแมวเด็กตามจีบ

“คะ...คุณทำอะไร ยะ...อย่าทำอะไรแก้มเลยนะคะ” เสียงสั่นสะท้านถามออกมาเพียงแผ่วเบาเมื่อเห็นมือหนากระชากสาบเสื้อของตัวเองจนกระดุมหลุดหล่นกระจายลงบนพื้นไปคนละทิศละทาง ดวงตาวาวโรจน์พุ่งมองมาที่เธอ “ยะ...อย่าทำอะไรแก้มเลยนะคะ แก้มขอร้อง” กมิตตรายกมือขึ้นไหว้อ้อนวอน “ไง ตัวสั่นระริกเลย...กลัวหรือว่าตื่นเต้นกันล่ะ” น้ำเสียงเยาะหยันของอนรรฆบีบเค้นหัวใจของเธออย่างแรง “คุณเอียนขา...แก้มขอโทษ อย่าโกรธแก้มเลยนะคะ แก้มจำเป็นจริง ๆ อย่าทำอะไรแก้มเลยนะคะ แก้มกลัว...” เสียงสะอื้นวอนขอของกมิตตราไม่ได้ทำให้อนรรฆใจอ่อนลงแม้แต่น้อย “กลัว...กลัวอะไร เธอควรจะดีใจสิที่ครั้งหนึ่งได้มีโอกาสสนองตัณหาของนายอนรรฆ เอียน แบรนดอน เจ้าพ่อธุรกิจคอมพิวเตอร์ ที่เธอยอมเอาตัวเองเข้าแลกเพราะเงิน” “มะ...ไม่จริงนะคะ...พวกนั้นขู่แก้ม จะทำร้ายน้อง ๆ ของแก้ม...แก้มถึงต้องทำแบบนี้ แก้มไม่ได้อยากหลอกคุณเอียนนะคะ ไม่ได้อยากหลอกทุกคน” “หยุดพูดเถอะ...ฉันสะอิดสะเอียนกับคำพูดมารยาจอมปลอมของเธอจริง ๆ”