Romans & histoires เด็กอัจฉริยะ

ในขณะเดียวกัน ในห้องมืดมิดอีกแห่งหนึ่ง เด็กชายอัจฉริยะวัยสิบสองปี นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ฉายภาพเดียวกับในห้องควบคุมหลักของบริษัท ดวงตาของเขาฉายประกายบางอย่างที่เป็นเหมือนการเจอเรื่องบางอย่างที่น่าสนใจ ริมฝีปากของเจ้าตัวยกยิ้มขึ้นสูง

บีระพัฒน์ตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นตลอดครึ่งปีที่ผ่านมาของตนเองให้อีกฝ่ายฟัง เขารู้ว่าระดับความฉลาดของเด็กคนนี้คือระดับอัจฉริยะของกระดานจัดอันดับผู้มีความสามารถด้านสติปัญญา หวังว่าจะมีทางออกสำหรับเรื่องพวกนี้ ชินภัทรกำลังรู้สึกว่าตนเองกำลังถูกหวยรางวัลท ี่หนึ่ง เพราะข้อมูลที่อ่านมาก่อนสอบนั้นเป็นเพียงการคาดเดา และความเป็นไปได้ถึงสี่ครอบครัวที่กำลังมีภัย

เสี่ยวลี่เอ่ยอย่างไม่พอใจ “เด็กคนอื่นก็คือคนอื่น แต่นี่เป็นเพ่ยหยู เด็กอัจฉริยะของสถาบันนะครับ” ไฉปังเถียงกลับ

‘ใครจะกล้ารังแกเด็กอัจฉริยะอย่างข้า’ ‘อวดดีจริงๆ” ฟาร์เลียสบ่น “แต่ก็พูดถูก เจ้าเป็นเด็กอัจฉริยะนี่เนอะ มีแต่คนโง่เท่านั้นนั่นแหละที่มาหาเรื่องเจ้า’ ด้วยความมันเขี้ยว ฟาร์เลียสยื่นมือข้ามโต๊ะบีบจมูกเด็กชายแรงๆ ทีหนึ่ง

“แล้วหินที่เจ้าพูดถึงอยู่ที่ไหน” เย่จิ่งอวี้ยังคงไม่อยากจะเชื่อ แม้ว่าเด็กคนนี้จะเป็นอัจฉริยะ แต่ก็คงไม่เก่งกาจขนาดนั้น เขายังอ่านหนังสือไม่ออกด้วยซ้ำ จะมองสิ่งที่ซับซ้อนเช่นนี้ออกได้อย่างไร