เด็กอัจฉริยะ Novelas e Histórias

“อะ อัจฉริยะงั้นหรือ ใช่ผู้คนที่มีสติปัญญา ความสามารถเกินกว่าผู้คนทั่วไปหรือไม่” “ใช่เจ้าค่ะ แล้วท่านยุงหมอมิคิดว่าเยว่ชิงอาจจะเป็นเช่นนั้นหยือ” เยว่ชิงยกยิ้มกว้างให้ท่านลุงหมอ แต่ในใจกำลังเอ่ยขออภัยผู้ที่เป็นอัจฉริยะด้านต่างๆ เยว่ชิงรู้ดีว่าผู้ที่เป็นอัจฉริยะต้องม ีความพยายามและเก่งกาจมากเพียงใด แต่นางในตอนนี้เพียงอาศัยความรู้เดิมจากชีวิตก่อน มิอาจเอ่ยได้ว่าตนเองนั้นเป็นอัจฉริยะ ขออภัยด้วยนะเจ้าคะ หากมิทำเช่นนี้ทุกคนก็จะมิหยุดสงสัย

แล้วเขาก็ถอนหายใจออกมา เฟิงหลี่เฉียงยิ้มมุมปาก เขาเข้าใจความคิดของเด็กชายดี จึงสั่งสอนว่า “คนที่ทำอะไรเก่งมากจนโดดเด่น มักจะมีไม่กี่คน และที่เขาเก่งมาก ก็เพราะพากเพียรฝึกฝนจนเก่ง เหมือนจ้าวหย่งเจี้ยนที่สอบได้เป็นเซิงหยวนตั้งแต่ยังอายุน้อย บางคนมองว่าเขาเป็นเ ด็กอัจฉริยะ หรือบอกว่าเขาโชคดี แต่ไม่เคยมองเห็นว่า เขาทุ่มเทและพากเพียรแค่ไหนกว่าจะสอบได้ เขาก็เริ่มต้นมาจากการไม่รู้อะไรเช่นกัน แต่ก็พัฒนาจนอ่านได้คล่อง เขียนได้คล่อง ฝึกคิดวิเคราะห์ท่องจำ จนสามารถสอบผ่านได้ ตอนนี้เจ้าเข้าใจหรือยัง ว่าข้าหมายถึงอะไร”

เธอเพิ่งพูดจบ ศาสตราจารย์หลิวก็ยิ้ม แล้วเอ่ยออกมาอย่างอดไม่ได้ว่า “เสี่ยวฉือน่ะบอกได้เลยว่าเป็นอัจฉริยะด้านเอไอ เก่งกาจขนาดนี้ ทั้งยังสะสวย จุ๊ ๆ เจ้าเด็กมั่วซวินนั่นโชคดีจริง ๆ ” อัจฉริยะด้านเอไอ? หรงฉือ? ไหนจะอวี้มั่วซวินโชคดีอีก? คำพูดนี้ของศาสตราจารย์หล ิว เรียกได้ว่ายกยอหรงฉือแบบสุด ๆ เลย

คิดจะท้วงติง ก็กลับถูกดักคอ " น้องยังเด็กนะครับ " เขาพยายามคิดหาถ้อยคำมาหว่านล้อมให้คุณนายอารีย์เลิกล้มความคิด และเหมือนไม่เป็นผล " เพราะรู้ว่ายังเด็ก แม่ถึงรอให้น้องเรียนจบนี่ไง "

ยายามฟื้นฟูเหลาอาหารซิ่งฝู การตั้งกลุ่มการค้าหลัวถง สิ่งเหล่านี้มันเกินที่เด็กอายุเพียงห้าขวบปีจะคิดได้ อ๋องน้อย บุตรชายของเขาอายุสิบปีที่ถือว่าฉลาดและอัจฉริยะ ยังไม่มีความรู้ความสามารถเช่นจางอี้หมิงในตอนนี้ ยิ่งเหตุการณ์เมื่อวานยิ่งทำให้อยากรู้จักเด็กน้อยคนนี้มากยิ่ งขึ้นไปอีก บางทีเด็กคนนี้อาจจะทำให้เขาได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ก็เป็นได้

ระบบคนรวย ระบบทำธุรกิจ ระบบอัจฉริยะ ระบบหล่อขั้นเทพ หรือระบบหมูหมากาไก่ที่ไหนไม่ยอมมา ดั๊นมาเจอกับระบบเด็กเรียน ทีนี้มันก็นรกน่ะสิ ระบบเด็กเรียนมันต่างจากระบบอัจฉริยะก็ตรงที่. มีของรางวัลที่ทำให้เรียนเก่งโดยไม่ต้องอ่านหนังสือ ไม่ต้องเข้าเรียนมั้ย?

พลโรเบิร์ตโต้ หญิงสาวร่างบาง ส่วนสูงเพียง 165 แต่หน้าอกหน้าใจกลับใหญ่เกินตัว ผมสีทอง ดวงตากลมสดใส บุคคลที่คนทั้งดวงดาวเรียกว่าอัจฉริยะเหนืออัจฉริยะ ด้วยวัยเพียง 13 ปี ก็สามารถคิดค้นนวัตกรรมใหม่ออกมาได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเอไอรุ่นล่าสุดที่ทำอาหาร ขับรถยนต์ หรือทำสิ่งต่า งๆได้ไม่ต่างจากมนุษย์

“ใช่ สุดท้ายปรมาจารย์กู่อัจฉริยะผู้นั้นได้กลายเป็นคนบ้าที่ไร้สามัญสำนึก เขาลงมือกับลูกหลานตัวเอง ลงมือกับลูกหลานผู้อื่น แม้แต่ทารกที่เพิ่งเกิดก็ยังไม่เว้น” “หลังจากที่เขาเลี้ยงเด็กตายไปกว่าร้อยคน ในที่สุดเขาก็ประสบความสำเร็จ สามารถเพาะเลี้ยงกู่มนุษย์คนแรกขึ้นมาได้ จริง ๆ ซึ่งก็คือสิ่งที่พวกเราเรียกขานกันในเวลาต่อมาว่า ‘กู่เด็ก’”

เด็กสารเลวคนนี้เป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะอย่างแน่นอน! “สารเลว แกเป็นใครกันแน่? ไม่มีทางที่จะมีอัจฉริยะเช่นนี้ในกองทัพทั้งเก้าแน่!”

สิ่งที่จะได้เรียนรู้ในชั้นเรียนอัจฉริยะนั้นลึกซึ้งกว่า และนักเรียนทุกคนก็เป็นเด็กอัจฉริยะ อัจฉริยะแตกต่างจากคนทั่วไปในเรื่องนิสัย เน้นที่ตนเองมากกว่า และไม่ใส่ใจผู้อื่น เสี่ยวหานจึงตัดสินใจเรียนต่อที่นั่นตั้งแต่วันแรกของการทดลองเรียน