เด็กอัจฉริยะ นิยาย & เรื่องราว

พลโรเบิร์ตโต้ หญิงสาวร่างบาง ส่วนสูงเพียง 165 แต่หน้าอกหน้าใจกลับใหญ่เกินตัว ผมสีทอง ดวงตากลมสดใส บุคคลที่คนทั้งดวงดาวเรียกว่าอัจฉริยะเหนืออัจฉริยะ ด้วยวัยเพียง 13 ปี ก็สามารถคิดค้นนวัตกรรมใหม่ออกมาได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเอไอรุ่นล่าสุดที่ทำอาหาร ขับรถยนต์ หรือทำสิ่งต่า งๆได้ไม่ต่างจากมนุษย์

"ฮับ หม่ามี้ทำงาน" เด็กน้อยเอ่ยออกไปตามที่คุณแม่เคยบอก เป็นเด็กอัจฉริยะที่สามารถจดจำคำพูดของผู้ใหญ่เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ใครบอกหรือสอนอะไรเขาก็สามารถจดจำได้ดีตลอด "อะไรติดผมเราเนี่ยไปซนที่ไหนมา"

อชิเป็นอัจฉริยะอายุน้อยระดับหาตัวจับยาก เก่งคำนวณตั้งแต่เด็ก ที่อาจารย์อยากให้มาช่วยทำโมเดลคือเรื่องจริง เพราะเขาสามารถเขียนโปรแกรมขายได้ตั้งแต่อายุสิบสองแล้ว วีมองเด็กหนุ่มไปก็คิดพิจารณาไป เป็นไปได้ที่พวกมีพรสวรรค์อัจฉริยะตั้งแต่เกิด อาจมีพฤติกรรมแปลกประหลาดกว ่าคนทั่วไป ไอคิวสูงแต่อีคิวดันต่ำ ฉลาดวิชาการแต่วิชาใช้ชีวิตติดลบซะอย่างนั้น ที่พ่อแม่บังคับให้มาเรียนทั้งที่ใบปริญญาไม่จำเป็นสำหรับเขา นั่นก็เพราะอยากให้เด็กหนุ่มได้รู้จักการเข้าสังคมกับคนอื่นบ้าง

“พันธุกรรมพ่อแม่กูไง ดีเอ็นเอกูมันที่สุดในภาคอีสานแล้ว เชื้อมันไม่ทิ้งแถว ความอัจฉริยะมันสืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น” “ใช่ๆๆ อัจฉริยะ หมายถึงคนที่บอกคำตอบให้มึง ไม่ใช่มึง” “อ้าว ไอ้นี่ เอาคะแนนของอัจฉริยะที่มึงว่ามาดูดิ๊ มันจะสักแค่ไหนกันเชียว”

สู้กับโจรจนตัวตาย. สมองอันชาญฉลาดของเด็กวัยสามขวบ ใคร่ครวญ คำตอบนั้นอย่างรวดเร็ว

ชายชราคนหนึ่งกล่าว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกตะลึง “กี่พันปีแล้วที่ดินแดนไร้ขอบไม่เคยมีคนก้าวถึงขั้นนี้ ยังไม่พอ เขายังสร้างเคล็ดวิชากระบี่ใหม่อีก เด็กคนนี้ต้องได้เป็นสัตว์ประหลาดระดับยุคแน่” แววตาหลายคู่วูบไหว อัจฉริยะที่เติบโตขึ้นได้เองย่อมน่ากลัว แต่ถ้าอัจฉริยะผู ้นั้นตายตั้งแต่เนิ่นๆ ล่ะ เรื่องราวทุกอย่างก็จะจบลง

หลินลู่ฉีคาดเดา เข้าสอบระดับนี้ตั้งแต่อายุน้อย ความฉลาดคงสูงปรี๊ดเสียดฟ้าเป็นแน่ “เด็กอัจฉริยะ” หวงจื่อถงมองเด็กคนนั้นแล้วถอนหายใจยาว ๆ ออกมา เหตุใดความรู้ถึงเลือกคนเรียนด้วยนะ

แต่ความฉลาดไม่ต้องพูดถึง ลูกชายของเธอทั้งสองถือเป็นเด็กอัจฉริยะทั้งคู่ ไอคิวของพวกเขาอยู่ที่ 180 เด็กทั้งคู่เรียนรู้ได้เร็ว ผู้เป็นแม่เมื่อรู้ว่าลูกๆ ของเธอเป็นเด็กอัจฉริยะ เธอก็ไม่ได้ปิดกันแถมยังส่งเสริมให้เกิดการเรียนอย่างอิสระ เพื่อสร้างจินตนาการให้กับพวกเขาตามส ิ่งที่พวกเขาชื่นชอบ

สิ่งที่จะได้เรียนรู้ในชั้นเรียนอัจฉริยะนั้นลึกซึ้งกว่า และนักเรียนทุกคนก็เป็นเด็กอัจฉริยะ อัจฉริยะแตกต่างจากคนทั่วไปในเรื่องนิสัย เน้นที่ตนเองมากกว่า และไม่ใส่ใจผู้อื่น เสี่ยวหานจึงตัดสินใจเรียนต่อที่นั่นตั้งแต่วันแรกของการทดลองเรียน

ยายามฟื้นฟูเหลาอาหารซิ่งฝู การตั้งกลุ่มการค้าหลัวถง สิ่งเหล่านี้มันเกินที่เด็กอายุเพียงห้าขวบปีจะคิดได้ อ๋องน้อย บุตรชายของเขาอายุสิบปีที่ถือว่าฉลาดและอัจฉริยะ ยังไม่มีความรู้ความสามารถเช่นจางอี้หมิงในตอนนี้ ยิ่งเหตุการณ์เมื่อวานยิ่งทำให้อยากรู้จักเด็กน้อยคนนี้มากยิ่ งขึ้นไปอีก บางทีเด็กคนนี้อาจจะทำให้เขาได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ก็เป็นได้