เมียตัวแทน นิยาย & เรื่องราว

ยี่หวาถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ (ฉันเป็นภรรยาของคุณคีริน) ริสายกยิ้ม “เธอเป็นได้แค่ตัวแทนเจ้าสาวตัวจริงของคุณคีรินเท่านั้นแหละ คุณคีรินไม่คิดจะเอาเธอมาเป็นเมียหรอก”

มินแฮนาเอ่ยเสียงเรียบด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มเล้กน้อย "แล้วคุณรู้ได้ยังไงคะว่าเค้าใช้ฉันเป็นตัวแทน" เมษาเริ่มเอ่ยเสียงแข็งเพราะร้แล้วว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้มาดีแน่นอน

“แต่ฉันไม่ได้อยากอยู่เป็นเมียเก็บ เมียน้อยของคุณ” “เธอไม่ได้เป็นเมียเก็บ เมียน้อยสักหน่อย เธอเป็นเมียอีกคนของฉันต่างหาก”

“ที่จะถามคือมึงจะเอายังไงกับเมียๆ ในบ้านมึง” “ไหนเมีย? ถึงผมจะชั่วแต่ก็มีเมียคนเดียวครับ” “ทำเป็นพูด...เส้นฟางของมึงล่ะ ที่มึงพยายามนักหนาแต่งตั้งเป็นเมียรองเข้าบ้าน”

จะตื่นเต้นที่กำลังจะได้ฟันเจ้าสาวอย่างถูกต้องตามประเพณี ทั้งที่หลายคู่ก็ฟันกันจนฟินมาหลายครั้งหลายหน หรือจะเห็นเป็นเรื่องเฉยๆ เพราะที่ต้องแต่งก็เพื่อให้สิ้นเรื่องสิ้นราวกันไป แต่สำหรับเขานั้น เขากลับหวงแหนและเกิดความภาคภูมิใจว่าเธอเป็นเมียของเขาแล้วอย่างแท้จริง ไม่ใช ่เมียเพียงร่างกายที่ครอบครัวไม่รับรู้ ในเวลานี้เธอเป็นสิ่งล้ำค่าที่เขาหวงแหนที่สุด

เธอไม่อยากให้ลูก ๆ กังวลไปกับเธอจึงบอกว่าพ่อติดธุระ “ไม่ดีฮะ” ภริตาถอนหายใจพยายามไม่ใช้อารมณ์ นั่งคิดทบทวนถึงตัวเอง เมื่อก่อนพยายามเป็นเมียที่ดี ตอนนี้ก็พยายามเป็นแม่ที่ดีเช่นกัน และต้องควบคุมอารมณ์ให้ได้แม้ลูกจะดื้อบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ

เขาหยุดหายใจครู่หนึ่ง มองไปยังด้านข้างเวทีซึ่งมินตรายืนแอบอยู่เบื้องหลัง ดวงตาเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและลังเล แต่ในวินาทีนั้น เขายกมือหนาขึ้นเชื้อเชิญ เธอสั่นสะท้านไปทั้งร่าง “ผู้หญิงที่ทุกคนเรียกกันว่า เมียลับ” เขาหยุด เสียงนักข่าวฮือฮาทันที แต่ประโยคถัดไปกล ับฟาดลงเหมือนค้อนหนัก “คือคู่หมั้นของผม และแม่ของลูกผม”

“ไม่จำเป็น หน้าที่ของคุณคือเป็นตัวแทนของลิก้า หน้าที่ของผมคือห้ามยุ่งกับลิก้า ดังนั้นคุณและผมแค่ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเคร่งครัด แค่นี้หนังสือสัญญาก็ไม่มีความหมาย” “ถ้าฉันรู้ว่าคุณยุ่งกับพี่สาวของฉันทั้งที่ฉันยอมคุณถึงขนาดนี้ เราได้เห็นดีกันแน่ไบรอัน” เธอข่มขู่ “ผมไม่โง่เ สียคุณไปหรอกยอดรัก คุณถูกใจผมมากกว่าเธอเป็นไหน ๆ”

‘มึงยังลืมเมลดาไม่ได้พวกกูไม่ว่านะเว้ย แต่พวกกูอะไม่อยากให้มึงเห็นใครเป็นตัวแทนของใคร’ ‘ใช่ ยูริคล้ายเมลดามาก มึงอย่าเห็นยูริเป็นตัวแทนของเมลดาก็แล้วกัน ขอมึงแค่นี้แหละ”’

มิเชลปรือตาขึ้นมองหน้าลูกแล้วยิ้มหวาน ยื่นมือสั่นเทาไปลูบไล้แก้มย้วยที่เลอะคราบน้ำตาเบาๆ ลูกสาวของเธอช่างน่ารักนัก เสียดายที่เธอไม่มีโอกาสได้ดูแลลูกอีกต่อไป อย่าว่าแต่ดูแลเลย แม้แต่ให้นมลูกครั้งแรกในชีวิต แม่อย่างเธอก็ไม่มีวาสนามากพอ “มิเชลจะให้ยายหนูชื่อมิเกล คล้องจองกับชื่อมิเชล พี่มาร์สว่าดีไหมคะ” น้ำเสียงผาดแผ่วยังคงอุตส่าห์ถามความคิดเห็นของพี่ชาย นัยน์ตาที่คลอขังไปด้วยหยาดน้ำตามองใบหน้าของลูกสาวไม่คลาดคลา ราวกับจะจดจำใบหน้าอันน่ารักน่าชังนี้จวบจนชั่วนิจนิรันดร์