روايات وقصص ضمن เลขาบนเตียง

ในขณะที่บนเตียงคิงไซส์อบอวลไปด้วยความโรแมนติกและความคลั่งรักของเจ้านาย. เมื่อมองต่ำลงไปที่พื้นห้อง ภาพที่ตัดกันอย่างสิ้นเชิงคือเจ้าสุนัขดัลเมเชียนตัวโต ที่ตอนนี้กำลังนอนหงายท้องแอ้งแม้ง โชว์พุงลายจุดขาวดำอย่างหมดสภาพบนเบาะนอนหรูหราของมัน ขาทั้งสี่ชี้ฟ้า หลับลึกพ ร้อมกับกรนเสียงดังครอกฟี้อย่างสบายใจเฉิบ ไม่ได้รับรู้ถึงรังสีความหวานเลี่ยนที่ลอยวนอยู่เหนือหัวเลยแม้แต่นิดเดียว

ใบข้าวมองไปรอบห้อง แล้วผงกศีรษะมองตัวเอง เธอกำลังนอนอยู่บนเตียง ข้างเตียงมีเสาน้ำเกลือ “โรงพยาบาลเหรอ...”

คัพเค้กเดินไปหยิบชุดนอนชุดใหม่มาให้เขา แม็กซ์เวลนั่งพิงหัวเตียงโดยที่ผ้าขนหนูที่เอวกองอยู่บนพื้นข้างเตียง คนตัวโตนั่งเปลือยกายล่อนจ้อน คัพเค้กถึงกับเท้าสะเอวมองเขาอย่างเอาเรื่องอยากจะตีคนป่วย

กรชวนนพขึ้นบนเตียง นพก็รู้สึกเจ็บเข่าเหมือนกันเขาจึงยินดีคลายแท่งลำออก ส่วนกรก็รีบขึ้นไปนอนบนเตียง อ้าขากว้างแท่งลำตั้งโด่ผงกหัวเป็นระยะ นพจึงไม่รอช้าเขาไปในหว่างขา แล้วเขาก็ก้มลงกูดสลับอม

ท่านประธานเงยหน้าขึ้นมาจากสองเต้าเต่งตึง โอบสะโพกของเลขาสาวมานอนหงายวางก้นไว้หมิ่นๆ ที่ขอบเตียง จับปลายเท้าสองข้างของหล่อนยกขึ้นมาพาดบ่าพร้อมกับกดหัวเอ็นสีม่วงถอกบานเข้าหากลีบสวาทปลิ้นอ้าเป็นร่องนูนขึ้นมากลางง่ามขา “อ๊ะ… อ๊ายยยยย… ”

บอริสยอมรับเลยว่าเลขาของเขาคนนี้มอบความสุขให้เขาได้มากกว่าผู้หญิงทุกคน แม้กระทั่งซูซานก็เทียบไม่ติดเลยสักนิด กลิ่นกายหอมกับเรือนร่างที่เย้ายวนทำให้เขาตกลงไปในหลุมสวาทที่ตนเองเป็นคนขุดมันขึ้นมาแต่ก็ไม่คิดจะปีนขึ้น นับจากนี้คงไม่ต้องมองหาผู้หญิงคนไหนอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อเลขาของตนเองก็ตอบสนองเรื่องบนเตียงชนิดที่ว่าเขาหมดแรงเลยทีเดียว

นางพยาบาลหน้าเคาร์เตอร์ตอบมา ผมกับม๊าก้มหัวให้เธอและพากันวิ่งไปที่ลิฟท์เพื่อจะขึ้นไปยังห้องพักของหนูขา ห้องพัก304 เจ้าขา..... "คุณหนูคะ"แม่นมที่นั่งอยู่ข้างๆเตียงนอนของฉันเอ่ยเรียกฉัน ที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ฉันเงยหน้ามองเพดานสีขาวสะอาดตาแล้วนำ้ตาของฉันก็ไหลอยู่ตลอดเวล า

เช้าวันรุ่งขึ้นมาเยือนอย่างรวดเร็ว อวี๋เย่อิงที่ในวันนี้สามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้วเปลี่ยนชุดที่สวมเป็นชุดเดรสที่เลขาเตรียมเอาไว้ให้ ผมยาวสลวยของเธอถูกปล่อยเอาไว้อย่างเป็นธรรมชาติดูไม่เป็นทางการมากจนเกินไป รองเท้าส้นเตี้ยที่เหมาะสำหรับผู้ป่วยที่กำลังฟื้นฟูร่างกายข องเธอถูกเธอสวมเอาไว้อย่างพอดิบพอดีดูเข้ากับเธอไปหมด “หัวหน้าคะ จะให้ฉันไปส่งที่บ้านเลยไหมคะ” เลขาสาวที่ทำหน้าที่เป็นธุระจัดการเรื่องเอกสารกับทางโรงพยาบาลให้เธอ รวมทั้งเก็บข้าวของทั้งหมดไปไว้ในรถเรียบร้อยแล้วเดินเข้ามาถามเจ้านายของตนอย่างกระตือรือร้น

ฮังเลอยากลองเชิงแกล้งเด็กแสบดูสักตั้ง ใช้สายตากึ่งลวนลามไล่มองตาตั้งใบหน้าไล่ลงต่ำยันต้นขาขาวที่โผล่ออกมาจากผ้าห่ม “หยียังปวดหัวอยู่นิดหน่อยไม่สะดวกเปิดซิงกับพี่ตอนนี้หรอก” คำพูดสวนการกระทำอย่างสิ้นเชิง คนเจ็บบนเตียงผู้ป่วยแยกเรียวขาสวยเป็นรูปตัวเอ็มใต้ผ้าห่มยั ่วตาราชสีห์นายหัวเกาะแลตะวัน

“ถ้ายังไม่มั่นใจในตัวเอง ก็อย่าไปให้ความหวังเขา เขารอมึงได้ แต่ก็ไม่ใช่ตลอดไปนะเว้ย” ทุกคำพูดของจอห์นยังคงดังก้องอยู่ในหูของประธานหนุ่ม ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่บริเวณเตียงขนาดใหญ่กลางห้องที่มีร่างเล็กของเลขาสาวกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนนั้น