Novel & Cerita เลขาบนเตียง

พูดจบร่างเล็กสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยก็ขึ้นไปยังชั้นบนสุด เรียวขาสวยก้าวออกจากลิฟต์ก็กวาดสายตามองหาห้องของเขา เมื่อเห็นป้ายหน้าห้องเขียนว่าประธานก็ไม่รอช้าที่จะก้าวไปยังหน้าห้องนั้นทันที ก่อนจะเอ่ยถามเลขาสาวที่นั่งอยู่หน้าห้อง “คุณเป็นเลขาของคุณคีรินใช่ไหมคะ”

เธอยกมือขึ้นมาข้างตัวเพื่ออ้อนเขา นิรันดร์ยกยิ้มตรงมุมปาก ก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มร่างน้อยที่นอนระทดระทวยอยู่บนเตียงมานั่งบนตัก ร่างของเลขาสาวสวมแค่เสื้อยืดตัวใหญ่ปิดแค่แก้มก้นน้อยๆ ซึ่งเขาเป็นคนสวมให้เธอเอง

ภายในห้องตรวจ คุณหมอกำลังทาเจลเย็นๆ ลงบนหน้าท้องของน่านฟ้า ภาษิต เพียงขวัญ และแพรขวัญ ยืนล้อมรอบเตียงด้วยท่าทางตื่นเต้น "เอาล่ะครับ มาดูกันนะ... นี่ไงครับ แขน ขา และนี่..." คุณหมอขยับหัวตรวจไปมา

ใบหน้าหล่อจัดโน้มต่ำลงมาหา “นั่นมันหน้าที่เลขาหน้าห้อง แต่สำหรับหน้าที่เลขาบนเตียง คุณจะเลิกงานไม่ได้ ต้องทำงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงกนกแก้ว” หล่อนเผยอปากค้าง ก่อนจะส่ายหน้าดิก

“ยินดี Take care ครับบอส ตราบใดที่ผมยังทำงานเป็นเลขาฯ เชื่อเถอะว่าทุกปัญหามีหนทางออกเสมอ” คำพูดสุดท้ายของเจ้าของร่างสูงในเชิ้ตหล่อเหลาสีเข้มเข้ากับนัยน์ตาคู่งดงาม เปล่งประกายสะท้อนโคมไฟในห้องสีนวลสลัว ทำให้หญิงสาวนิ่งอึ้งไป

เสียงอู้อี้ของนุนีติ์ทำเอาปรมัตถ์จ้องเขม็งเขาได้ยินเต็มสองรูหู ผู้ช่วยเลขาฯ ละเมอปรามาสเขา แถมยังหาว่าลีลาบนเตียงของเขาไร้น้ำยา “เธอรู้จักฉันน้อยไปยายเด็กเอ็นฯ”

เจ้านายหนุ่มเดินไปห่มผ้าให้กับตรีญาภาเพราะตอนแรกเธอก็ห่มดี ๆ พอนอนหลับสนิทจริง ๆ ผ้าห่มกลับหลุดลงมากองอยู่ที่ปลายเท้าหมด ชลากรยืนอยู่ปลายเตียงเขามองหน้าที่ไร้เครื่องสำอางของเลขาที่ตอนนี้นอนหลับสนิทแบบไม่รู้ตัว เขารู้สึกว่าตรีญาภาเป็นผู้หญิงที่มองผ่าน ๆ เหมือนธรรม

“ครับ” จากนั้นพี่แพกซ์ก็พยุงฉันขึ้นไปนอนบนเตียงที่มีขาหยั่ง ฉันมองดูด้วยความตื่นเต้นและปวดหน่วงที่ท้องตอนนี้

เจียอีเกาหัวอย่างลวกๆปัดความคิดฟุ้งซ่านก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างแรงค่อยๆพูดค่อยๆจากับคนเจ็บที่นอนอยู่บนเตียงแต่ในใจเขาคิดว่าส่วนที่ควรจะบาดเจ็บที่สุดควรจะเป็นฝีปากที่คมกริบเหมือนกรรไกรของเจ้าตัวมากกว่าพูดแต่ละอย่างเรียกตีนได้ง่ายมาก “นี่ติดต่อเลขาฉันหรือยัง ‘อินคา’ แล้ วย้ายฉันไปห้องพิเศษ…แกไม่รู้จักฉันหรือไง?” “…”

เลขาของท่านจอมพลพาเขามาหยุดอยู่ที่หน้าห้องนอนใหญ่ชั้นบนสุด ซึ่งยามนี้ถูกดัดแปลงให้มีอุปกรณ์ทางการแพทย์ตั้งวางอยู่ประปราย ภายในห้องพักฟื้น กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจาง ๆ ลอยแตะจมูก มีทีมแพทย์และพยาบาลชุดใหญ่กำลังยืนล้อมรอบเตียงกว้างเพื่อตรวจเช็กสัญญาณชีพอย่างใกล้ ชิด โดยมีคุณหญิงนาตาลีนั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาวข้างเตียง ใบหน้าของท่านยังคงเรียบเฉยและเยือกเย็นราวกับไม่ได้ผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญมา