เล่ห์ร้ายสายใยรัก Novels & Stories

EP47 - เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย (มาเฟีย) "ชอบมั้ย หื้ม" "ชะ..ชอบค่ะ แค่แปลกตาไปหน่อยค่ะ ดาเห็นแต่พี่ใส่เสื้อสีดำ"

"นายยังไม่ลืมสายธารหรอ?" "ต่อให้ตายฉันก็ไม่มีทางลืมหรอก ฉันสัญญาว่าฉันจะรักสายธารแค่คนเดียว ฉันก็จะทำแบบนั้น และฉันก็จะไม่มีใครอีก ต่อให้ฉันจะมีใครฉันก็เหมือนทำร้ายคนนั้นไปด้วย เพราะฉันยังลืมสายธารไม่ได้ ฉันไม่อยากดึงใครเข้ามาในชีวิตของฉันที่ยังลืมคนเก่าไม่ได้หรอ ก"

“แล้วถ้าวันนั้นที่คุณโดนทำร้ายมันไม่หายไปล่ะก็ ที่คอของคุณจะมีสร้อยถักที่เขียนคำว่า ‘aomruk’ เหมือนกัน ซึ่งสร้อยอีกเส้นอยู่ที่อ้อมรักเป็นคำว่า ‘sine’ หมายถึงทราย สร้อยสองเส้นนี้คุณเป็นคนซื้อด้วยการเบิกเงินผมไปแล้วซื้อให้ไอ้อ้อมในวันวาเลนไทน์ วันที่คุณขอไอ้อ้อมเป็นแฟน” ทุก ๆ ภาพที่ผ

ป้ายสีชิวเยว่ว่านางขโมยปิ่นหยกอันเป็นของรักของอดีตฮูหยินคนก่อน เล่าถึงการสั่งลงโทษโบยตีนางอย่างทารุณ และการขับไล่นางออกจากจวนไปอย่างไร้ความปรานี นางเล่าทุกอย่างออกมาอย่างไม่ปิดบัง ยอมรับในความผิดบาปอันเลวร้ายของตนเองด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอ ย่างท่วมท้น "ข้า... ข้าทำผิดต่อนางอย่างร้ายแรงเพียงเพราะความริษยาโง่เขลาและความเจ้าคิดเจ้าแค้นของตนเอง" นางทรุดกายลงคุกเข่าอีกครั้ง น้ำตาไหลนองหน้า "ข้ามันเลวทราม ข้ามันไม่สมควรได้รับความเมตตาใดๆทั้งสิ้น"

********* กลีบบุปผาชอกช้ำมิอาจรัดรึงได้แนบแน่นเช่นแรกรุ่น #นิยายรักสายดราม่า #ปาดน้ำตาเบาๆ #ต้นร้ายปลายดี #ย้อนเวลา ******** หากมีโอกาสในชีวิตอีกสักครา หลี่ชางผู้นี้ขอสัญญาว่า จะรักเพียงเฮ่อเหลียน และจะมีเพียงเฮ่อเหลียน นางเดียวตลอดไป...

เขาถูหัวเห็ดบานกับร่องกลีบกุกลาบสองสามครั้งจากนั้นก็เริ่มดันสะโพกส่งแท่งร้อนเข้าไปในช่องทางรักที่กำลังเยิ้มแฉะ “อ๊าย...” ยังไม่ทันที่ตะวันวาดจะพาตัวตนยาวใหญ่เข้าไปถึงครึ่งพราวจันทร์ก็กรีดร้องลั่นนอนตัวเกร็ง ความเจ็บแผ่ซ่านเข้ามาในกายแทนความวาบหวามได้สาวเจ้าก็เริ ่มน้ำตารื้นขึ้นมาทันที ตอนนี้ตะวันวาดพอจะเชื่อเต็มร้อยแล้วว่าพราวจันทร์ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน

แจ้งให้ทราบทั่วกัน หลังจากลงรอยรักพันธะร้ายจบแล้ว ไรต์จะลง เล่ห์ลวงวิวาห์ร้ายต่อเลยนะคะ เล่ห์ลวงวิวาห์ร้ายเป็นเรื่องราวของพิมพ์มาดา (แอ้) กับพุฒิพัฒน์ (พุฒิ) ที่เคยเป็นคนรักของ มายด์ มณีรินทร์ ในเธอคือรักที่(ไม่)ต้องใจ แอ้เป็นเพื่อนสนิทของก้อยนางเอกเรื่องนี้ค่ะ เนื ้อหานิยายไม่เกี่ยวข้องกันอ่านแยกได้ ถ้าใครไม่อยากอ่าน หลังจากลงรอยรักพํนธะร้ายจบแล้ว ไม่ต้องปลดเหรียญนะคะ แต่ถ้าอยากฟินจิกหมอนเรียนเชิญอ่านกันได้ยาว ๆ เลยจ้า ฝากผลงานของมณีภัทรสรด้วยนะคะ

"อ๊าาาา/อ่าห์" ทิชาขึ้นสวรรค์ไปอีกรอบพร้อม ๆ กับมังกรร้ายที่พ่นพิษอุ่นๆ เข้ามาจนเต็มความสาวของเธอ "พี่รักทิชานะ" "ทิชาก็รักพี่ค่ะ"

ดารณีซ่อนยิ้มร้ายกาจ ธีร์มองใบหน้าซีดเซียวของคนที่หลับพริ้มอยู่บนเตียงกว้างอย่างค่อนข้างหนักใจ เพราะดูท่าว่าผู้หญิงที่เขารักทั้งสองคนจะไม่ค่อยลงรอยกันนัก ทั้งเขายังไม่สามารถทำให้มารดาเชื่อได้ว่าดารณีนั้นไม่ใช่ผู้หญิงแสนดีน่ารักอย่างที่นางเข้าใจ แต่ดารณีกำลังคิดแผนการร้ายๆ อย ู่ และไม่แน่ว่ามารดาของเขาอาจจะหลงกลร่วมมือกับดารณีได้ ซึ่งหากเป็นอย่างนั้นมันคงไม่ดีกับเขาแน่ๆ

าได้ปลุกความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ในหัวใจของเด็กสาวผู้ที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา ความสัมพันธ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นนี้ ไม่ใช่เพียงแค่ความผูกพันทางสายเลือด แต่มันคือความรู้สึกที่ไม่อาจห้ามใจได้ ความลุ่มหลงและความรักที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ แต่ทว่ารุนแรง ราวกับไฟที่กำลังค ุกรุ่นอยู่ภายใน