เล่ห์ร้ายสายใยรัก Novels & Stories

ลู่เหลียนส่งสายตาให้ฟางเซียนอย่างหวานซึ้ง ระบบนำทางสู่ความตายก็เลยส่งสายตาเกลียดชังปนอิจฉามาให้ “คุณ...รักคนอื่นแล้วงั้นเหรอ? ทรยศ!” มันพึมพำแผ่วเบาก่อนจะตะโกนด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราด

นิ้วหนายังคงเขี่ยติ่งเกสรลิ้นหนาเร่งจังหวะตวัดเลียสลับสอดใส่ไปในโพรงรักที่ร่อนส่ายไปมาเรียวนิ้วบางจิกลงบนกลุ่มผมของอีกฝ่ายเพื่อบรรเทาความเสียวให้ทุเลาลงแต่กลับทำให้อีกคนได้ใจเร่งเร่งเครื่องให้ถี่ขึ้นจนร่างบางกระตุกตอดเขาดูดเลียน้ำรักที่ไหลออกมา เขาปลดกางเกงของตัวเ

อินถวามองซองสีขาวที่ถูกยื่นมาตรงหน้าก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองสตรีวัยกลางคนที่สวยงามแลดูอ่อนกว่าวัยอยู่มาก ใบหน้างดงามนั้นละม้ายคล้ายใครบางคนที่เธอคุ้นเคย แต่ดวงตาคู่สวยที่แต่งแต้มเครื่องสำอางไว้อย่างประณีตนั้นเต็มไปด้วยแววหยามเหยียดที่มองมานั้นไม่เคยคุ้นเลย เพราะไรเฟิ ลไม่เคยมองเธอด้วยสายตาแบบนั้น จากวันแรกจนถึงวันนี้ สายตาของไรเฟิลที่มองดูเธอยังเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจและกลับกลายเป็นสายตาของความรักที่จับจ้องเธอไปทุกที่ ซึ่งเธอไม่เห็นแววนั้นในดวงตาคู่สวยของคุณนายลีเลยสักนิด

ธอทำอะไรไม่ได้แล้ว น้ำตาของทรายเริ่มไหลอาบแก้ม เธอหมดหวังแล้ว ราชันไม่มองหน้าเธอเลย และตอนนี้ราชันกำลังเอาแก่นกายถูกที่กลีบกุหลาบของเธอ เขาถูกขึ้นลง กดหัวหยักลงขยี้บนติ่งสวาทของเธอ นิ้วร้ายของราชันสอดแทรกเข้าไปยังร่องสาว ทรายรู้สึกเจ็บ จึงกระตุกเธอเกร็งจ นรัดนิ้วร้อนของราชัน หัวหยักของราชันเริ่มมีน้ำใสไหลออกมา เขายังคงเอาหัวหยักถูกไปที่กลีบกุหลาบอยู่อย่างนั้น

เธอหันไปมองแม่น้ำที่ไหลไปตามสาย “ผมไม่ได้ถึงขั้นจะต้องรักษาด้วยน้ำใบบัวบกหรอกครับ เพราะผมเข้าใจว่า ‘ความรักไม่จำเป็นต้องครอบครอง’” เปรมสิริหันมายิ้มกริ่ม “แล้วตอนนี้คุณยังเปิดใจอยู่ไหม...”

อายของผู้สืบสายเลือดตนเอง เงาร่างสองเงาค่อยๆ ซ้อนทับกัน ทั้งคู่พัวพันด้วยไฟราคะอย่างโจ่งแจ้งและไร้ยางอาย เสียงลมหายใจสอดประสานกันท่ามกลางไอเย็นของห้องบรรพชน เป็นดั่งสัญญาสกปรกที่เริ่มต้นด้วยราคะและจบลงด้วยแผนการทำลายล้าง โคมไฟแกว่งไหวเบาๆ ตามแรงอารมณ์อารมณ์ดิบเถ ื่อน

เล่ห์รักมาเฟีย บทนำ "อ๊ะๆๆ อ๊าา" เสียงครางดังกระเส่าในห้องพักส่วนตัวของหญิงสาว บวกกับเสียงลมหายใจของชายหนุ่มหญิงสาวที่กำลังเริงรักกันอย่างออกรสออกชาติ

ฉันมองสร้อยคอ [รักล่มเมือง] ที่ถูกปาจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเส้นนั้น ที่แท้ความรักอันลึกซึ้งในวันวาน ในสายตาของฟู่มั่วเชินกลับเปราะบางจนไม่อาจทนการกระทบเพียงครั้งเดียวได้

สู้มือพลันวาดยิ้มอย่างคนเจ้าเล่ห์ส่งสายตายั่วยวนชวนหลงใหล “ร้ายนักใช่ไหม ฉันไม่ยอมให้เธอฉีกสัญญาไม่ว่าจะกรณีไหนทั้งนั้น” “ใจร้ายจังนะคะ แต่ทำยังไงได้ฉันดันโง่เองที่ตกหลุมพรางเล่ห์ร้ายสัญญาโหดที่แสนจะเอาเปรียบผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างฉันซึ่งไม่มีพิษสงอะไรเลย”

สายใยยืนถืดถาดอยู่ที่มือ รอยยิ้มของเธอมันน่ารักจุ๋มจิ๋มแต่จิ๋มฉันน่ารักกว่า สายใยเป็นเด็กสาวที่เพิ่งจะแตกเนื้อสาวได้ไม่นาน จะให้มาทำงานดูแลฉันเเบบพื้นๆมันก็น่าสงสารไปหน่อย “..นี่ มีอะไรในชีวิตที่เธออยากจะทำบ้างไหม?” สายใยยืนคิดก่อนจะส่ายหน้า เซรินที่นอนตะแคงในท่าเด ิมตั้งแต่แรกกระดิกปลายเท้าแตะกันสามสี่ที จิ๊ปากจนเกิดเสียงเสมือนเธอกำลังครุ่นคิด