เศษหัวใจที่ไร้ค่า Novelas e Histórias

“บัวไม่เคยอิจฉา ไม่เคยอยากได้อะไรตามที่คุณเพชรพูดเลย บัวแค่ไม่อยากเป็นของเล่นไร้ค่า” “ของเล่นไร้ค่า ไร้ค่าเหรอ! ฉันจ่ายให้เธอเป็นสิบๆ ล้าน เป็นแค่ของเล่นไร้ค่าเหรอ! งั้นมานี่เลย ฉันจะเล่นเธอให้มีคุณค่า แตกคาปากฉันให้หนึ่งแสน แตกในให้สองแสน” “คุณเพชร! นี่ปล่อยนะค ะ จะปล้ำบัวอีกเหรอคะ”

ฉันแค่นหัวเราะ "วิตตอริโอ คุณมันช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน" "ในสายตาของฉันตอนนี้ คุณมันไร้ค่า เป็นแค่หมากที่หมดประโยชน์แล้วตัวหนึ่งเท่านั้น"

สายตาเย็นเยียบของเขากวาดผ่านร่างของเซียวเหิงไปทีละส่วน “เส้นลมปราณขาดสะบั้น พลังวัตรสลายสิ้น แม้แต่ชายฉกรรจ์ธรรมดาสักคนก็ยังมิแน่ว่าจะเอาชนะได้ เจ้าในยามนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับคนไร้ค่าโดยสมบูรณ์!” “คำว่า คนไร้ค่า” สองคำนี้ ประดุจเหล็กแหลมเคลือบยาพิษอันเย็นเยียบ ทิ่มแ ทงเข้าสู่หัวใจของเซียวเหิงอย่างอำมหิต ทำให้โลหิตทั่วร่างของเขาเย็นเฉียบ

ไร้หัวใจ โอรสสวรรค์ผู้เคยเย็นชาจนหน้าอินทร์หน้าพรหมต่างต้องขยาด บัดนี้ได้ฟื้นคืนจิตวิญญาณแห่งมังกรผู้ปกครองอีกครั้ง เขาสูดลมหายใจลึก ราวกับจะขับไล่เศษเสี้ยวของความโง่เขลาที่เหลืออยู่ให้มลายหายไปสิ้น พร้อมที่จะสลัดทิ้งเยื่อใยที่เคยเหนี่ยวรั้งเขาไว้กับอดีตอันจอมป ลอม

เสียงไร้ความปราณีทำให้คนนอนอยู่รู้ชะตากรรมตนเอง แม้จะเป็นคนหัวสมัยใหม่ ไม่ได้เอาชีวิตไปผูกติดกับความสัมพันธ์ครั้งแรก หากแต่ร่างกายของเธอจะต้องมีราคีจากชายแปลกหน้าคนนี้เป็นแน่ กลับรู้สึกใจหายแปลกๆ แล้วไหนจะวิธีการที่ถูกส่งมาเป็นเพียงของเล่นขัดดอกอีก ใจมันรับไม่ไ หวจริงๆ เธอรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า “อย่าร้องเลย มันไม่ได้ทำให้ค่าตัวคุณเพิ่มขึ้นหรอกนะ เงินต้นสามสิบล้าน ดอกเบี้ยงวดแรกสามแสน ขัดดอกก่อนห้าหมื่น เป็นร่างกายของคุณห้าหมื่นที่ไว้ให้ผมหาความสุขชั่วครั้งชั่วคราว” เขาร่ายยาวถึงผลประโยชน์ที่เธอไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียใดๆ

เมื่อหัวใจไม่รักดีของตัวเอง หลงละเมอไปกับความหวานของการลวงล่อ เผลอไผลจนไม่เหลืออะไรเลย ไม่ว่าความภาคภูมิใจหรือหัวใจของตัวเอง. นับจากวันนั้น วันที่เดินออกมาจากชีวิตของฟาเบียน ศินาราเหมือนคนตายที่มีลมหายใจ แต่ไร้หัวใจสั่งการ ดวงใจดวงน้อยของเธอตกหล่นอยู่ที่เพนท์เฮ้าหรูแห่งน ั้น มันไม่ได้ติดตามเธอมาด้วย แม้จะเชิดหน้าเดินจากมาอย่างเข้มแข็งทรนง... แต่ฟาเบียนคงไม่รู้ว่าหัวใจของเธอนองไปด้วยน้ำตา เขาคงเริงร่ากับสาวๆ สวยๆ เหมือนเคย ชีวิตหนุ่มเสเพลอย่างฟาเบียน โดโรธีย์หรือจะอับเฉา เพียงเพราะผู้หญิงไร้ค่าคนหนึ่งเดินจากมา

ัว เป็นแค่สิ่งของไร้ราคาที่หลงคิดว่าตัวเองจะมีค่าสำหรับมัน ทั้งๆที่ไม่มีเลยตั้งแต่แรก ไม่เคยมี “ฮือๆ ฮึก ทำไม ฮึก เผลอเชื่อใจทำไม ทำไมต้องเป็นแบบนึ้ ฮือ ฮึก ฮือๆๆ...” ในหัวฉันตอนนี้มีแต่คำถามพวกนี้ ความรู้สึกทรมานแบบนี้วนๆซ้ำๆ เจ็บ ปวดร้าวจนฉันทนไม่ไหวอีก

ากจริงๆ “ผมไม่มีเงิน 10ล้าน หรือเงิน 100 ให้คุณเป็นค่าสินสอด ผมมีแค่หัวใจดวงเล็กๆดวงนี้ที่จะสามารถมอบให้คุณได้.. มีคนเคยเสนอเงินให้ผมและบอกให้ผมออกไปจากชีวิตของคุณซะ.. ผมตอบตามตรงว่าผมทำไม่ได้ ถ้าผมรับเงินของเขามาแล้วมันไม่สามารถทำให้ผมตื่นขึ้นมาเจอคุณในทุกๆวันได้.. ถ้าผม

รักหมดหัวใจ -THE END- จบแล้วนะคะ ขอบคุณที่ติดตามน้า^^

ลูกชายที่เขาถูกทอดทิ้ง คนไร้ประโยชน์ซึ่งครอบครัวถูกทำลายและไม่สามารถแก้แค้นได้ มีชีวิตได้เพียงไร้ค่าเท่านั้น มันจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง!