Novelas y relatos de เศษหัวใจที่ไร้ค่า

แต่หากนางตายไป จะมีผู้ใดที่คิดจะทำศึกได้เหมือนอย่างที่ท่านอ๋องทำศึก เพื่อแก้แค้นให้กับพระชายาชุนหลันฮวาผู้นั้นบ้าง นางก็เป็นเพียงองค์หญิงที่เกิดจากพระสนมเพียงเท่านั้น ไม่มีค่ากับผู้ใดเลยสักคน “ช่างไร้ค่ายิ่งนัก จนถึงตอนนี้ข้าก็ยัง… ไร้ค่า” ท่านอ๋องเดินเข้ามาในกระโจม อีกครั้ง เขาหันมามองนางที่นอนอยู่ “ตื่นแล้วงั้นหรือ”

รอยนิ้วที่ประทับบนใบหน้าเรียงกันตามรอยนิ้วมือของนาง รอยเล็บสวยของนางที่ตะไบจนโค้งมนกรีดบนผิวหน้าแต่ใยเจ็บไปถึงขั้วหัวใจ ประหนึ่งถูกมีดทำจากเหล็กกล้าน้ำดีแข็งแกร่งกรีดลงมา ซ้ำหลายครั้งหลายครา ‘ข้าหรือที่อยากเป็นฮูหยินชายผู้นั้น’ ชายที่ขึ้นชื่อว่าไร้หัวใจ...

คำพูดเย็นชาไม่กี่คำของลู่หลี หัวใจของฉันกลับเจ็บปวดจนทรมาน สามีของฉัน คุณรู้ไหม? บทลงโทษที่คุณว่านั้นได้พรากชีวิตของฉันไปแล้ว และยังมีชีวิตลูกของเรา

ใบบัวรู้สึกเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจ ที่มาร์โคเปรียบชีวิตของเธอราวกับสิ่งของไร้ค่า ไม่มีหัวใจ “ฮึก..คนใจร้าย คุณจะได้แต่เพียงร่างกายของฉัน แต่คุณจะไม่มีวันได้หัวใจ!!”

ทั้งที่ทั้งหมดที่เขาพูดมาก็เป็นแค่การกระทำของผู้ชายไร้หัวใจคนหนึ่ง สิ่งที่หัวใจของเธอได้รับ ไม่มีสิ่งใดจะมาทดแทนได้ “มีนคงรับน้ำใจไว้ไม่ได้หรอกค่ะ เอากลับไปเถอะค่ะ” เธอมองไปที่พิชยะ จะไม่หลบสายตาของเขาอีกแล้ว ทำราวกับว่าวาจาเย็นชาไร้หัวใจของเขาเป็นเพียงแค่เศษฝุ่ นละอองในห้อง ไม่ค่าให้เธอต้องเสียใจอีกแล้ว

ฉันจ้องมองหน้าจอ มองดูคลื่นความรักที่สายเกินไปและบ้าคลั่งเหล่านั้น มันไม่ใช่แค่เรื่องไร้สาระ แต่มันคือการดูถูกกันชัดๆ เขาเพิ่งจะเอาหัวใจเน่าๆ นั่นมาเสนอให้ฉันหลังจากที่เขาสูญเสียทุกอย่างไปหมดแล้วงั้นเหรอ? น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันอีกต่อไปแล้ว

คำพูดประโยคนั้นทำเอาหัวใจของคริสและชอปเปอร์กระตุกวูบ "แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว... ว่าพวกนายมันไม่มีใครหน้าไหนมีค่าพอให้ฉันต้องรักเลยสักคน!" ชอปเปอร์หน้าชาเหมือนโดนตบ เขาก้าวเท้าออกไป "พาย... ฉันขอโทษ ขอร้องล่ะพาย..."

อยากจะหัวเราะกับสงครามของสองคนนี้อ่ะนะ แต่ติดอย่างเดียวคือพักนี้ฉันยิ้มไม่ค่อยออก เห้อ จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเหมือนที่โรสว่าจริงๆนั่นแหละ เพราะมันมัวแต่ลอยไปหาคนที่ไม่เคยคิดเห็นค่า ในณะที่เขาคงกำลังมีความสุขอยู่กับผู้หญิงคนใดคนหนึ่งในหลายๆคนของเขา คิดมาถึงตรงน ี้ หัวใจมันก็รู้สึกจี๊ดๆอีกแล้ว หรือฉันควรเปลี่ยนไปคิดเรื่องงานดีกว่า เผื่องานจะช่วยทำให้ฉันลืมคนไร้หัวใจคนนั้นไปได้บ้าง สักนิดก็ยังดี...(😔!!!) #Lydia End

หัวใจมันเหมือนจะแหลกเหลว ทั้ง ๆ ที่เธอไม่มีสิทธิ์ใด ๆ ในตัวเขา เป็นแค่เด็กที่เขาเลี้ยงไว้ แค่หมาจนตรอกที่ต้องเอาร่างกายเข้าแลกเพื่อเงิน แค่คนไร้ค่าที่ไม่เคยมีค่าอะไรในสายตาใคร

หลานชายถามออกมาตามตรง คนเป็นย่าส่ายหน้าแทนคำตอบ "ย่าให้พ่อแกไปหมดแล้ว อันนี้ย่าจะเอาไว้เอง" เสียงคุณย่าบอกด้วยความจริง เครื่องประดับชุดเล็กๆราคาไม่เท่าไหร่เป็นของสะสมที่ช่วยลูกหลานซื้อเวลาไปเปิดงานต่างๆเท่านั้น กำไลเพชร ต่างหูเม็ดเล็กราคาไม่กี่หมื่นบาทเหล่านี้จะเอาไว้ให ้คุณหมอเค้าใส่ติดตัว คุณย่าคิดในใจแต่ไม่พูดอะไรออกมา