เสียใจ

"นางมะลิต่อไปนี้มึงต้องขึ้นมาหากูทุกคืน" "ทุกคืนเลยเหรอจ๊ะ" "ใช่ทุกคืนมึงมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" "ไม่มีจ้ะแต่ว่าไม่ทุกคืนไม่ได้เหรอจ๊ะ" "ต่อไปนี้มึงจะต้องมาให้กูดูดนมมึงทุกคืนก่อนนอน"

ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร ถ้ามันต้องแลกกับการทำไปเพื่อรักษาไว้ซึ่งความเคารพ ศรัทธา และความถูกต้องที่เขามี สำหรับคนที่รักเขาอย่างฉัน...มันยอมแลกได้ทั้งนั้น

"อื้อออ ซี๊ดด กระแทกแรงๆ เลยค่ะที่รัก อ๊ะ อ๊ะ" ปัง! "แอล!" "เฮ๊ย! เข้ามาทำไมวะ" "ยังกล้าถามอีกเหรอ ฉันมากกว่าไหมที่ต้องถามนายว่ากำลังทำบ้าอะไร" "ซี๊ดดด เอากันอยู่ไง ไม่มีตาดูรึไง" "ก็เพราะมีตาดูไง ถึงได้ถาม นายทำแบบนี้ได้ยังไง นายคบกับฉันแต่มาเอากับผู้หญิงคนอื่นนี่นะ!" "ก็เธอไม่ให้ฉันเอา ฉันก็ต้องมาเอากับคนอื่นสิวะ รู้แล้วก็รีบออกไปสักที ขัดจังหวะฉิบ"

เขากดดันและทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอเซ็น​เอกสาร​ยินยอมให้ลูกชายอยู่ในความดูแล​ และปกครอง​โดยเขาแค่เพียงฝ่าย​เดียว​ เมื่อเขาได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วก็กำจัดเธอออกไปจากชีวิต​ในทันที​ ส่วนเธอที่กำลังตั้งท้องลูกคนที่สองก็ทำอะไรไม่ได้และไม่กล้าแม้แต่จะบอกเรื่องลูกในท้องเนื่องจากเธอกลัวว่าเขาจะพรากลูกไปอีกคน ถึงแม้เธอจะไม่ได้เจอหน้าลูกแต่ด้วยสัญชาตญาณ​ของความเป็นแม่นั้นทำให้เธอคอยปั้มนมแล้วส่งไปให้ลูกชายได้ดื่มอยู่เสมอจนกระทั่งเวลาผ่านไปเขาก็ได้พาลูกชายย้ายไปอยู่ต่างประเทศ​ซึ่งเป็นสถานที่​ที่เขาเกิดและเคยเติบโต​ และนั่นก็ทำให้หัวใจ​ของคนเป็นแม่แทบแตกสลายแต่ก็ไม่สามารถ​ทำอะไรได้เนื่องจากเขาเป็นผู้มีอิทธิพล​ทั้งในประเทศ​และต่างประเทศ​ เด็กชายถูกเลี้ยงดูโดยพี่เลี้ยงร่วมกับผู้เป็นพ่อส่วนเด็กผู้หญิง​อีกคนก็ถูกเลี้ยงดูโดยผู้เป็นแม่เพียงลำพังเมื่อกาลเวลาผ่าน​ไปโชคชะตา​ทำให้สองพี่สองสายเลือดเดียวกันได้พบเจอกันโดยที่ต่างคนต่างไม่รู้​ว่ามีพ่อแม่คนเดียวกัน

หากเกวลี ไม่ใช่คนที่พรากชีวิตแพรไหมผู้หญิงที่เขาไปและหากเขาไม่จำต้องเข้าไปพัวพันกับชีวิตของเธออีกครั้ง ทัชชาน้องสาวแพรไหมคงไม่ต้องตกเป็นเหยื่อของกฤติน พี่ชายของเกวลีที่เข้าใจในตัวทัชชาผิดคิดว่าสาวฝีปากร้ายน้องสาวแพรไหมผู้หญิงที่สังเวยชีวิตในอุบัติเหตุที่เกิดจากความประมาทของเกวลีในวัยเยาว์ ตอกย้ำความแค้นที่ไม่เคยเลือนหายให้กับปยุตและทัชชา เกวลี หญิงสาวที่เป็นต้นเหตุของเรื่องเลวร้ายทั้งหมดในชีวิตของเขากับทัชชา เธอจึงสมควรได้รับการเอาคืนอย่างสาสม ในขณะที่เพลิงร้ายแห่งความแค้นกำลังลุกโชน เพลิงรักก็บรรเลงโหมอย่างเร่าร้อนไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน กำแพงความเกลียดที่เคยแกร่งทนค่อยๆ กร่อนพังโดยไม่รู้ตัว กว่าจะยอมรับความจริงว่าหลงรักผู้หญิงที่ตัวเองเกลียดจับใจ เขาก็ทำร้ายทั้งร่างกายและหัวใจของเธอจนบอบช้ำไปหมดแล้ว

นางร้ายถังแตกอย่าง 'ริษา' จำใจต้องยื่นข้อเสนอแลก'เงิน' กับแฟนเก่าที่เคยทิ้งกันไปอย่างไม่ไยดี ส่งผลให้อดีตคนเคยรวยแบบเธอต้องกลายเป็นลูกจ้างใต้บังคับบัญชา ในขณะที่คนใจร้ายแบบ 'เขา' รับบทบาทเจ้านายจำเป็น

"ถึงจะเป็นพี่น้อง...!แต่ก็ไม่ใช่ท้องเดียวกันหนิ จริงมั้ย...!"

“ฉันแค่อยากจะรู้ว่า คุณเคยรักฉันบ้างหรือเปล่า” พอคำถามที่อยากรู้ ถูกเปล่งออกมาจากปากสั่นระริก สายตาก็มองจ้องที่ใบหน้าของสามีนิ่งนาน จิตใจจดจ่อ เฝ้ารอคำตอบด้วยความร้อนรน “ฟังให้ชัดๆ นะ ฉันไม่เคยรักผู้หญิงอย่างเธอเลย ผู้หญิงเอเชียเมียตีทะเบียน ฉันก็เอาไปตามหน้าที่ ก็แค่นั้น” ชัดเจนเน้นทุกประโยค ไม่ต้องเสียเวลาสาธยายให้มากความ เธอก็ได้รู้คำตอบแล้ว คำตอบที่ทำให้สายน้ำผึ้งแทบล้มทั้งยืน หายใจไม่ออก ร้าวระบมรุนแรงที่อกซ้าย “แล้วที่คุณ เคยบอกว่ารักฉันล่ะ มันหมายความว่ายังไง” ทวงถามคำสัญา ที่เคยหลุดออกมาจากปากของเขา คำที่สามีเคยพร่ำพรรณาว่ารักเธอ อย่างนั้นอย่างนี้ มันยังก้องอยู่ในหูไม่สร่างซา “ฮะๆๆ โง่นี่เด็กน้อย เวลาที่ผู้ชายอยากได้ผู้หญิง เขาก็ต้องหลอกล่อด้วยคำหวานๆ กันทั้งนั้นแหละ” หัวเราะขบขันเธอ จนสายน้ำผึ้งยืนนิ่งงัน ที่สุดท้ายแล้วเธอก็เป็นควายให้เขาหลอก ด้วยคำป้อยอแสนอ่อนหวาน เพียงเพื่ออยากได้ร่างกายตน แสดงว่าทุกอย่างที่เขาเคยบอกล้วนโกหกทั้งเพ “คำปฏิญาณตนและคำสัญญา ในวันแต่งงาน ที่คุณเคยกล่าวมันล่ะ” “เธอโง่เชื่อฉันเองนี่ เธอมันโง่เอง”

กนกนารีอยู่กับภัทรแบบเงียบเชียบไร้สถานะ เธอหลงรักภัทรแบบถอนตัวไม่ขึ้น แต่สำหรับภัทร กนกนารีเป็นเพียงผู้หญิงน่ารักที่เขาไม่อาจรัก เมื่อถึงเวลาหนึ่ง เขาและเธอก็ต้องแยกย้าย เธอควรเติบโตและใช้ชีวิต ส่วนเขาก็ต้องแต่งงานกับใครสักคนที่เหมาะสมคู่ควรกว่า

เขาคว้าเธอไว้ในอ้อมกอดเมื่อหัวใจแตกสลาย เพื่อให้กลายเป็นตัวแทนของผู้หญิงที่เขารัก “ดาวอยู่กับคุณแทนพี่เดือนได้ไหมคะ” “แทนกันไม่ได้หรอก กับพี่สาวเธอฉันจะแต่งงานด้วย แต่กับเธออย่างมากก็แค่นางบำเรอ ”