แฟน(ใหม่)มาเฟีย Mga Nobela at Kwento

เขาคืออสูรร้ายสำหรับเธอ เป็นบุคคที่ไม่น่าเข้าใกล้และควรถอยห่างเป็นที่สุด แต่ทำไมยิ่งถอยหนี เขายิ่งวิ่งเข้าใส่ แถมยังกระโจนร่างเข้าหาราวกับว่าเธอคือสมันเนื้อนุ่มที่น่าลิ้มลอง และไม่มีวันหยุดล่าหากไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ เมื่อโดนรุกหนักและมีเหตุจำเป็นที่ต้องยอมเป็นของเล่นของเขา ลูกแมวน้อยจึงจำยอมและจำใจทอดกายให้เขาเชยชม แต่ยิ่งชิดใกล้ เร่าร้อนด้วยเพลิงเสน่หา ความรู้สึกบางอย่างก็เบ่งบานในใจของทั้งคู่ไม่รู้ตัว

'เหวินชาง' หรือ ชาง ที่มีชื่อให้เธอเรียกเขาได้แค่เพียงพยางค์เดียว 'ชาง' ผู้ชายแปลกหน้าที่แพทย์สาววริญญาคิดว่าเขาเป็นโจรปล้นธนาคาร และได้ช่วยชีวิตเขาไว้ แล้วเผลอใจยอมมีอะไรกับเขา จนทำให้คุณหมอสาวตั้งครรภ์ ก่อนจะกลับมาแล้วพบว่าชางได้หายตัวไปด้วยเหตุผลอะไรก็ช่าง แต่เขาก็ได้สร้างตราบาปไว้ให้กับเธอ จนกระทั่งทั้งสองคนได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ที่ต่างสถานะและกลายเป็นศัตรูที่อยู่คนละฝั่ง หนำซ้ำวริญญายังเข้าใจว่าชางเป็นคนสั่งฆ่าบิดาของเธอ...

โซโล่ผู้ชายที่สุดแสนจะร้ายกาจเขากักขังหัวใจของฉันไว้ด้วยความแค้นทั้งหมดที่เขามี ความรักที่เกิดขึ้นพร้อมกับความแค้น สุดท้ายแล้วเขาและเธอจะจัดการกับความรู้สึกนี้อย่างไร

​"ฉันเกลียดนาย เกลียดที่สุด!" "เกลียดเหรอ แน่ใจนะว่าเกลียด... แต่เมื่อกี้ยังร้องเรียกชื่อฉันไม่หยุดเลยนะสาวน้อย" ​เพราะความพลาดท่าที่คิดจะไปช่วยเพื่อนสนิทในคลับ ทำให้ชีวิตนักศึกษาธรรมดาๆ ของ ใบเฟิร์น ต้องพังพินาศ เมื่อเธอตกเป็นจำเลยที่ถูกกักขังไว้ในอาณาเขตของ คีออส นายใหญ่แห่งแก๊งมังกรทอง ​เขา... ทั้งดิบ เถื่อน เอาแต่ใจ และร้ายกาจเกินกว่าจะรับมือ ส่วนเธอ ทั้งพยศ ปากดี และพร้อมจะหนีจากเขาไปทุกวินาที ​ทว่ายิ่งต่อต้าน สัมผัสของเขากลับยิ่งฝังรากลึก ยิ่งเกลียดเขาก็ยิ่งกักขังเธอไว้ด้วยเพลิงราคะ จากเสือร้ายสายโหดที่คิดจะจับเธอไว้แค่เล่นสนุก รู้ตัวอีกที เจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพลคนนี้กลับต้องมาแพ้ทางลูกอ้อนและกรงเล็บของแม่แมวยั่วสวาท ยอมสละปืนเพื่อมาเป็นคุณพ่อลูกอ่อนของเจ้าต้าวแฝดจนโงหัวไม่ขึ้น

หลี่ชิงหลินสามีของฉัน คือเจ้าพ่อที่น่าเกรงขามที่สุดในตระกูลหลี่ เขารำคาญเด็กอย่างมากและเป็นแบบนั้นเสมอมาโดย แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปตั้งแต่อี้ปิงอิง น้องสาวต่างแม่ของฉันย้ายมาอยู่ข้างบ้านพร้อมลูกน้อยวัยหกเดือน จู่ ๆ สามีของฉันก็เกิดหลงใหลในตัวเด็กน้อยคนนั้นขึ้นมา ทั้งชงนมป้อนเอง ทั้งร้องเพลงกล่อม ไม่ว่าจะไปไหนก็อุ้มไปด้วยตลอด เขากลับบ้านตอนเช้ามืดด้วยสภาพเหนื่อยล้าทุกวัน แต่บนใบหน้ากลับเปื้อนยิ้มเสมอ เหมือนเด็กคนนั้นได้ครอบครองจิตวิญญาณของเขาไปหมดแล้ว ส่วนฉันกลับกลายเป็นคนไร้ตัวตนในโลกของเขาไปแทน เมื่อสามวันก่อน ฉันขับรถแล้วมีคนจงใจขับปาดหน้าจนเสียหลักพุ่งชนเกาะกลางถนน หน้าผากมีเลือดออก วิงเวียนศีรษะ ฉันโทรหาเขาไปทั้งหมดห้าสิบห้าสาย เขาไม่รับเลยแม้แต่สายเดียว แต่กลับโพสต์รูปเด็กน้อยในหน้าโซเชียลมีเดียส่วนตัว [วันนี้นางฟ้าตัวน้อยยิ้มเป็นแล้ว!] ฉันทนมามากพอแล้ว ในงานเลี้ยงครอบครัวคืนนี้ สมาชิกทุกคนในตระกูลอยู่กันพร้อมหน้า หลังจากฉันดื่มเหล้าแก้วสุดท้ายหมด ฉันก็วางแก้วลง "ฉันจะหย่า" ทุกคนอึ้งไปตาม ๆ กัน "แกบ้าไปแล้วเหรอ" พ่อแม่ของฉันโวยวายเสียงแหลม หลี่ชิงหลินจับข้อมือฉันไว้ด้วยความรู้สึกไม่อยากเชื่อ "ฉู่อวี่ แค่เพราะผมมัวแต่ดูแลเด็กจนไม่ได้รับสายจากคุณ คุณถึงขั้นจะหย่ากับผมเลยเหรอ นี่คุณถึงกับอิจฉาเด็กทารกอายุหกเดือนเลยเหรอ" ฉันไม่ได้สบตาเขา แต่มองไปที่รอยจูบชวนบาดตาตรงหลังใบหูของเขาแทน "ในเมื่อคุณรักเด็กคนนั้นมากนัก" ฉันพูดอย่างใจเย็น "งั้นฉันก็ช่วยให้คุณสมใจอยากแล้วไง ให้คุณไปเป็นพ่อของเด็กคนนั้นซะเลย"

เพราะความจำเป็นทำให้เธอรับงานเป็น 'เด็กเสี่ย' แต่มารับรู้ภายหลังว่าคนที่ซื้อเธอเป็น 'มาเฟีย' แถมเขายัง...ดุมากด้วย

'ไต้ฝุ่น' คุณหนูผู้ร่ำรวย ได้เผลอหลงรัก 'ไค' ชายหนุ่มปริศนาและลึกลับ เขามีความลับบางอย่าง และเธอก็เผอิญไปรู้ความลับของเขา และเผลอใจเต้นแรงกับเขาคนนี้ จนเธอเผลอใจรักเขาจนหมดใจ 'ไค'เอง ก็เพิ่งจะได้ค้นพบ สิ่งที่เขาตั้งคำถามกับตัวเองมาตลอด ว่าความรัก...คืออะไร

เธอกับเขามีอะไรกันโดยไม่ตั้งใจ แต่การมีอะไรกันในครั้งนั้น นำพาลูกน้อยมาให้กับเธอกับเขาโดยไม่รู้ตัว ทำให้ข้อตกลงทุกๆอย่างเกิดขึ้นมาโดยอัต

"ทำบ้าอะไรของเธอวะ ชอบนักหรือไงที่ให้ผู้ชายถูกเนื้อต้องตัวแบบนี้!" เขาดันใบหน้าสวยออกพลางใช้หลังมือเช็ดลิปสติกออกจากริมฝีปากลวกๆ ขณะที่เจ้าของการกระทำเมื่อครู่หัวเราะร่วนราวกับมันเป็นเรื่องตลก "ชอบจัง..." มิกิเลียริมฝีปากเบาๆ แล้วหันไปยิ้มให้ก๊วยเจ๋ง เธอยื่นมือไปเกลี่ยริมฝีปากหนาอย่างอ่อนโยนแล้วเลื่อนมือลงไปวางบนหน้าอกแกร่ง "รู้ไหมว่าเจ๋งเหมือนไลลากับพี่แม็กมาก...แต่ก็ไม่ได้เหมือนไปหมดซะทุกอย่าง เพราะเจ๋ง.." เธอลากนิ้วชี้ลงไปเรื่อยๆและหยุดไว้ตรงกลางระหว่างร่องอก มองมัดกล้ามเนื้อภายใต้เสื้อเชิ้ตด้วยสายตาที่อยากได้มันมาครอบครอง "เพราะเจ๋งเป็นได้แค่ลูกแมว ไม่ใช่เสือ"

เมื่อทุกคนในครอบครัวถูกขู่เอาชีวิต หญิงสาวจำต้องฝืนความเจ็บสักลวดลายบนเรือนร่างและสวมชุดกี่เพ้าผ้าไหมจีนแสนสวย พาตัวเองไปยืนอยู่หน้าพญามังกรดำ หยางโจวหมิง มาเฟียใหญ่แห่งเกาะฮ่องกง ผู้ชายรูปงามที่มีดวงตาสีสนิมเหล็กวาววับและเย็นชา มีเรียวปากโค้งบางเฉียบสีเข้มที่คล้ายจะคอยเหยียดหยามทุกคนตลอดเวลา ผู้ชายที่มีอำนาจล้นฟ้าและบงการชีวิตของใครก็ตามที่เขาต้องการ โดยเฉพาะ...ชีวิตของเธอ สรัญรัตน์ อัคราบริรักษ์ “คุณมันไม่ใช่คน ร้ายกาจที่สุด” สรัญรัตน์กัดฟันบริภาษเขาออกไป อย่างน้อยก็ขอพูดว่าสักนิดเถอะ ไม่ใช่แต่ยอมให้เขาข่มเหงอยู่ข้างเดียว “ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีคนแบบคุณอยู่บนโลกใบนี้” “ใครที่อยู่ข้างนอก ไปตามนายอรรถวัฒน์กลับมา!” “อย่า!!! ฉัน...จะทำ” พญามังกรดำหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้บุหนังสีน้ำตาลเข้ม เขามองมือสั่นๆ ที่ค่อยๆ เลื่อนไปตามขอบเสื้อ มองผิวกายขาวผ่องเปิดเปลือยออกทีละนิด จนกระทั่งชุดกี่เพ้าเลื่อนลงมาอยู่ใต้อก บราเซียสีขาวสะอาดไร้สายดูเหมือนจะเล็กกว่าสิ่งที่ต้องปิดบังไปมาก เนินอกอิ่มล้นทะลักออกมาเบียดชิดกันอยู่ด้านบน เห็นร่องเนื้อขาวผุดผาดให้ไพล่คิดไปถึงสิ่งที่อยากเข้าไปอยู่ในร่องอก