โชคชะตา Novels & Stories

ไป๋เหม่ยเงียบลงไปขณะครุ่นคิดตามคำพูดของเจียงหนิง “เจ้ากำลังจะบอกว่า...พวกนางคงเตรียมแผนบางอย่างเพื่อให้เจ้าล้มเหลว?” เจียงหนิงพยักหน้า พลางใช้ความคิดลึกซึ้ง “ถูกต้อง หากข้าไม่เล่นเพลงในวันงานตามที่คาดการณ์ไว้ ข้าจะได้ไม่ตกหลุมพรางของพวกนาง การไม่ทำตามความคาดหวังของพวกเขา อ าจเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะพลิกสถานการณ์”

ถึงแม้จะรู้ดีว่าความรักนี้ไม่มีทางเป็นไปได้ จางเหม่ยอิงก็ยังคงเลือกที่จะเดินหน้าแอบรักอาจารย์หวังต่อไป ไม่ยอมปล่อยให้ความรักที่แสนขมขื่นนี้มาบั่นทอนความเข้มแข็งในตัวเธอแต่อย่างใด ทันใดนั้น รถสะดุดที่จุดน้ำขังบนพื้นถนนที่ลื่นจากฝน เสียงยางเสียดสีกับถนนดังก้องอย่างน่าขนล ุก รถเริ่มเสียการควบคุม จางเหม่ยอิงจับพวงมาลัยแน่น พยายามดึงรถให้กลับมาอยู่ในเส้นทาง แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป "ไม่นะ!"

่ แต่ดวงดาวดวงนั้นไม่ได้ทำให้พื้นสนามเกิดการเปลี่ยนแปลงใดๆ เหมือนดาวดวงนั้นลงมาสู่พื้นแล้วก็ดับไปชายชราผู้นั้นจึงดูแปลกใจเล็กน้อย แต่เขาก็ค้านที่จะใส่ใจ เพราะเขารู้ชะตากรรมของเขาใกล้จะจบสิ้นแล้ว เขาจึงเดินเข้าไปในหอชะตาเช่นเดิม เขานั่งลงไปยังตำแหน่งเดิมของเขา เพื่อจ ะนั่งวิปัสสนาเช่นเดิม เขาอายุมากแล้วทำสิ่งใดมากไม่ได้แล้ว และคนรุ่นหลังก็ไม่มีท่าทีที่จะสืบทอดเจตนารมณ์ของเขาได้เลย เนื่องจากดวงชะตาไม่ได้เอื้ออำนวยในการเป็นผู้สืบทอดชะตาคนต่อไป แต่แล้วดวงตาเขาก็มองเห็นลูกแก้วทำนายจึงทำให้เขาสะดุ้งตกใจขึ้นมาทันที

คนที่ใช่ เวลาที่ใช่ สถานการณที่ใช่ เมื่อทุกอย่างมีแต่คำว่าใช่ก็จงพร้อมที่จะก้าวไปพร้อมกับความรู้สึกของหัวใจ ดั่งเช่นความรักของพระนางในเรื่องนี้ค่ะ แม้จุดเริ่มต้นมันดูฉุกละหุกจนเจ็บปวดไปบ้างแต่หลังจากนั้นสิ่งที่ตอบแทนพวกเขาคือความหอมหวาน บิลค่ารักษาพยาบาล ไหนจะค่าใช้จ่าย อื่นๆ ที่รวมกันแล้วเป็นจำนวนมหาศาล มันคือแรงกดดันที่ทำให้หญิงสาวตัวเล็กๆ อย่างราตรีดาวนั่งทอดถอนใจอย่างกลัดกลุ้มอยู่หน้าห้องการเงิน เพราะไม่ว่าจะหันหน้าไปทางไหนคำตอบที่ได้คือความว่างเปล่าไร้ซึ่งหนทางออกแม้แต่ทางเดียว

[สัญลักษณ์บุตรแห่งโชคชะตา : ปลาหลีสีแดงสองตัวว่ายวนเป็นรูปหยินหยาง บุตรแห่งโชคชะตาคือผู้ถูกเลือกโดยดินแดนลับ เมื่อประตูทางเข้าเปิดออก ร่างกายของบุตรแห่งโชคชะตาจะถูกพลังอำนาจของดินแดนลับดึงดูดเข้าไปภายในทันที

บางสิ่งบางอย่างในโลกนี้ ดูเหมือนว่ามีการชี้นำโดยที่เราไม่รู้ตัว โชคชะตาจะนำพาคนที่เป็นพรหมลิขิตของกันและกันมาอยู่ร่วมกันโดยไม่รู้ตัว ถึงแม้ตอนนี้ยังไม่แน่ใจ แต่ดวงตาและคิ้วที่คล้ายกันมากนั้น ก็ตรงกัน 80-90% แล้ว รอแค่ผลสรุปเท่านั้นแล้ว -

เกดสุดาดีดนิ้วดังเปราะ เพราะเคยได้ฟังจากปากของเจมส์ ว่านวลจันทร์กับบิดาของหล่อนแอบกุ๊กกิ๊กกันเงียบๆ เรื่องนี้ต้องมีมูลความจริงอย่างแน่นอน เพราะว่านวลจันทร์ยังสวยมาก แม้อายุใกล้จะแตะเลขสี่แล้วก็ตาม “งั้นนิยายเรื่องใหม่ของหนูจะตั้งชื่อว่า ‘หื่นสวาทพ่อเลี้ยงไร่ข้าวโพด’ ดีไหมคะ จะได้ตั้งชื่อพระเอกว่า ‘พิเดช’ นะคะ”

“สวัสดีค่ะ ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ห้องทำนายดวงชะตา ฉันชื่อเยว่ซินเหยา ค่าทำนายชะตาคือปลาวาฬ 2 ตัว ราคานี้เฉพาะในไลฟ์สด” ซินเหยามองกล้องตรงหน้า น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบ คำพูดแบบเดิมไม่ต่างจากทุกครั้งที่เคยพูดในไลฟ์ก่อนๆ [เฮียซาน: ประโยคเดิมเป๊ะ]

มือเรียวกำแน่นด้วยความสะใจริมฝีปากยกยิ้ม “ดีแล้ว… นางไม่ควรมีชีวิตดีกว่าข้าอยู่แล้ว” โดยที่ไม่รู้เลยว่า—หญิงที่นางคิดว่าตายกำลังนั่งจิบชาใต้ตำหนักหลงเยว่และเริ่ม เปลี่ยนชะตากรรมของทุกคน --- ลมยามค่ำพัดแผ่วผ่านระเบียงตำหนักหลงเยว่

เยี่ยนจิ้นหลิงเอ่ยยั่วเย้าขณะเบี่ยงหลบหมัดของมู่หย่งฉีได้อย่างเฉียดฉิว ท่าทางการหลบหลีกของเขาดูผ่อนคลายราวกับกำลังเดินเล่นในสวน “ส่วนเรื่องเหยาหลิงเจิน ข้าก็บอกท่านไปแล้วอย่างไรเล่าว่าทุกอย่างเป็นไปตามลิขิตสวรรค์ หากสวรรค์เมตตานางก็รอด หากไม่... ก็สุดแท้แต่โชคชะตาพ่ะย่ ะค่ะ” “เจ้า!” มู่หย่งฉีคำรามก้อง ยิ่งเห็นอีกฝ่ายยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้นเขาก็ยิ่งเดือด “หยุดกวนประสาทเปิ่นหวางเดี๋ยวนี้เยี่ยนจิ้นหลิง ข้าไม่ต้องการฟังเรื่องโชคชะตาบ้าบอนั่น หยุดให้เปิ่นหวางถอนผมเจ้าซะดีๆ”