โซ่รักแสนกล Novels & Stories

EP71 - ความลับ รักร้าย (เซนต์) เมื่อได้ยินคำหยอกล้อของสามีหนุ่ม หญิงสาวก็อดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม เมื่อก่อนเขาเย็นชาจะตายไป ไม่มีมุมแบบนี้นัก แต่ตอนนี้กลับเหมือนคนละคนด้วยซ้ำไป มีหยอกล้อ มีความน่ารัก หวานจนเหมือนนี่ไม่ใช่เซนต์ตัวจริงด้วยซ้ำ ยิ่งเวลาเขาอยู่กับลูกสาวแบบโซริ นั่นยิ่งอบอุ่นจนไม่อยากจะเชื่อ ผู้ชายแสนเย็นชาที่ไม่เคยเลี้ยงโซริมาเลยแม้แต่น้อย แต่กลับมีความผูกพันธ์และรักโซริได้มากกว่าชีวิตของตัวเอง

"รักกันให้นานๆนะคะเฮียอาวุธพี่แสนดี" "ทำไมเฮียต้องประชดแบบนี้ รักกันให้นานๆนะคะ เมียเฮียสวยมากค่ะ #แสนดีของเฮีย ตายค่ะกูตาย"

ใครบอกว่าหล่อนไม่เหลียวหาความรัก หล่อนเหลียวหาเหมือนกัน แต่ยังไม่บอกใคร แม้แต่ดาวียาก็ไม่เคยทราบ เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อนและลึกซึ้งยิ่งนัก หล่อนก็ไม่เข้าใจว่าดารานางแบบและนักร้องชื่อดังอย่างดาวียาเพื่อนรัก อยากเอาใจพันผูกหนุ่มหล่อคาสโนวาคนนั้น ผู้ชายคนนั ้นมีอะไรดีนักหรือ ถึงได้ตามจิกตามทึ้งขนาดนั้น

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

"แสนอาทบทวนให้ไหมว่าแสนทำอะไรอาบ้าง แสนขอให้อาจูบแสนแล้วก็ อืม สวยจังอยากรู้ว่ายังหวานเหมือนคืนนั้นไหม" เมฆาเอ่ยไปด้วยเลิกเสื้อยืดตัวใหญ่ของแสนรักไปด้วย เต้านมขาวจนเห็นเส้นเลือดปรากฏต่อหน้า ปากหยักก้มลงครอบครอง แสนรักเสียวซ่าน อืมมันดีกว่าคืนนั้นอีก เธอโอบรอบค อเมฆารั้งท้ายทอยเขากดลงมาให้เขาดูดเธอแรงขึ้น

รอยยิ้มของเทียนหอมยิ่งส่งให้เขาครางกระหึ่ม ร่างทั้งร่างสั่นไหว รอยยิ้มของหญิงสาวที่มองคนรักเช่นเขา ทำเขาถึงจุดสุดยอด “อ่า พี่แสน อือ” สุดแสนกระแทกเอ็นรักกดนิ่งฝังตัวเอง กล้ามเนื้อโป่งพองอยู่ภายในรับรู้ว่าโพรงรักกระชับตอดรัดกระตุกพร้อมกันกับเขาเช่นกัน

แต่คำว่ารักในหัวใจที่เต็มเปี่ยม สองสามีภรรยาต่างบอกรักกัน และบอกรักลูกก่อนนอนทุกคืน จบบริบูรณ์ ไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่สนับสนุนผลงานเรื่อง พยศรักคุณหมอแสนร้าย ฝากติดตามนิยายเรื่องต่อๆไปของไรท์ด้วยนะคะ อาจจะมีบางตอนที่ล่าช้า ผิดพลาดประการใด ไรท์ต้องขออภัย และขอ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านจากใจค่ะ🙏🙏🙏

ภาพในหัวแสงคำแล่นวาบขึ้นมา มือหนึ่ง… ยื่นผ้าคลุมสีแดงสดมาให้เธอ เสียงของเธอในอดีตพูดเบา ๆ “ข้าปกป้องเมืองนี้… ด้วยหัวใจของข้าเอง” “ข้า… นึกออกแล้ว สิ่งที่ข้ารักที่สุดคือ...เวียงแสนพรหม!” แสงคำตะโกนลั่น ก่อนจะหลับตาแน่น ยื่นมือออกไปข้างหน้า “ข้าเรียกคืน…”

​เสียงประตูปิดลง พร้อมกับร่างงามที่ถูกตวัดเข้าไปหาร่างสูงใหญ่ของแสน เขาเชยคางมนของเธอขึ้นแล้วจูบเคล้าริมฝีปากอิ่มที่แย้มเผยอ ม่านไหมรับตาพริ้มรับจูบเร่าร้อนนั่น มือใหญ่ลูบเลื่อนไปตามเนื้อตัวเธอ มือของเขาผ่านไปตรงไหน ตรงนั้นก็ร้อนราวกับถูกไฟลวก ​“แสน...อา...” ​“หวานเหลือเก ิน คุณนาย” เขางับปากเธอเล่น นัยน์ตาคมกริบฉายแววร้อนเร่าเหมือนจะเผาเธอให้หลอมละลายไปกับเขา

พอพี่ทรีถอนตัวออกไป พี่แสนก็จับของเขามาเสียบร่องลื่นฉ่ำจนมิดความยาว อุ้มตัวเธอขึ้นจากเตียง เธอรีบกอดขาเกี่ยวเอวเขาไว้ พี่แสนแสดงความแข็งแรงของร่างกายด้วยการอุ้มเธอเดินกระแทกไปทั่วห้อง กระทั่งพาเธอเดินมาหยุดตรงหน้าพี่หนุ่ม อัดเอวเข้าใส่รัว ๆ จนเธอทนไม่ไหว แตกรดเขาอ ีกครั้ง เธอไม่ได้มองหน้าพี่หนุ่มหรอก หูตามันพร่ามัวไปหมด รับรู้แต่ว่าพี่แสนจับเธอยกค้าง แล้วกระแทกเสยใส่เน้น ๆ อีกชุด เขาก็ร้องคราง ราดรดน้ำรักใส่เธออีกรอบ “สุด ๆ เลยวาวจ๋า ที่รักของพี่” แสนจูบพรมไปทั่วใบหน้างาม ใช้มือเช็ดเหงื่อออกให้