โซ่รักแสนกล Novels & Stories

การมาร่วมงานกันครั้งนี้จึงไม่มีอะไรที่เกินคำว่า ‘คู่จิ้น’ อย่างแน่นอน แม้แฟนคลับบางกลุ่มจะเชียร์ให้เป็นคู่จริงอีกครั้งก็ตาม สำหรับละครเรื่องใหม่ ซึ่งมีชื่อเรื่องว่า ‘ไร่แสนเสน่หา’ เขารับบทเป็นหนุ่มใหญ่เจ้าของไร่องุ่นที่เป็นพ่อหม้ายลูกหนึ่ง ส่วนนางเอกเป็นดาราที่มาถ่ายละคร ที่ไร่ของเขา ทำให้เกิดความใกล้ชิด กลายเป็นความรัก

“อ๊าสสส โคตรเสียวเลยแสน” “อ๋าาา แสนไม่ไหวแล้ว อ๊ะ จะเสร็จ อ๊าาา พี่จ๋า” แสนซนครางออกมาเสียงดังลั่น อย่างอดรนทนไม่ไหว ความเสียวซ่านแผ่ไปทั้งร่างบางจนสั่นระริก กระตุกถี่ๆ “แสนครับ อ๊าสส พี่ก็ไม่ไหว เสร็จจจ จะเสร็จแล้วที่รัก อ๊าาา”

ไม่นานนักร่างบางที่ถูกถาโถมด้วยไฟรักก็บิดเกร็งเสร็จสมถึงฝั่งฝันร่องสวาทตอดรัดแท่งร้อนจนคนตัวโตปวดหนึบ “อ..อ้าสสส..” เมื่อเห็นภรรยารักแตะขอบสวรรค์ไปก่อนแล้วไรอันจึงรีบเร่งรัวสะโพกจนเขาเสร็จสมปล่อยธารรักขาวขุ่นเอาไว้ในช่องทางรักทุกหยาดหยอดก่อนจะฟุบใบหน้าลง กับทรวงอกอิ่มและเริ่มขบเม้มมันเล่นอีกรอบ

เขาสูดปากเสียงยาว เมื่อปากนุ่มนิ่มของศศิตาครอบครองดูดกลืนลำเทียนของชายหนุ่มเข้าไปแล้ว จากนั้นเตียงนั้นก็กลายเป็นสังเวียนรักแบบดุเดือดแต่ไม่มีเลือด มีน้ำสุขสาดกระเซ็นกระเด็นออกมาจากช่องทางรักของเธอ ห้องอ่านหนังสือของรามิล เขารีบเก็บซองสีน้ำตาลเอาไว้ในลิ้นชักที่อยู ่ชั้นล่างสุด เขาไม่อยากให้แม่ผิดหวังและเสียใจ รามิลคิดว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับต่อไป

พันธะร้ายแสนรัก “ทำไมคุณถึงพูดโกหก” “โกหก” เธอทวนคำพูดของเขาแล้วเลิกคิ้วขึ้นสูงเป็นเชิงถามว่าเธอโกหกเรื่องอะไร

แต่เมื่อผ่านเรื่องราวเหล่านั้นมาได้ ทุกสิ่งกลับกลายเป็นบทพิสูจน์ว่าความรักของพวกเขานั้นมั่นคง ซึ่งเปรียบเสมือนเสาเข็มที่ถูกตอกลงลึกในพื้นดิน แม้พายุจะโหมกระหน่ำ แม้วันเวลาจะเปลี่ยนแปลง แต่หากทั้งสองยังคงรักและให้เกียรติซึ่งกันและกัน ความรักนี้ก็จะไม่มีวันสั่นคลอ น เพราะนี่คือ "รักลงเสาเข็ม" ความรักที่ถูกตอกลึกลงในหัวใจของกันและกัน... และจะมั่นคงตลอดไป จบบริบูรณ์...

อึ่งยกมือซับน้ำตาปาดทิ้ง ดวงตาแดงก่ำ “คงงั้นมั้ง พูดแล้วพี่ก็อยากร้องไห้ตามเอ็ง ความรักนี่เจ็บปวดจริงแท้ ชาตินี้พี่ขออยู่โสดไม่แต่งงาน ไม่ขอมีความรักดีกว่า จะได้ไม่เจ็บปวดเหมือนนายหัวกับคุณแอม” จ.เชียงราย

ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมกริบกวาดมองหน้าอกอวบขาวผ่องที่โผล่พ้นออกมาอย่างจาบจ้วง “ยิหวา... ฉันชื่อหวันยิหวา! แม่ฉันชื่อดวงใจ เป็นภรรยาของพ่อเลี้ยงแสนคำ... เจ้าของไร่ที่นี่! รู้ไว้ซะ” เสียงหวานกระแทกเสียงใส่หน้าเขาอย่างเหลืออด

ราวโลกทั้งใบหยุดหมุนทั้งสองจ้องมองกันอยู่เนิ่นนาน กู้เฉิงเยี่ยนโน้มใบหน้าลงจูบที่หน้าผากของซูเหมยหลันอย่างทะนุถนอม ก่อนจะเอ่ยขึ้น “เหมยหลัน พี่รักเจ้า รักมาก” ซูเหมยหลันพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มเขินอายไม่ได้เอ่ยคำใด “เจ้ารักข้าหรือไม่” กู้เฉิงเยี่ยนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ ่วเบา

ในที่สุดว่า ‘รัก’ ก็หลุดออกจากปากเขา หญิงสาวมองหน้าเขาอย่างค้นหา นี่มันเรื่องจริงหรือเธอฝันไปกันแน่ จริงอยู่ที่เธอรอคำนี้จากเขา ทว่าอีกใจก็ค้านขึ้น ‘ไม่จริง เขาไม่มีทางรักเธอได้ ไม่มีทาง ที่เขาพูดเพราะเขาต้องการลูกเท่านั้น ปลาย เธออย่าไปเชื่อเพียงแค่ลมปากของผู้ชายเจ้าเล่ ห์คนนี้’