Novel & Cerita โลกันต์คลั่งรัก

I Hate You and I Love You บทที่ 16 (ภวังค์รัก) รักเหมือนโคถึก ที่คึกพิโรธ nc18+ ……………………………

แค้นเดือดดาล ฝังลึก เข้าใจผิด รักสุดฤทธิ์ จึงทำให้ ใจแปรผัน พันเอาไว้ ด้วยหัวใจ ที่ตรงกัน สวาทนั้น ผูกมั่น มัดดวงใจ. จบบริบูรณ์ พาวิจิตร @@@@@@@@@@@@@@@@@@

"เออ กูคลั่งเมีย คลั่งรัก คลั่งมาก มากแบบจะบ้าสาดกระสุนใส่กระบานมึงเนี้ย!" "55555555" THE END

แจงมันบอกก่อนจะเบะปาก "ของของณคุณก็เหมือนของของกู" "ค่ะ อีคนคลั่งรัก 2024" พิ้งค์บอกก่อนจะคีบเนื้อที่ลวกเข้าปาก ฉันก็ไหวไหล่อย่างไม่สนใจพวกมัน โนสนโนแคร์ค่ะ

มังกรยิ้มและมองตามประตูที่ปิดสนิทลงด้วยความมันเขี้ยว ความรักและความหลงใหลในตัวเด็กสาวพุ่งสูงจนเต็มอก ความแก่นและความเจ้าเล่ห์ของเธอ เป็นเสน่ห์ร้ายกาจที่ทำให้เขาถอนตัวไม่ขึ้น “เจ้าเล่ห์นักน่ะ เดี๋ยวคืนนี้จะจับปล้ำซะให้เข็ดเลยคอยดู!!!” เขาบ่นออกมาเพียงลำพังด้วยน้ ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมไปหยิบไอแพดจากปลายเตียงขึ้นมาจองตั๋ว

แต่ก็ต้องรีบก้มหน้าหลบตา เมื่อใบหน้าหล่อเขายื่นเข้ามาใกล้ มือประสานเข้าหากัน จิกเล็บคมๆ จนมือบางเป็นรอยแดง “ฉันน่ากลัวขนาดนั้น?” หมับ!!! “เฮือก!!” คนตัวเล็กถึงกับสะดุ้ง เมื่อเขาวางไอติมกะทิสดที่ละลายไว้ ขยับตัวเข้าใกล้ มือหนาคว้าจับเอวคอดกิ่ว ยื่นหน้าเข้าใกล้จนปลายจมูกโด่งชนแก ้มนวลใส

ฉันตอบตะกุกตะกัก เมื่อครู่มีแวบหนึ่งที่ฉันแอบคิดว่าบางทีฉันก็น่าจะลองเสี่ยงยอมให้ตัวเองเป็นสินค้าในการประมูลดู แต่ไม่ว่าจะพยายามหลอกตัวเองยังไง ฉันก็ยังไม่กล้าจะปฏิเสธเงื่อนไขของเขาสักที “ข้อสาม ไม่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของ ไม่ว่าเธอจะคิดหรือรู้สึกอะไร ตราบใดที่เธออยู่ใน ฐานะสินค้าของฉัน เธอสามารถแสดงออกได้ทั้งหมด ยกเว้นสองข้อที่ห้ามทำคือหึงหวงและแสดงความเป็นเจ้าของ” คำอธิบายของเขากำลังทำให้ฉันหน้าชา

โฉมงามจึงเอียงหน้าไปจุ๊บปากเขาเบาๆ “ขอชุดใหญ่นะ!” “ได้ครับ พี่โฉม..” “หื้มม?” “ผมรักพี่นะครับ” “ครับ พี่ก็รักนายนะเด็กน้อย” My love to be two or three is love. ความรักของฉันจะเป็นสองหรือสามก็คือความรัก.

ลูนอีนิกม่าถอนคมเขี้ยวออกอย่างอ้อยอิ่ง เขามองรอยพันธะที่ยังคงมีเลือดซิบอยู่บนต้นคอของซันด้วยความพึงพอใจ ฤทธิ์ยาปลุกที่รุนแรงยังคงแผดเผาร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่พันธะที่เพิ่งสร้างขึ้นได้ปลดปล่อย 'ความคลั่ง' ออกไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงแต่ 'ความปรารถนา' ที่ไม่ อาจควบคุมได้ เขาส่งเสียงครางต่ำในลำคอ ก่อนจะเริ่มขยับกายอีกครั้งอย่างไม่รีบร้อน เพื่อหยอกเย้าคนใต้ร่าง “อื้อ! อ๊ะ! ลูน ของนายมันร้อนจัง”

นายใช้คำนั้นได้ไงกวิน นายไม่เคยรักใคร ไม่เคยมอบใจให้ใคร นี่ไม่ใช่ความรัก แค่หลงใหลไปประเดี๋ยวประด๋าวแค่นั้นแหละ ผมกล่อมตัวเองทั้งที่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรแต่ไม่อยากยอมรับ ศีรษะผมถูกมือเล็กขยุ้มจิกทิ้งเพื่อระบายอารมณ์จนรู้สึกเจ็บ แต่ถ้าเทียบกันแล้วมันน้อยมากกับสิ่งที่เ ธอกำลังเผชิญอยู่เบื้องล่าง