Novel & Cerita ไดอารี่

ชายหนุ่มมองสำรวจรอบๆ ห้องก็ไปสะดุดกับไดอารีสีชมพูที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง ไดอารีดังกล่าวชายหนุ่มไม่เคยเห็นมาก่อน “นี่อะไร?” ภูภูมิหยิบไดอารีดังกล่าวมาเปิดดู แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเนื้อหาในไดอารีที่วารีพรรณนาความรู้สึกลึกซึ้งถึงจิรณัฐชายหนุ่มที่เป็นเพื่อนรัก ไม่ว่าสุ่มเปิดหน้าไหนก็มีแต่ความในใจถึงเพื่อนชายของเขาอยู่ทุกหน้า

กิจกรรมก่อนนอนของเกวลินทุกครั้งเธอมักจะหยิบใชไดอารี่เล่มน้อยสีหวานของเธอขึ้นมาเพื่อจดบันทึกเรื่องราวต่างที่เธอพบเจอได้ในแต่ละวัน คืนนี้ก็เป็นเช่นนั้น หญิงสาวกางสมุดเล่มน่ารักออกมา ร่างบางในชุดนอนจึงบรรจงลงมือเขียนบันทึก

“สะใภ้” ในความลับ ผู้​เขียน กาสะลอง ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดสูตรทมิฬของเสี่ยภูริทัตเริ่มสำแดงเดชทันทีที่เข้าสู่กระแสเลือด ไอ้อ๊อดรู้สึกได้ถึงความร้อนแรงที่ปะทุขึ้นจากภายใน ท่อนเอ็นที่เคยหดฝ่อกลับตั้งตระหง่านแข็งชันจนแทบจะปริแตก เลือดลมสูบฉีดพล่านราวกับม้าศึกคลั่ง ยาตัวนี้รุนแรงกว่าไวอาก้าที่มันเคยใช้ห ลายเท่าตัว มันพรากเอาสติสัมปชัญญะและความละอายชั่วดีไปจนสิ้น แม้จะอยู่ต่อหน้าผู้คนนับสิบ แต่มือของไอ้อ๊อดกลับสาวรูดอาวุธของตนอย่างบ้าคลั่งไร้ยางอาย บัดนี้มันไม่ต่างอะไรจากเดรัจฉานที่ถูกกิเลสครอบงำโดยสมบูรณ์

ไดอารี่บทสุดท้าย “ถึง...ลูกรักของแม่ ถ้าวันหนึ่งหนูได้เปิดอ่านบันทึกเล่มนี้ แม่ขอให้หนูรู้ไว้ว่า พ่อของหนูคือผู้ชายที่แข็งแกร่งและรักพวกเรามากที่สุดในโลก พ่ออาจจะเคยทำผิดพลาด อาจจะเคยทำให้แม่เสียใจ แต่อุปสรรคหรือทุกอย่างที่พ่อฝ่าฟันมาก็เพื่อรักษาคำสัญญาว่าจะกลับมาเ ป็นบ้านให้แม่ แม่ภูมิใจในตัวพ่อเหลือเกิน และแม่เชื่อว่าหนูเองก็จะภูมิใจที่มีเขาเป็นพ่อ เหมือนที่แม่ภูมิใจที่มีเขาเป็นคู่ชีวิต”

ประโยคที่เอ่ยทักนั้นดูคุ้นเคยเพราะทั้งคู่เป็นเพื่อนกันนั่นเอง “ตรีเป็นยังไงบ้างไอ้หมอ” ดาวฤกษ์เอ่ยถามเพื่อนสนิทที่เป็นหมอแผนกสูตินรีเวชขึ้นทันทีด้วยสีหน้าที่บ่งบอกถึงความกังวลใจ “ช็อกโกแลตซีสต์ โรคฮิตของผู้หญิงวัยเจริญพันธุ์”

Episode 35 ไม่เกรงใจ วันนี้เป็นวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยสนามแรกที่ฉันเฝ้าอ่านหนังสือมานานแรมปี เพื่อให้สอบติดคณะที่ต้องการ สนามสอบจัดขึ้นที่มหา'ลัยที่ถูกเตรียมสถานที่ไว้ของแต่ละคณะ การสอบครั้งนี้ถือเป็นด่านแรกๆ ที่พวกเราต้องทำอย่างเต็มที่เพราะถ้ามีคณะที่รองรับไว้แล้วจะได้ไม่ต้องมาเครียดตอนท ี่เพื่อนมีที่เรียนกันหมด "พร้อมไหม" พี่เธียถามพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ส่งมาให้ ตอนที่กำลังขึ้นไปนั่งบนเบาะข้างคนขับ

บทที่11 เสียตัว “คุณรู้ไหมวันนี้ฉันเจอใครเมื่อช่วงหัวค่ำ” มินรญาเริ่มเรื่อง

‘คนปากไม่ตรงกับใจ’ อามาร์พึมพำกับตนเองแล้วก็ปล่อยให้นางอยู่กับความหงุดหงิดในความมืดใต้ผ้าห่มคนเดียวแล้วตัวเองก็ออกบินท่องราตรีเพื่อผ่อนคลาย นับสิบให้คนไปสืบประวัติของอามาร์มาเพิ่มเติม เพราะมีหลายๆ อย่างมันผิดปกติ ผู้ชายคนนี้ดูลึกลับไม่น่าไว้ใจและยิ่งมาวุ่นวายกับคู่ห มั้นของเขาด้วยก็ยิ่งไม่น่าไว้ใจ แต่ก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติม รู้เท่าที่เขาแถลงข่าวเหมือนเดิม