사연녀 Novels & Stories

รอยยิ้มมุมปากของลั่วชิงยวนชัดเจนมากยิ่งขึ้น ได้ยินเพียงเถ้าแก่เอ่ย… “ภาพสาวงามที่ชนะในวันนี้ มีชื่อว่าซีหลาน! ผู้วาดคือ…” ทุกคนรอผลประกาศกันอย่างสงบนิ่ง ในสมองดังเป็นชื่อหลิวฮุ่ยเซียงกันอย่างมิได้นัดหมาย

หญิงเล็กจอมยั่ว สาวน้อยวัยแรกแย้มผู้หลงรักชายผู้เคยช่วยชีวิต นางต้องทำอย่างไรเขาจึงจะมองเห็นนาง สาวน้อยจึงต้องทั้งบดทั้งยั่วเพื่อได้เขามาดั่งใจฝัน แนะนำตัวละคร เฉินซินหลิน หญิงเล็กจอมยั่ว อายุ15ขวบปี น้องเล็กสุดแสบ ซึ่งเพิ่งเข้าวัยสาว ได้ดูได้ฟังบรรดาพี่ สาวทั้งหกจนคิดอยากจะยั่วยวนชายหนุ่มที่ตนเองหลงรักมาเป็นสามี

สายสมรเอ่ยเตือนสติหญิงสาว "จะให้ฉันกลับไปในฐานะอะไรเหรอคะ ฉันไม่อยากถูกใครตราหน้าว่าเป็นเมียน้อยหรอกนะคะ"

นี่ยัยแมวมอม เด็กของแม่นี่นา แล้วทำไมถึงได้มาอยู่บนเตียงกับเขา เรื่องอลวนเริ่มขึ้นคืนที่เขาเมา ทำให้หล่อนกลายมาเป็นเงื่อนไขคู่หมาย หล่อนคือเด็กที่มารดาเก็บมาเลี้ยง แม่สาวน้อยมอมแมม แก้มใส ที่เขาเอ็นดูท่าทางเลิ่กลั่กจนอยากแกล้ง ทว่าหมอปรีดิ์ กำลังโดนเด็กขโมยหัวใจ ไปเสียแล้วทั้งดวงรักเด็กต้องทำยังไงดีหนอ "ยังไงกันหะ ตาปรีดิ์" "ไม่ยังไงหรอกครับ" "ยัยแมวมอมน่าตีจริงๆ นะครับแม่ ดูเอาเถอะ จะไม่ยอมให้ผม รับผิดชอบ ได้ยังไงกัน" "อะแฮ่ม" "ตกลงแกอยากรับผิดชอบน้องนี่เพราะอะไรตาปรีดิ์ เห็น ตอนแรกร้อยไม่เอาพันไม่อยาก แล้วยังไง หืม?" "ก็ เขายักไหล่ หน้าแดง เห็นแค่นี้คุณหญิงก็ขำออกมาเอื้อม มือแตะมือของเขา แล้วเอ่ยแนะนำ "ทำให้น้องรักให้ได้สิตาปรีดิ์ แม่บังคับได้แค่ให้ยอมหมั้น สัญญากับเหมียวแล้ว

สรินญากลืนน้ำลาย แล้วเม้มปากแน่นอย่างลังเล ​“บอกมาเถอะ ยัยญา แกคงไม่อยากให้ฉันเป็นคนโง่ใช่ไหม?” ​“คือว่า ฉันทำงานที่เดียวกับเพื่อนรุ่นน้องของพี่นนท์ แกรู้จักไหม ที่ชื่อลักกี้น่ะ” ​“อืม...”

เธอรับคำเขินๆ เพราะยังไม่ชินกับธรรพ์คนนี้สักเท่าไหร่ ก็เขานั้นเอาใจเธอเหลือเกินต่างจากคนเดิมที่เคยรู้จัก “อืม ได้ยังไงจันทร์ จันทร์ต้องตามใจฉันสิ จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ!...” ดึงมือเล็กมาจูบแรงๆ จนคนเป็นแม่ต้องเบือนหน้าหนีมองไปทางอื่น และสาวใช้ที่เดินนำน้ำและขนมมาเสิร์ฟก ็ต่างพากันก้มหน้าซ่อนความอาย

ร้านอาหารไหมทอง “ลี่ชุน” “หือ” หญิงสาวที่เป็นผู้ช่วยพ่อครัวขานรับ “หลงจู๊ให้มาตาม”

ความเสียวซ่านที่ได้รับรุนแรงกระหน่ำใส่ไม่ขาดสาย เมื่อโพรงอบอุ่นของสาวงามตอดรัดไอ้จ้อนน้อยของมันแน่นขนัด จนมันอดรนทนไม่ไหวต้องร้องออกมาด้วยความเสียวอย่างที่สุด เพราะโพรงของเธอยังคงตอดรัดมันอย่างบ้าคลั่ง มันแน่น แน่น และแน่นจนมันต้องตาเหลือก เพราะไม่เคยมีครั้งใดที่จะรู้สึกได้ ถึงแรงตอดรัดมากมายอย่างนี้ “โอย... โอย... น้องจ๋า พี่ไม่ไหวแล้ว พอก่อน พอก่อน โอย... มันแน่น โอย... โอ้ย! น้อง! พอก่อน ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหว! พอ! พอ!”

สาวใช้เล็กสะอึกสะอื้นพลางหยัดกายลุกขึ้นยืนตามคำสั่งของชีหยวน ชีหยวนถามนาง “เจ้ามีนามว่าอะไร?” สาวใช้เล็กเอ่ยปากตอบอย่างขลาดกลัว “เหลียนเฉียว ข้ามีนามว่าเหลียนเฉียวเจ้าค่ะ”

‘ได้ค่ะคุณชาย พรุ่งนี้เช้าดาวจะให้น้องเอาสูทไปส่งถึงหน้าห้องพร้อมซักรีดเรียบร้อยเลยนะคะ’ เสียงหวานรื่นหูดังมาถึงสองหนุ่ม ที่ยังคงสนใจเจ้าของร่างบางในคอฟฟี่ช็อปกว้างขวาง บริเวณหน้าร้านขายสูทแบรนด์ดัง ถัดจากโต๊ะกาแฟของพวกเขาไปสองโต๊ะ คาดการณ์จากสายตา หญิงสาวคงอ ายุราวสักยี่สิบกว่า น่าจะเป็นนักศึกษาจบใหม่บรรจุเป็นพนักงานห้องเสื้อใหญ่สาขานี้ได้ไม่นาน Arachné Tailors