영지물 Novels & Stories

ปากหยักสีซีดขยับพึมพำเบาๆแทบไม่มีเสียง จนเธอต้องก้มเพื่อฟังใกล้ๆ "อะไรนะคะ" "น้ำ~" เสียงแหบแห้งเอ่ยอีกครั้ง ก่อนที่เขมิกาจะหยิบน้ำให้เขาดื่มอย่างรวดเร็ว

เข็มโวยวาย "ตะวัน วันนี้กลับเร็วหรอ เดินกลับด้วยกันนะ" พี่ม.5 สายวิทย์ ห้อง 2 เอ่ยทัก ชื่ออะไรเข็มจำไม่ได้ "อืม" พี่ตะวันเอ่ยสั้นๆ

วันนั้นหิมะโปรยปราย ลูกศรที่ปล่อยออกจากคันธนูเป็นแบบเดียวกับที่ใช้ในต้าฉิน แหวนน้าวที่อยู่ตรงนิ้วชี้ของคนผู้นั้นเป็นหยกสีเขียว สลักตัวอักษรตัวหนึ่งซึ่งนางมองไม่ชัด ภาพตัดไปเป็นธารน้ำขนาดใหญ่ ฝายในเมืองเสียนหยาง ใครบางคนกำลังน้าวคันธนู ฝูซินจำแหวนวงนั้นไ ด้

ลีโอประคองท่อนเนื้ออวบอัดที่แข็งขึงเต็มที่ ชักรูดแก่นกายสองสามครั้งก่อนจะสอดใส่เข้ากับช่องทางคับแคบ ในจังหวัดที่ฝืดเคืองเพราะอาจจะห่างหายจากกิจกรรมนี้ไปนานอาจจะมีส่วน ส่งผลให้ลีโอจำต้องก้มลงไปใช้ลิ้นละเลงลงกับจุดอ่อนไหว กวาดเลียจนร่องรักผลิน้ำหวานออกมาเป็นตัวเ บิกทาง

​ณรินทร์หยุดเสียง แล้วมองจ้องไปยังต้นเสียง ทางนั้นมองสบตากับเธอพอดี ก็ทำเป็นหันไปตีแขนเพื่อนข้างๆ ที่เป็นถือสัญชาติเดียวกับเธอ คือสัญชาติ LGBTQ+ ​“ไอ้บอม มึงอะ มีไหมสมบัติผู้ดี” ​“โอ๊ย มาหยิกทำไมอะเจ๊ กำลังนั่งวาดแบบดีๆ อยู่ เอ๊อ...เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ หงุดหงิด หงุ ดหงิดเว้ย”

เพล้ง เฉินจืออี้กลับถึงบ้านได้ทุบรูปปั้นขนาดใหญ่และหนักอึ้งนั้น

“หล่อนเอาจริงเรอะ” “เอาจริงสิคะ คิดถึงคลองหลังบ้านจัง หนูใส่ผ้าถุงตีโป่งเล่นน้ำออกบ่อยค่ะ...สนุ๊กสนุก”

แดนดินค่อย ๆ ถอดถอนแท่งร้อนของตนออก ซึ่งตอนนี้เริ่มที่จะอ่อนลงมาบ้างแล้ว เผยให้เห็นความฉ่ำเยิ้มไหลซึมออกมาเปรอะเปื้อนที่นอน นิ้วหัวแม่มือของกายหนา ได้กวาดต้อนเอาน้ำรักของตนที่กำลังไหลออกมาช้า ๆ จากช่องกลีบบาง ก่อนจะยัดกลับเข้าไปที่เดิม จนคนร่างบางสะดุ้งเฮือ ก

ปั่บๆๆๆๆ ทุกก้าวที่เดินมาถึงเถียงนาไม้ พิสุทธิ์ยิ่งเน้นจังหวะกระทุ้งลึก แรงกระแทกที่อัดใส่รูรักซ้ำๆ ทำให้จองที่ไร้ทางสู้ต้องเกาะไหล่เขาแน่น รูที่ถูกกระแทกจนช้ำแดงบัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักที่ไหลนองทะลักออกมาตามง่ามขาจนเปียกโชก

“ไงคะ สวยใช่มั้ยล่ะ อยากบอกค่ะว่าตัวจริงน่ะน่าเจี๊ยะกว่านี้อีก” น้ำเสียงติดหมั่นไส้เอ่ยบอกก่อนจะสะบัดหน้าพรืดไปอีกทาง เพราะทำอะไรไม่ได้ในเมื่อสิ่งที่แลกเปลี่ยนมันเป็นเพียงเกมและความสนุกชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น เงินที่เขาจ่ายให้แต่ละครั้งมันมากพอดูที่จะทำให้เธอมีเฟอร ์นิเจอร์ประดับตัวได้อย่างไม่อายใคร แถมเครื่องสำอางสั่งตรงจากเกาหลีก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการอย่างมากล้น แต่ทั้งหมดนั้นต้องแลกกับซิปปากที่ต้องรูดให้สนิท