วัยรุ่น

"ไง... เรียนจบแล้วหรอ ถึงได้เอาผัวมาเปิดตัวแถวบ้าน?" "นี่ แฟนผิงเอง เฮียจะพูดอะไรก็เกรงใจเขาหน่อย พอร์ชเขาไม่ได้ หยาบคายเหมือนเสียนะ"

เรื่องราวของหนุ่มเจ้าของไร่ ที่เผลอมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับสาวมัธยมปลาย แล้วกลับมาเจอกันอีกครั้งในวันที่หญิงสาวกำลังจะคลอดพอดี เขาจึงกลายเป็นคุณพ่อแบบไม่ทันได้ตั้งตัว...

"ฉันไม่เคยรักใคร ผู้หญิงทุกคนที่นอนกับฉันรู้ข้อนี้ดี!" กฎของเขาคือห้ามรัก ความผิดของเธอคือรักไปแล้ว เธอให้หัวใจเขาไปตั้งแต่ยังไม่รู้กฎ และในเมื่อแหกกฎตั้งแต่แรก จุดจบของมันคือต้องเจ็บ ต้องไป และต้องยอมให้เขาเหยียบย่ำหัวใจใช่รึเปล่า!

กฏของเพื่อนสนิทคือห้ามคิดเกินเลยเด็ดขาด แต่ทำไงได้เพราะเขาดันคิดเกินเลยกับเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันเสียแล้ว..

"อุ๊ย...ผอมกว่าสวยกว่าแล้วยังไงสุดท้ายเขาก็เลือกฉัน! โฮโฮ่โฮ"(หัวเราะอย่างผู้ชนะ) *นางเอกอ้วน*

เธอ แค่ต้องการคนคลายเหงา ส่วนเขานั้นยอมเป็นได้ทุกอย่าง ขอแค่ยังเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเธอ ห้ามจูบ ห้ามกอด ห้ามนอนค้าง นี่คือกฎที่เธอตั้ง แล้วยังไงล่ะ กฎมีไว้แหก เขาจะฝ่าฝืนกฎนั้นเอง รู้ทั้งรู้ว่าเธอคือพี่สาวของเพื่อนสนิทที่กำลังอกหักและไม่คิดจะจริงจังกับใครอีก ทว่าเขากลับเอาตัวเองเปรียบดั่งแมลงเม่าที่กำลังบินเข้ากองไฟ รู้ว่าไฟนั้นร้อนแรงพร้อมจะแผดเผาหัวใจของเขาให้มอดไหม้ แต่เขากลับยินยอมเอาหัวใจลงไปเล่นและจะยอมเป็นของตายที่เธอขาดไม่ได้

เพราะความเมาเลยเผลอขอวันไนต์กับเพื่อนสนิทแฟนเก่า แต่พอหายเมากลับจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้ "ขอโทษ คืนนั้นพี่ก็แค่เมา" "วันหลังถ้าเมาก็อย่าไปถามใครแบบนี้อีกนะคะ เพราะคนถูกถามเขาคิดจริง!"

ก็แค่นางบำเรอ จะให้เขาแคร์ ก็หวังสูงเกินไป กฎของนางบำเรอคือ ห้ามหลงรักลูกค้า แต่เธอกลับรักเขาไปแล้วทั้งใจ

ผมแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่ง เธออายุห่างกับผมสามปี เธอเป็นผู้หญิงน่ารัก เป็นสาวหมวยผิวขาวราวกับหิมะ ผมอยากจีบเธอ แต่ติดอยู่อย่างเดียว... “ห้ามพวกมึงจีบน้องกูเด็ดอันขาด!” ติดตรงนี้แหละครับ พี่ชายโคตรหวง และที่สำคัญ ผมดันเป็นเพื่อนมันนี่สิ โคตร....

โลมาเป็นสัตว์​น้ำจืดและน้ำเค็ม มักจะอาศัยอยู่ในทะเลและความน่ารักสดใสขี้เล่นของมัน ทำให้ผู้คนที่พบเจอกลับต้องหลงอยู่เรื่อย แม้กระทั่ง ทะเล สิ่งที่ธรรมชาติสร้างขึ้นให้เป็นที่พักพิงอาศัยแก่สัตว์​น้ำ​แต่สำหรับทะเลแห่งนี้ไม่ว่าจะมีสัตว์​น้ำชนิดไหนอาศัยอยู่ก็ตาม เขาจะโอบกอดและปกป้องสิ่งเดียวเท่านั้น คือ.... โลมา เรื่องราวความรักของรุ่นพี่วิศวะปี 3 ชายหนุ่มผู้มีชื่อว่าทะเล เขาตกหลุมพรางรัก รุ่นน้องสถาปัตย์ ปี 1 อย่างน้องโลมา ตั้งแต่แรกพบ จึงทำให้เกิดที่มาของคำว่า ทะเลแอบชอบน้องโลมามา 3 ปี พอรู้ว่าน้องจะบินไปเที่ยวญี่ปุ่นคนเดียว พี่ทะเลคนนี้มีหรือจะยอมปล่อย! ก็บินตามน้องไปเลยสิ ญี่ปุ่นมันก็แค่ปากซอยครับ แอบชอบ 3 ปี ตามจีบ 3 วัน ทะเลได้น้องมาเป็นแฟน คนพี่จีบยังไงเอ่ยถึงจีบน้องติดเร็วขนาดนี้.....

"นอนกับซีนะ ซียอมเป็นของพี่ลม ขอแค่พี่ลมไม่มีคนอื่นนอกจากซี" "คู่หมั้นตัวจริงของเธอคือพี่ชายของฉัน สักวันหมอนั่นก็คงจะกลับมา" "พี่ลมจะคืนซีให้พี่ชายของพี่ ทั้งที่คนที่ซีรักคือพี่เหรอคะ" "ความจริงก็คือความจริง บางทีสิ่งที่เธอทำอยู่ในตอนนี้มันอาจจะทำให้เธอเสียใจภายหลัง" "ซีไม่ยอมถอนหมั้นแน่ คนที่หมั้นกับซีและสามีของซีในอนาคต เขาจะต้องเป็นคนคนเดียวกัน" "..." "ซีจะใช้ปากกับตรงนั้นของพี่ลม!"

ทุก ๆ คำพูดยังดังกึกก้องอยู่ในความทรงจำไม่เคยเลือนหาย สถานะที่รักได้ คิดถึงได้ แต่ไม่สามารถครอบครองได้ มันเป็นแบบนี้สินะ...

เพราะความโกรธแค้นในอดีต ทีมีอคติต่อมารดาของเธอ...เขาจึงต้องใช้เธอเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นครั้งนี้ ...ถึงแม้ว่าเขานั้นจะรักเธอจนสุดขั้วหัวใจก็ตาม...

จากคำว่า “ดีลธุรกิจ” ค่อย ๆ กลายเป็น “พันธะผูกพัน” เพราะเมื่อใจไม่ใช่สิ่งที่ต่อรองได้ เธออาจต้องจ่ายด้วยบางอย่าง...ที่มีค่ามากกว่าชีวิต 🖤จากคืนนั้น กลายเป็นจุดเริ่มต้นของ “พันธะลับ” ที่ผูกชีวิตทั้งสองเข้าไว้ด้วยข้อตกลงที่ไม่มีใครคาดคิด เธอต้องแลกศักดิ์ศรีกับโอกาส ส่วนเขา...ต้องแลกหัวใจที่เคยเยือกเย็นกับความรู้สึกที่ไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป ❌เพราะบางครั้ง “ความผูกพัน” ที่เกิดขึ้นจากข้อตกลง ...อาจร้ายแรงกว่าคำว่า “รัก” เสียอีก🖤

เพราะคำว่าบุญคุณ และครอบครัวค้ำคอเธอจึงต้องจำยอมสวมรอยเป็นคู่หมั้นในวัยเด็กของบุตรชายผู้มีพระคุณ แต่ความฉิบหายดันมาเยือนเมื่อเมื่อคู่หมั้นตัวจริงของชายหนุ่มปรากฏตัวขึ้น "เธอเป็นใคร..?" "ฉันชื่อ...เมษา..." "เธอคงไม่ได้โง่จนไม่รู้ใช่ไหมว่าการสวมรอยเป็นคนอื่นมันผิดกฏหมาย" "ที่ฉันทำไปเพราะจำเป็นจริง ๆ อย่าแจ้งความจับฉันเลยนะ จะให้ฉันทำอะไรเป็นการชดใช้ก็ได้" "เธอคิดว่าควรชดใช้ ยังไงมันถึงจะเหมาะสมกับที่เธอเข้ามาสวมรอย เป็นคู่หมั้นฉันจนทำให้ฉันกับคนรักต้องเลิกกัน เธอคิดว่าตัวเองต้องชดใช้ยังไง" "ฉะ..ฉันไม่รู้..." "แต่ไม่ต้องห่วง เธอได้ชดใช้สมใจแน่...เมษา..."

"วินหยุดอย่าทำแบบนี้" "ทำแบบนี้ทำแบบไหน" "ก็..ที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ไง" "ทำอะไรฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะ" "พี่ขอร้องออกไปเถอะนะ" "ไม่ออกจะทำไม" "ถ้าวินไม่ออกงั้นพี่จะตะโกนให้แม่กับพ่อได้ยิน" "ก็ลองดูดิ ฉันจะเปลี่ยนเสียงตะโกนให้เป็นเสียงครางไม่เชื่อก็คอยดู" "วินพี่เป็นพี่นะทำไมถึงพูดแบบนี้" "ฉันเป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่สาว" ปล. เป็นเรื่องราวต่อจากเรื่อง รีเทิร์นรักร้ายนายแฟนเก่า นะคะ

" แต่ฉันเต็มใจ..ที่จะเป็นผู้หญิงของเธอ " เสียงเล็กเอ่ยออกมาจากหัวใจที่แอบชอบเขามานานแสนนาน เธอยินดีที่ผู้ชายคนแรกจะเป็นเขาคนนี้ ...คนที่เป็นจูบแรกของเธอ...

“เพื่อนพี่ไม่ได้ใจร้ายกับคนสวยขนาดนั้นหรอกนะคับ” รามเอ่ย “ใช่ไหมวะ ไอ้มอส” รามถามเจ้าตัว “พี่ไม่เอาเรื่องฉันแล้วใช่ไหม...” เชอลิตาเอ่ยด้วยสีหน้ามีความหวังอีกครั้ง เธอมองเขาตาพริบๆ อย่างลูกแมวอ้อนเจ้าของ “ในเมื่อเธอไม่มีปัญญาจ่ายค่าเสียหายให้ฉัน ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” “ข้อแลกเปลี่ยน...” คนตัวเล็กใจเต้นตุบๆ ตับๆ “น่ารักอย่างน้อง ทำอะไรได้บ้างเอ่ย...” รามถาม น่ารักงั้นเหรอ ผู้ชายหล่ออย่างพี่ราม ชมแบบนี้ก็เขินอยู่นะ หึ...น่ารัก ใบหน้าได้แต่กระตุกรอยยิ้มร้ายกาจขึ้นที่มุมปาก สายตามองสำรวจ คนตัวเล็ก ถ้ายัยนี้ไม่ติดผอมจนเกินไป ก็น่าสนนะ สวย น่ารักก็ว่าไปอย่าง แต่ดูรวมๆ แล้วนั้น หน้าอกแบนราบเป็นหน้ากลองแบบนี้... ไม่ผ่าน “ผอมหน้าอกก็แบนแบบนี้ จะเอาไปทำอะไรได้ นอกเสียจาก...” มือเรียวยกขึ้นมาปิดหน้าอก เขามีสิทธิ์อะไรมาวิจารณ์หน้าอกฉัน ใบหน้าอันหล่อเหลาหยุดคำพูดไว้แค่นั้น

"เมื่อโลกเสมือนจริงเชื่อมโยงหัวใจของคู่แข่งให้กลายเป็นคู่รัก" ในโลกแห่งเกม "Kingdom Quest Online" เธอคือ J.W. หัวหน้ากิลด์ผู้เก่งกาจที่ทุกคนยกย่องว่าเป็น "ราชินีแห่งสงคราม" แต่ในโลกแห่งความจริง เธอคือ เจ นักศึกษาสาวธรรมดา ที่ปกปิดตัวตนในเกมเพื่อใช้มันเป็นพื้นที่แห่งความสุขของเธอ เขาคือ แทนไท โปรแกรมเมอร์อัจฉริยะและเจ้าของบริษัท เมกาเบิร์ธ สตูดิโอ ผู้มุ่งมั่นสร้างเกมที่เปลี่ยนโลก แต่กลับไม่เคยลืมความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่ถูกฝากรอยไว้โดยผู้เล่นปริศนา เมื่อโชคชะตาเล่นตลก กิจกรรมใหญ่ของเกมพาทั้งคู่มาเจอกันในฐานะพันธมิตรที่ต้องร่วมมือกันพัฒนาอีเวนต์พิเศษ แต่ทั้งสองต่างมีความลับที่ไม่อาจเปิดเผย ระหว่างโลกของเกมและโลกแห่งความจริง ความรู้สึกบางอย่างเริ่มเบ่งบาน แต่เมื่อทุกความลับถูกเปิดโปง พวกเขาจะเลือกเผชิญหน้ากับความจริง หรือจะปล่อยให้มันจบลงเพียงในโลกเสมือน "รักในเกม... หรือจะรักในชีวิตจริง?" 💖 เตรียมพบกับนิยายโรแมนซ์ที่เต็มไปด้วยเกมกลยุทธ์ ความรัก และการแข่งขันที่จะทำให้คุณลุ้นทุกตอนใน "ราชินีแห่งสงคราม vs เจ้าชายแห่งเกม" 💖

กลุ่มหนุ่มๆกำลังสนทนาอยู่ก็มีสาวสวยเดินเข้ามาหาเพื่อทักทายใครบางคน “พี่คิมหันต์ ว่างไปทานข้าวกับแพรวไหมคะ” สาวสวยเข้ามาและเอ่ยปากถามอย่างตรงประเด็นเพราะนานแล้วที่ชายหนุ่มไปติดต่อเธอไป “พี่ไม่ชอบทานของซ้ำ แพรวไม่ชวนแล้วนะครับ” คำพูดน้ำเสียงเรียบๆปนรอยยิ้มของหนุ่มหล่อแต่กลับเชือดเฉียนใจคนถามยิ่งนัก ความนิ่งและความเฉยชาทำให้สาวสวยผละถอยออกไป เพื่อนในกลุ่มจึงทักขึ้น “ มึงแม่งโคตรใจร้ายเลยว่ะไอ้คิม ” “ก็ตกลงกันน้ำแตกแล้วแยกย้าย กูไม่สาน ถ้าถูกใจกูจะเสิร์ฟเองแต่ยังไม่เคยมีว่ะ ” คิมหันต์พูดน้ำเสียงจริงจัง “มึงนี่นะ อยากให้กูรู้ว่าถูเทมาละ” “มึงดูหน้ากู ไม่มีทาง ” “ เออ ไอ้เสือ ” ราเชนร์หมดคำจะพูดกับเสือผู้หญิงนามว่าคิมหันต์