โรแมนติก Web Novels & Stories

"อย่ามายั่วให้รัก แล้วจากไปแบบนี้ ผมไม่ยอมเด็ดขาด จอมขวัญ!!"เรื่องราวความรักแนวมุ๊งมิ๊งของเลขาตัวน้อยที่ตกกะไดพลอยโจนได้เลื่อนขั้นเป็นเลขาจำเป็น (เพราะใช้เส้นเพื่อนโดยไม่รู้ตัว) กับเจ้านายจอมเฮี๊ยบผู้นิ่งขรึมไม่ชอบใจเอามาก ๆ ออกรังเกียจด้วยซ้ำกับพวกใช้เส้นสาย แล้วอย่างไรเล่าก็เธอบอกว่าไม่มีเส้น ๆ พูดไม่เข้าใจหรือไงคะบอส!

เขา "สัญญาบ้าบออะไร ใครอยากรับก็รับไปสิ" ฉัน "อดทนอีกนิด เดียวก็ถึงวันที่เราหลุดพ้น" เมื่อฉันเจ็บ ฉันจะทำให้เธอเจ็บยิ่งกว่าร้อยเท่าพันเท่า ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็ไสหัวไป

สวัสดีครับพี่สาวตัวน้อยของผม เราสองคนไม่ได้เจอกันมาก็นานแล้วนะ พี่คงไม่รู้ว่าปีนี้ผมก็สูงขึ้นอีกแล้ว แต่ผมรู้นะ ว่าพี่น่ะไม่สูงขึ้นเลยสักนิด พอถึงวันที่เราได้เจอกันอีกครั้ง พี่จะจำผมได้ไหมนะ **************** นี่คือเรื่องราวของรักข้ามรุ่นสุดยันเดเระ ระหว่าง วิศวะหนุ่มปีหนึ่ง(สุดคลั่งรัก) กับ สาวอักษรศาสตร์ปีสี่ รุ่นน้องหนุ่มที่แอบซ่อนความคลั่งรักเอาไว้ไม่ให้พี่สาวคนสวยรู้ จะสามารถเอาชนะใจรุ่นพี่สาวตัวจิ๋วได้หรือไม่ เขาจะมีกลยุทธสุดโรคจิต เอ๊ย พิสดารอะไรมามัดใจรุ่นพี่สาวให้อยู่หมัด เชิญติดตามได้ใน วิศวะ ซ่อน(คลั่ง)รัก

ความแค้นของกัลป์ฝังรากลึก เขาออกตามล่าตัวต้นเหตุที่ทำให้น้องสาวกลายเป็นคนเสียสติ แต่คนที่ต้องรับกรรมคือ น้องสาวของตัวการ "เธอเลือกเอาเองว่าจะนอนกับฉันคนเดียว หรือให้ลูกน้องฉันร่วมสนุกด้วย"

“อือ...” หญิงสาวลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ก่อนหันมองโดยรอบ ถึงได้รู้ว่ายังไม่สว่าง แต่ฝนหยุดตกไปแล้ว “โอยยยย...เจ็บไปทั้งตัวเลย” เธอผงกศรีษะขึ้นมองชายหนุ่มที่เธอนอนกอดอย่างสนิทแน่น เธอยิ้มบางๆ ขณะนึกถึงบทรักที่เขามอบให้อย่างไม่มีที่ติ อดไม่ได้ที่จะยื่นมือขึ้นไปแตะไรเคราของเขาอย่างเอ็นดู “เก่งจริงๆ เลยตานี่” เจ้าหล่อนจะละมือออก แต่ฝ่ามือใหญ่กลับรวบข้อมือเธอไว้ได้เสียก่อน...เข้มลืมตาขึ้นแล้วจ้องหญิงสาวด้วยสายตาหื่นสุดหื่น มันยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ “ติดใจล่ะสิ” “ใช่ นายเองก็ติดใจฉันเหมือนกัน”

เธอจำเป็นต้องบอกเลิกกับเขาในวันที่เขาขอเธอแต่งงานด้วยเหตุผลบางอย่างที่อึดอัดอยู่ในใจเธอหนีเขาไปทั้งที่ไม่รู้ว่ามีทายาทของเขาอยู่ในท้องเมื่อโชคชะตานำพาให้เธอมาเจอกับเขาอีกครั้งในฐานะพยาบาลกับคนไข้เรื่องราวต่อไปจะเป็นยังไงกันนะ

ในคืนที่ฝนตกลงมาอย่างหนัก ความโชคร้ายนำพาเขาและเธอให้กลับมาพบเจอกันอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้ เขากลับไม่ใช่พี่ทิศเหนือคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก

กันตธีร์ หนุ่มวิศวกรการบิน ตัดสินใจหันหลังให้ธุรกิจของครอบครัว หลังเกิดความขัดแย้งรุนแรงกับบิดาเรื่องสืบทอดกิจการบวกกับปมสูญเสียมารดา จนยอมทิ้งชีวิตสุขสบายเพื่อพิสูจน์เส้นทางที่เขาเลือกเองภายใต้รูปลักษณ์ของพนักงานฝ่ายผลิตมอมแมมในบริษัทผลิตยางรถยนต์ กันตธีร์แฝงตัวอยู่อย่างคนธรรมดาในหอพักแคบๆ โดยไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริง ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเขาได้พบกับ บัวบุษยา ลูกสาวแสนสวยของประธานบริษัท ความประทับใจตั้งแต่แรกเห็นก่อเกิดเป็นแรงดึงดูดประหลาดที่ผูกพันทั้งคู่ไว้โดยไม่รู้ตัว จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นในค่ำคืนหนึ่ง ณ ผับหรู เมื่อความบังเอิญพาให้ทั้งคู่มาพบกันอีกครั้ง กันตธีร์เลือกจะใช้แผนร้ายแกล้งจีบเพื่อนของบัวบุษยาเพื่อทดสอบอารมณ์คนสวย จนกระทั่งถูกเธอประณามด้วยถ้อยคำเผ็ดร้อน แรงโทสะนำไปสู่บทลงโทษที่หอมหวาน... เขาตัดสินใจปิดปากหญิงสาวจอมพยศด้วยจูบที่เร่าร้อน ก่อนจะพาเธอไปสัมผัสตัวตนที่แท้จริง ณ คฤหาสน์หรูในค่ำคืนที่บิดาไม่อยู่ เมื่อความจริงที่ถูกเปิดเผย และความสัมพันธ์ที่ยากจะถอนตัว ความรักถูกขวางกั้นด้วยศักดิ์ศรีของตระกูล บิดาของกันตธีร์สั่งให้เขาลาออก ในขณะที่บัวบุษยากำลังถูกบิดาบังคับให้เข้าพิธีวิวาห์กับชายที่ไม่ได้รักเพื่อกลบเกลื่อนความร้าวฉานระหว่างสองครอบครัว...

เรื่องราวความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่าง อาเธอร์ กับ มุกดารินทร์ ซึ่งเป็นน้องสาวต่างสายเลือด จนความผูกพันของทั้งคู่พัฒนาไปสู่รักต้องห้าม โดยมีจุดแตกหักคือการจากลาของอาเธอร์ที่จะต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ ซึ่งนำไปสู่ค่ำคืนแห่งการร่ำลาที่มุกดารินทร์มอบความบริสุทธิ์และพันธะสัญญาแห่งรักให้แก่กันอย่างลึกซึ้งกินใจ

เธอจะทำให้เพื่อนจอมหยิ่งได้รู้สึกรู้สาเสียบ้างว่าการเสียของรักไปนั้นมันเจ็บปวดแค่ไหน “คุณไปนั่งที่เก้าอี้สิ เดี๋ยวฉันทำเอง” เธอจงใจให้เขานั่งลงบนเก้าอี้ผู้บริหาร เก้าอี้ที่บุษบงกชใช้นั่งอย่างสะดวกสบาย เพื่อสั่งงานพนักงานฉอด ๆ โดยที่ตัวเองไม่ทำอะไรเลย “ได้เลย...ถ้าคุณต้องการ” เมื่อเขาทำตามที่เธอบอกแล้ว เธอก็เดินไปนั่งลงบนตักของเขา ด้วยการนั่งหันหน้าไปทางเดียวกับเขา เพื่อที่เธอจะได้เห็นรูปถ่ายของบุษบงกชชัดขึ้น... ‘ไงบุษ...เห็นรึเปล่า...ว่าฉันกับผัวแกกำลังทำกัน อยู่บนเก้าอี้ของแก และบนโต๊ะของแก!!!!’

“รู้ไหมว่าคุณแพรรัมภา เธอควบสามีถึงสองคน” เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าคุณแพรรัมภา ลูกสาวทายาทเจ้าสัวหมื่นล้านมีสามีถึงสองคน ข่าวฉาวไม่ต่างจากคาวปลาเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว ถึงถูกติฉินนินทาว่าร้าย แต่แพรรัมภาผู้เหย่อหยิ่งก็เชิดหน้าชูคออย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไร ภายนอกชายหนุ่มทั้งสองเป็นเพียงบอดีการ์ดคอยคุ้มกันความปลอดภัย แต่เมื่อนายหญิงสั่งให้พลิกบทบาทเมื่อไหร่ก็กลายเป็นสามีบนเตียงให้ทันที จะให้เลือกระหว่างแอสตันหรือมาร์ตินได้ยังไง ในเมื่อมีของใหญ่และเอวดีทั้งคู่ขนาดนี้...

“เดี๋ยวค่ะ” เธอจับแขนล่ำเขาไว้ “ทำไมลุงดูเหมือนรู้จักกับดาด้าดีล่ะคะ หรือว่า...” “อืม ลุงเป็นพ่อของดาด้า” “พ่อหรือคะ?” “ใช่ และคนที่ทำร้ายหนูก็น่าจะเป็นคนงานของลุงนี่แหละ เดี๋ยวลุงจัดการเอง” เธอตกใจไม่น้อย ที่ลางสังหรณ์เป็นจริง เพราะเธอรู้สึกมาตลอดว่าเรื่องที่เกิดขึ้น อาจเป็นฝีมือของสรัญดาและแก๊งแองเจิ้ลแบล็กพิงค์ ที่ตั้งใจหลอกเธอมาที่น้ำตกเพื่อจะวางยาสลบ แล้วลากเธอมาที่นี่ สรัญดาต้องการจะทำลายเธอให้ย่อยยับ เพราะไม่พอใจที่เธอได้รับความสนใจจากผู้ชายทั้งโรงเรียน ความสวยและน่ารักของเธอกลายเป็นเสี้ยนหนามตำใจที่ต้องกำจัดทิ้งสินะ

ลินลี่สาวออฟฟิศวัยสามสิบปี อยู่ๆก็พบว่าแฟนหนุ่มที่คบหากันมาถึงห้าปีนอกใจแอบคบหากับเพื่อนสนิทของตนเอง นางผิดหวังจนดื่มยาดองที่ร้านยาดองหน้าปากซอยบ้านตัวเองเพื่อประชดชีวิตจนเมามายหลับไป แต่พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าฟื้นขึ้นมาในกระท่อมไม้ไผ่เก่าๆอย่างที่เคยเห็นแต่ในละคร พร้อมกับเด็กชายคนหนึ่งตัวผอมเกร็งร้องเรียกตนเองว่าแม่ แถมยังมีสามีอีกหนึ่งคน แม้จะมีเค้าความหล่อเหลาแต่บัดนี้เขาขาหักนอนอยู่บนเตียง แถมยังทำท่ารังเกียจเดียจฉันท์และหมางเมินกับตนเองที่ขึ้นชืี่อว่าเป็นเม่ียของเขาแบบงง ๆ แต่ลินลี่ก็ไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรที่จะกลับไปยังโลกที่ตนเองจากมา แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าที่นั่นนางก็ไม่มีใคร ในเมื่อกลับไปยังไม่ได้ก็ต้องหาทางสู้กันสักตั้ง ……กับสามีที่อยู่ๆก็รู้ตัวว่ามี

”ไม่เจอกันนานรู้สึกว่าหน้าอกเธอเล็กลงนะ“”แต่คุณก็ทั้งดูดทั้งบีบมันเล่นยิ่งกว่าเด็กหิวนมแม่ไม่ใช่หรอ“ฉันเคยให้โอกาศเธอหนีไปครั้งหนึ่ง แต่เธอดันกลับเข้ามาในชีวิตฉันเอง เพราะงั้นจะไม่มีคำว่าโอกาศครั้งที่สอง..

"หนู พรุ่งนี้เช้าเราไปจดทะเบียนสมรสกันนะ" เสียงทุ้มเอ่ยบอกคนบนอกพร้อมกับลูบหัวเบา ๆ "ฮะ!" "เฮียพูดว่า พรุ่งนี้เราไปจดทะเบียนสมรสกันนะ " "ขอเหตุผลที่เฮียคิดจะทำแบบนั้นได้มั้ยคะ" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นถาม "...เพราะเฮียมั่นใจหนูไง เฮียเลยอยากให้หนูมั่นใจเฮียด้วย" "แล้วถ้าพีชไม่มั่นใจล่ะ??..

"ทำไม เธอไม่บอกฉันเรื่องลูก" "บอกไปแล้วจะได้อะไร บอกเพื่อให้คุณหัวเราะเยาะ สมน้ำหน้างั้นเหรอ" "หัวเราะเยาะ?? สมน้ำหน้า??? เธอเอาอะไรคิด" "ก็หรือไม่จริง คุณบอกฉันตลอดว่าไม่อยากมีลูกมาตลอด แล้วอีกอย่างตอนนั้นเราสองคนก็เลิกกันไปแล้วและคุณก็มีแฟนใหม่แล้วจะให้ฉันไปบอกให้คุณรับผิดชอบเหรอ" "ก็เลยอุ้มท้องพาลูกฉันหนีมาอยู่เชียงใหม่" "ไม่ได้หนี แค่อยากมาเริ่มต้นชีวิตใหม่" "แล้วแฟนใหม่เธอล่ะ พอมันรู้ว่าเธอท้องลูกของฉันมันก็เลยทิ้งสินะ" "ฉันไม่เคยมีแฟนใหม่ ไม่เคยมีอะไรกับใครทั้งนั้น หยุดใส่ความกันซะที" "ฉันไม่เชื่อ"

แม็กซิมัส ซาเมนดอฟ จำใจแต่งงานกับผู้หญิงแพศยาที่เผลอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยเพียงแค่ครั้งเดียว เขาเกลียดหล่อนมาก เกลียดผู้หญิงที่ยอมเอาตัวเข้าแลก เพื่อจับผู้ชายอย่างหล่อนเข้าไส้ เขาจึงกระทำกับหล่อนอย่างหยาบคาย ป่าเถื่อน ปฏิบัติกับหล่อนเยี่ยงโสเภณี พร้อมพาคนรักเก่ามาเหยียบหน้าถึงที่ครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ในเมื่อหล่อนอยากได้เขานัก หล่อนก็จะได้ แต่ได้แค่ทะเบียนสมรสนะ เพราะความรักเขาให้หญิงอื่นไปหมดแล้ว ปั้นหยา แอบรักแม็กซิมัส... แอบรัก แอบมองมานานแสนนาน และยินดีที่ได้เห็นเขามีความสุขกับญาติผู้น้องของตนเองอย่างจริงใจ แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลก หล่อนไม่รู้ว่าตนเองหล่นตุ๊บลงบนเตียงของเขาได้ยังไง และไม่รู้ว่าทำไมถึงได้เกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างกันขึ้น หล่อนพร่ำบอกกับเขาว่าไม่รู้เรื่อง แต่เขาไม่เคยเชื่อเลย แถมยังยัดเยียดข้อกล่าวหาร้ายแรงใส่มือมาอย่างไร้เมตตา "เราหย่ากันเถอะค่ะ" "ยอมแพ้แล้วหรือคนเก่ง" เขาถามเสียงหยันเยาะ พร้อมหยิบธนบัตรสีเทาจำนวนห้าใบปาใส่หน้าหล่อน เหมือนที่เคยกระทำทุกครั้งหลังจากเสร็จกิจกับกายสาวที่เขาเฝ้าบอกว่าเกลียดแสนเกลียด ปั้นหยานิ่งเงียบ กัดฟันพาร่างกายที่บอบช้ำจากการถูกชำเราจากผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีลุกขึ้นนั่ง ทุกอณูเนื้อกรีดร้องเจ็บปวดแสนสาหัส

“ทำไมไม่ปลุกผม จะกลับทำไมไม่บอก โน้ตก็ไม่ทิ้งไว้ให้แล้วทำไมไม่เอาเงินไปด้วยทั้งที่ผมก็วางไว้ให้บนกระเป๋าคุณแล้ว” ภคิณเอ่ยเสียงเบาพอให้ได้ยินกันสองคน ทว่าคนฟังนั้นเรากับถูกจู่โจมเข้าอย่างจัง ดวงหน้าสวยที่ตกแต่งเอาไว้อย่างบางเบา กลับแดงระเรื่อขึ้น อาย… หรือโกรธกันแน่นะอารมณ์นี้ นับพรเองก็ยังไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ ๆ หัวใจเธออยู่ไม่สงบเท่าไหร่นัก ก็ให้ตายสิ ผู้ชายคนแรก คนเดียว วันไนท์สแตนด์ของเธออยู่ ๆ ก็มาอยู่ตรงหน้า แถมเป็นหนึ่งในคนของบริษัทที่ดูแล้วท่าทางจะตำแหน่งสูง ดูจากที่พนักงานของบริษัทที่ปฏิบัติต่อเขา นี่เขาคงจะไม่คิดมาจ่ายค่าตัวกันตรงนี้หรอกนะ

รับปากคนเป็นพ่อว่าจะแต่งงาน เพราะชาตินี้ไม่คิดจะรักใครอีก โดยไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นคือความรักที่เจ็บปวดในอดีตของตัวเอง

"ผมลงทุนไปตั้งเยอะ ถึงเวลาที่ผมจะเก็บผลผลิตเสียที" วิลาสินี สาวน้อยวัย 20 ปี เป็นเพราะครอบครัวได้สูญเสียพ่อที่เป็นเสาหลักของครอบครัวไปตั้งแต่เธอกำลังจะขึ้นมัธยมปีที่ห้า ครอบครัวจึงอยู่ในภาวะระส่ำระสาย ด้วยที่เธอเป็นเด็กเรียนดี อาจารย์จึงจัดหาทุนมาให้ และคนที่ให้ทุนส่งเสียเธอนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเพื่อนของพี่เขยเธอนั่นเอง เควิน อายุ 33 ปี ชายหนุ่มเชื้อสายยุโรปเอเชียที่มักจะชอบทำบุญด้วยการให้ทุนนักเรียนเรียนดีแต่ฐานะยากจน จนมาวันหนึ่งมีอาจารย์มาติดต่อขอทุนให้นักเรียนเรียนดีคนหนึ่งและเขาก็ยินดีให้ มารู้ทีหลังว่าเด็กที่เขาให้ทุนนั้นเป็นเด็กสาวที่เขาเคยสะดุดตาในงานแต่งของเพื่อนและเธอนั้นยังเป็นน้องเมียของเพื่อนอีก ในเมื่อเป็นคนใกล้ตัวขนาดนี้จะไม่ให้เขาเดินหน้าสานต่อความต้องการยังไงไหว ใครจะไปรู้ว่าเพื่อนของพี่เขยคนนั้นจะเป็นผู้ให้ทุนเรียนเธอมาตลอดตั้งแต่สมัยมัธยม และตอนนี้เขากำลังเรียกร้องสิ่งที่เขาลงทุนไป ไม่ใช่เงินตราแต่ทว่าเป็นร่างกายของเธอ