โรแมนติก Web Novels & Stories

เมื่อลูกแกะน้อยของกลุ่มอย่าง เพียงฟ้า หญิงสาวแสนน่ารักใสซื่อ ต้องกลายเป็นสมบัติประจำแก๊ง 'ระดับGod' แก๊งวิศวะโยธาที่ขึ้นชื่อว่า หล่อระดับพระเจ้า แต่นิสัยดันเหมือนซาตาน แม้ว่าพวกเขาจะเจ้าชู้หรือควงสาวไม่ซํ้าหน้า ทว่าสำหรับพวกเขาแล้ว เพียงฟ้าคือที่หนึ่ง! จากพยัคฆ์ร้ายที่ทุกคนต่างเกรงกลัว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเพียงฟ้า เหนือฟ้า วายุ ฟงและเฟย กลับกลายเป็นหมายักษ์อ้อนเจ้าของทันที

หมอพุฒตาล ศัลยแพทย์ทั่วไป เรียนจบด้วยเกรดนิยมอันดับหนึ่ง เธอกลายเป็นหมอผ่าตัดมือหนึ่งของโรงพยาบาล ด้วยชีวิตที่คิดอุทิศให้กับวงการแพทย์ ทำให้หมอพุฒตาลไม่เคยข้องแวะกับชายใด แม้จะมีหนุ่มเข้ามาจีบไม่เว้นวัน เมื่อบิดาของเธอเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เพราะการผ่าตัดที่ล่าช้า เนื่องมาจากช่วงเวลานั้น ขาดหมอเฉพาะทาง เหตุผลนี้จึงเป็นแรงผลักดัน ทำให้เธอตั้งใจเรียนศัลยแพทย์ จนฝีมือด้านการผ่าตัดการวินิจฉัยโรคของหมอพุฒตาล เป็นที่ยอมรับของเพื่อนหมอ และคนไข้ที่มารับการรักษา เมื่อเธอทำงานได้สองปีสิ่งที่ไม่คาดฝันกับชีวิตก็เกิดขึ้น เมื่อมารดาเข้ามาหาเธอถึงห้องพักแพทย์ในโรงพยาบาล สิ่งที่มารดาต้องการคือการให้เธอแต่งงานกับลูกชายของเพื่อน เมื่อนางกู้ยืมเงินเขามาส่งเสียให้เธอเรียน ใครเล่าจะรู้ว่าหมอมือหนึ่งอย่างเธอ จะต้องมาแต่งงานใช้หนี้ผู้ชายที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน เงินสิบล้านกับดอกเบี้ยอีกเท่าตัวทางเลือกของหมอพุฒตาล คือการแต่งงานกับชายแปลกหน้าเพียงเท่านั้น เตชิน หนุ่มไฮโซรูปหล่อ เห็นผู้หญิงเป็นแค่เครื่องบำเรอ เขามองความรักเป็นแค่เรื่องล้อเล่น เที่ยวเตร่ไปวันๆ ส่วนธุรกิจของครอบครัวเขาทิ้งให้เตชิต พี่ชายเพียงคนเดียวรับผิดชอบ ความอดทนของผู้เป็นมารดาได้สิ้นสุดลง

เมื่ออดีตเต็มไปด้วยความแค้นที่ไม่เคยถูกลืมเลือน เส้นทางแห่งการแก้แค้นเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง พร้อมความลับที่ถูกซ่อนเร้นกำลังถูกเปิดเผย ท่ามกลางความรัก ความแค้น และการต่อสู้เพื่อเอาชนะโชคชะตา

เธอตกที่นั่งลำบากกำลังจะถูกป้าแท้ ๆ พาไปขายให้กับซ่องโสเภณีหวังนำเงินมาใช้หนี้พนัน เขาคือคนผ่านทางดันบังเอิญมาเห็นเข้า ก่อนจะยอมจ่ายเงินก้อนโตแลกกับตัวเธอ “พิมพ์ดาว” “ประชุมวันนี้เหนื่อยไหม” ฝืนถามทั้งน้ำตา “พิมพ์ดาวกลับไปก่อนเถอะ ไว้ค่อยคุยกัน” เขากลัวนิรินจะเข้ามาเห็นพิมพ์ดาว “ฮึก ทำไมแต่งงานแล้วไม่เชิญเพื่อนอย่างฉันเลย” เอ่ยถามด้วยเสียงสะอื้น “กลับก่อนนะพิมพ์ดาว เชื่อฉันเถอะ” “กรี๊ด!!” เสียงกรี๊ดกร๊าดของนิรินดังแทรกบทสนทนา ก่อนเธอจะมาหยุดข้างกายคิลเลียน “แกจะมาพังงานแต่งของฉันกับพี่คิลเลียนเหรอ” นิรินตะคอกถามเสียงดังสนั่น จนผู้คนภายในงานหันมามองเป็นตาเดียวกันด้วยความสนใจกับสถานการณ์ตอนนี้ “นิรินใจเย็น ๆ” “พี่คิลเลียนจะให้นิรินใจเย็นยังไง มันจะพังงานแต่งของเรา ที่ผ่านมานิรินรู้มาตลอดว่ามันเป็นนางบำเรอของพี่ แต่ตอนนั้นนิรินยอมให้พี่อยู่กับมันแต่ตอนนี้เราแต่งงานกันแล้ว นิรินจะไม่ยอมอีกต่อไป” จบคำพูด นิรินหมุนตัวเดินไปหยิบแก้วน้ำส้มก่อนสาดใส่หน้าพิมพ์ดาว “หยุดนะนิริน”

หลอกฟัน หลอกให้แต่งงานด้วย หลอกใช้เป็นเครื่องมือ ทั้งหมดที่เอ่ยมานั้นยังไม่เจ็บเท่าหลอกให้รักหมดใจ!

คู่เดทห่วยแตก ที่พ่อแม่บังคับจับคู่ ผ่านไปสองปี เขากลับมาตามจีบเธอราวกับไม่ได้ทำอะไรไว้

คำชี้แจง สำหรับนักอ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไปค่า นิโคลัส คอสต้า หรือเชฟนิค เชฟหนุ่มสุดฮ็อตวัย 33 ปี เขาหนีมารดาไปใช้ชีวิตอิสระที่เกาะอังกฤษเป็นเวลาหลายปี เพื่อเลี่ยงการถูกจับคู่ให้ จีน่า อัสตัน สาวน้อยวัย 25 ปี หญิงสาวอ่อนหวาน ที่ถูกคุณป้าเดเลียจับจองเอาไว้ให้ลูกชายของท่าน

***ตอนอยู่ไม่เห็นค่า ตอนบอกลาอย่าเสียดาย นายแพทย์กันต์ธีจำใจต้องแต่งงานกับข้าวหวาน ไฮโซสาวนุ่มนิ่มที่รักเขาแบบถวายหัว เขาตั้งใจจะอยู่กับเธอแบบกัลยาณมิตรคนหนึ่งไปถึงวันที่ต่างทนไม่ไหว แต่ใครจะรู้ว่าคนที่หมดความอดทนก่อน อาจเป็นเธอ...

เด่นนภา เธอเป็นหญิงสาวที่เรียนจบใหม่ความใฝ่ฝันสูงสุดคือการได้เป็นนางงามจักรวาล เธอจึงดูแลตัวเองเป็นอย่างดี และภาษาของเธอก็ไม่เป็นสองรองผู้ใด เพราะเธอพูดได้ถึงสี่ภาษา ยังเรียนเกียรตินิยมอันดับหนึ่งของคณะบริหาร ชีวิตของเธอต้องพลิกผันเมื่อได้พอเจอกับแพทย์หนุ่มวัยสามสิบห้า เขาทำให้เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น

จาก ‘ของเล่น’ ชั่วคราว ก้าวเข้าสู่สถานะ ‘ของตาย’ ไร้ราคา แต่นั่นไม่ใช่ ‘ม่านบุษยา’ ที่หล่อนยอมเป็นของเล่นของ ‘พชร’ ก็เพราะความจนตรอกบีบคั้น แต่เมื่อสัญญาสิ้นสุด ของเล่นอย่างหล่อนจะโบยบิน แม้จะเจ็บเจียนตายที่ต้องควักหัวใจตัวเองทิ้ง ก็จะไม่ยอมเป็น ‘ของตายไร้ค่า’ ของใคร

คลีฟ เวสเนอร์ เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเองด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด กีดกั้นหัวใจจากความรักทั้งที่รู้ว่าไม่มีวันลบเลือน เธอ ได้ตลอดชีวิต

รูปหล่อ สายเปย์ โอนไว ใจถึง แต่อาภัพรัก! "เป็นเมียเฮียจะเอาเท่าไหร่?" "ห้ะ!! ขอกันดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ อาเหี้ย" "อาเฮียจ้ะอีหนู ไม่ใช่อาเหี้ย..." "โทษที พอดีหนูขึ้นเสียงสูงไปหน่อย ว่าแต่ขอกันแบบนี้ก็ได้เรอะ" "อืม ขี้เกียจไปหาแล้วอะ จะมีเมียสักคนแม่งช่างยากเย็น" "ถ้าจ้างไปเล่นละครตบตาว่าเป็นเมียหนูโอเค แต่ถ้าจะให้เป็นเมียจริงๆ ไม่ไหวอะ เหี้ยดีเกินไป" "เอ่อ เฮียว้อย!! ไม่ใช่เหี้ย ถ้าเรียกแบบนั้นอีกทีจับจูบปากนะ" "แฮ่ ขอโทษค่า อาเฮีย" "จะเอาค่าจ้างเท่าไหร่ล่ะ?" "ห้าล้านบาทขาดตัว" "หะ...หา ห้าล้านบาท!! นี่มันกีทองคำเรอะ" "โห แร๊งงง! ไหนว่ารวย?" "เออรวยน่ะใช่ แต่อยากรู้ว่าจ่ายค่าจ้างห้าล้านบาทนี่ คือทำอะไรได้บ้างในระหว่างที่แกล้งมาเป็นเมีย" "นอนจับมือ มากสุดได้แค่นี้" "..."

เธอก็แค่ผู้หญิงที่ต้อยต่ำ! มิอาจเทียบกับความสูงศักดิ์ ในชาติตระกูลและความร่ำรวยของเขาได้แม้แต่นิด แต่ไยถึงได้ปฏิเสธที่จะเป็นของเขา ยิ่งเธอดิ้นหนีและหวาดกลัว มันก็ยิ่งทำให้เขาอยากจะขย้ำและกลืนกิน กลิ่นสาปของเด็กสาวที่บริสุทธิ์ มันช่างหอมหวานและเย้าใจ จนทำให้เขาแทบคลั่ง แล้วแบบนี้จะให้เขาปล่อยเธอไปอย่างนั้นหรือ? ไม่มีทาง!

"เมื่อเธอมีค่า…เขากลับมองข้าม เมื่อเธอเดินตาม…เขากลับละเลย แต่เมื่อเธอเข้มแข็งและก้าวไปเองได้ เขากลับหันมาเสียดาย…ในวันที่สายเกินไป"

จากหญิงสาวที่อ่อนแอไร้พิษสงเหมือนลูกไก่ในกำมือของเขา แต่เมื่อเขาได้พบเนื้อแท้ของเธอเขาก็ต้องเรียกเธอว่า ยายจิ๋วตัวแสบ ที่ทำให้เขาเร่าร้อนและพลุ่งพล่านไปด้วยไฟเสน่หาซ้ำยังเถียงเธอไม่ทันข่มเธอไม่ได้ แต่มีหรือที่เขาจะยอมให้เธอเหนือกว่า เมื่อเธอเถียงเขาจะจูบ เมื่อเธอดื้อดึงเขาจะลงโทษเธอด้วยเพลิงสวาทอันร้อนเร่าและจะใช้ทุกเล่ห์เหลี่ยมเพื่อทำให้เธอเป็นของเขา...

เมื่อฉันถูกกล่าวหาว่าทำให้เขาเสียหาย และทำให้เขาต้องกลายมาเป็นผสระอัวของฉันและฉันต้องรับผิดชอบ มันใช่ที่ไหน! นี่มันครั้งแรกของฉันนะ! ส่วนนายมันกี่ร้อยครั้งมาแล้ว! อีตาคุณเรย์ตัวแสบเล่นฉันเข้าให้แล้วสิ!

มันจะมีความสัมพันธ์อยู่แบบหนึ่ง ที่เข้าไปแล้วก็ยากที่จะถอยหลังกลับมานั่นก็คือความสัมพันธ์แบบ...Friend Zone มีสิทธ์ได้แค่แอบชอบแต่ข้ามเส้นไปเป็นแฟนไม่ได้ เพราะคำว่า 'เพื่อน' มันค้ำคอ ต่อให้รู้สึกมากแค่ไหนก็ต้องเก็บไว้ในใจไม่มีสิทธิ์ได้พูดออกมา แม่ง ใครมันคิดความสัมพันธ์เหี้ยนี่กันวะ!!

คนที่เปลี่ยนคู่นอนบ่อยกว่ากางเกงในอย่างเขาแค่สนใจร่างกายของเธอเท่านั้น ได้แล้วค่อยทิ้ง “ฉันอยากได้เธอ” “ท่านรองเขาดีลงานกันแบบนี้เหรอคะ” “ถ้าชอบมาก ๆ ก็ใช้ทางลัด”

"เมื่อไหร่พี่จะลาออกสักที ไม่อยากออกไปทำอาชีพดีๆ กว่านี้เหรอ เรียนก็สูงทำไมอยากมาเป็นคนใช้" "รอให้พี่ได้ผัวรวยๆ ก่อนนะ พี่ถึงจะไป หรือว่าจะให้พี่...จัดการคุณโชซะตอนนี้เลย" "จัดการอะไร?" "ก็...จัดการรวบรัดตัดตอน จับคุณโชทำผัวซะเลยดีไหมคะ พี่จะได้เลิกเป็นคนใช้สักทีไง" "เหอะ! พูดออกมาได้ สมองพี่ไม่คิดอย่างอื่นเลยเหรอ นอกจากเรื่องใต้สะดือ" "แหม! พูดเหมือนตัวเองไม่หมกมุ่นเลยนะคะหนุ่มน้อย เมื่อกี๊ยังเห็นสาวหนอนอยู่ยิกๆ วันหลังก็บอกพี่สิ...พี่ช่วยได้นะ" "พูดอะไรของพี่ ออกไปเลยไป ผมยังไม่ชะตาขาดตอนนี้หรอก" "หึ! ฟังพูดเข้า แล้วอย่ามานั่งกลืนน้ำลายตัวเองแล้วกัน เพราะถ้าถึงวันนั้น คุณโชอาจจะถึงขั้นคางเหลืองเลยนะ" "ออกไปเลย อย่ามาพูดให้ขนลุก "

คบกันมาหลายเดือน แต่จู่ๆ เขามาบอกว่าขอห่างกันสักพัก ด้วยเหตุผลว่า "ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้" โอเคค่ะ ถ้าอย่างนั้นเชิญใช้เวลาจมปลักอยู่กับแฟนเก่าต่อไป เพราะตอนนี้เขาคือ "แฟนเก่า" ของเธอแล้วเหมือนกัน!