โรแมนติก

​ ค่ำคืนหนึ่ง..เธอถูกวางยา ความสัมพันธ์ระหว่างเธอ กับพี่ชายเพื่อนสนิทจึงเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล เธอรักเขาในความหมายของ 'คนรัก' แต่เขามองเธอเป็นแค่ 'คู่นอน' เป็นเพียงเครื่องสนองทางเพศ เธอเจียมตัว..เจียมใจ ไม่คิดคาดหวัง ทว่าเหตุการณ์ 'นอกใจ' ทำให้ผู้เป็นดังแสงสว่างในวัยเยาว์จากไป วาลุกา..ผู้เป็นเพียงแค่เมล็ดทราย..พร้อมแหลกสลายไปตามลม อัคนี..พี่เพลิง ผู้สร้างความอบอุ่น..ขณะเดียวกันก็พร้อมจะเผาเธอให้มอดไหม้       ​

ทำยังไงเมื่อสาวใหญ่อายุพึ่งจะย่างเข้าหลักสี่..ต้องโชคร้ายทะลุมิติมาอยู่ในนิยายออนไลน์ชื่อดังเรื่องหนึ่ง ที่เธอเคยอ่านมาเจอแต่นางร้ายนางต้องรวย สวย เริศ ได้เป็นคู่หมั้นของพระเอก แต่ใครจะรู้ว่าหล่อนจะดวงซวยหลุดมาอยู่ในร่างนางร้ายหมายเลขสอง..ที่ตัวเองเกลียดหนักเกลียดหนา สถานะลูกกำพร้า..ทั้งขายตัว..หักหลังเพื่อน บ้าผู้ชาย..นั่นละคือ ร่างที่เธอต้องมาอยู่ ส่วนนิยามที่โดนนักอ่านหลังแป้นด่านะเหรอ? นังนกสองหัว...เพื่อนรักสารเลว..แอ๊บแบ๊ว เอาเป็นว่าอะไรเลวๆ โยนให้นางร้ายหมายเลขสองได้เลย!!

หลังแต่งงานเขาก็ปล่อยให้เธออยู่อย่างโดดเดี่ยวโดยที่เขาเองก็มีผู้หญิงอื่นอยู่ข้างกาย แต่จู่ๆ เขาก็กลับมาพร้อมกลับทวงสิทธิ์ความเป็นสามีและประกาศว่าจะมีทายาทกับเธอ...

สำหรับ ชญานิศ ไม่มีอะไรชอกช้ำใจไปกว่าการถูกหลอกให้รัก แล้วต้องตกอยู่ในฐานะชู้ และเมียน้อย เพราะฉะนั้นเมื่อมีโอกาสที่จะโบยบิน เธอจึงไม่ช้าที่จะหนีไปไกลแสนไกลเพื่อตั้งต้นชีวิตใหม่ แต่แล้วใครจะคาดคิด...เธอท้อง กับ เขา เด็กที่มีสายเลือดเดียวกันกับเขาติดอยู่ในท้องเธอ . สี่ปีผ่านไป โลกกลมไม่ได้เกินคำว่าโกหก เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง "พี่รู้ว่าเจี๊ยบมีลูกแล้ว และน้องเคนก็คือลูกของพี่"

แจ้งก่อนอ่าน.... เรื่องนี้มี2คู่นะคะ วายุ/นกยูง.. "ก่อนที่จะว่าฉันฉวยโอกาสกับเธอเธอก็หัดย้อนดูตัวเองบ้างว่าตัวเธอก็ใช่ย่อยเล่นเอาซะฉันฟินจนน้ำแตกคาปากเธอ" "คนเลว" ....................................... อัส/แบม.... "อัสอย่าทำอะไรพี่เลยนะพี่ขอร้อง" "ผู้ชายจนๆ อย่างฉันจะทำอะไรเธอได้" "อัส"

“ในเมื่อเธอเคยทำให้ฉันรักแล้วทิ้งไป ฉันก็จะฟันเธอแล้วทิ้งได้เหมือนกัน” สวบ! “อ๊ะ!”

ปราบ มือขวาเจ้าพ่อในฐานะลูกบุญธรรมต้องตอบแทนด้วยการปกป้องดูแล เธอ หงส์ ลูกสาวเพียงคนเดียวสายเลือดแท้ๆ เด็กสาว ดื้อรั้น ไม่ฟังใคร งี่เง่า เอาแต่ใจ อารมณ์ร้อน วู่วาม ห้ามไม่ฟัง หยิ่งผยองจองหองเป็นที่หนึ่ง

"คุณรุจคะ ลิลท้อง" ทันทีที่ลลินาพูดจบก็เหมือนเกิดเดดแอร์ชั่วขณะ มาวัชร์ที่กำลังแต่งตัวชะงักมือเขามองเธออย่างไม่อยากเชื่อ "อะไรนะลิล คุณพูดเล่นหรือเปล่า" ชายหนุ่มหัวเราะแต่แล้วก็ต้องเงียบเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือเธอ มันคือที่ตรวจครรภ์ด้วยตัวเองและสองขีดแดงนั่นก็ชัดยิ่งกว่าคำพูดใดใด ชายหนุ่มนิ่งไป ครู่หนึ่งเขายกมือขึ้นลูบหน้าก่อนจะหาเสียงตัวเองเจอ "ไปตรวจกันอีกทีไหม ไปโรงพยาบาลกันเดี๋ยวผมพาไป" "ไม่เป็นไรค่ะ ลิลไปเองได้ว่าแต่คุณ... คิดยังไงคะ" ถามไปแล้วลลินาก็ต้องกัดริมฝีปากเมื่อเห็นเขาชะงักและไม่รู้จะตอบเธออย่างไร เสียงเรียกเข้าขัดจังหวะ มาวัชร์รีบกดรับสายทันทีเหมือนกลัวมันจะเงียบไป "ครับ สวัสดีครับ" เขาฟังทางนั้นพูดอะไรก่อนจะทำหน้าตกใจ "ครับๆ ผมไปเดี๋ยวนี้" เขายกนาฬิกาข้อมือดูเวลาแล้วพูดต่อ "ไม่เกินครึ่งชั่วโมงผมไปถึงครับ" ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหน้าเธอ "เอาไว้เดี๋ยวเราคุยกันนะลิล ผมมีงานด่วนต้องไปตอนนี้เลย" เขาไม่ได้รอฟังเธอตอบด้วยซ้ำ มาวัชร์รีบร้อนหยิบสูทแล้วออกไปจากห้องทันที ลลินามองตามเขา ไม่ใช่เขาคนเดียวหรอกที่ไม่รู้จะทำอย่างไร เธอเองก็เช่นกัน

อัครา ชายหนุ่มผู้มีความคับแค้นใจกับปมในอดีตที่ทำให้เขาเจ็บปวด จึงเอาความเจ็บปวดนั้นมาลงกับหญิงสาวผู้ซึ่งเป็นลูกสาวของชายผู้ที่ทำร้ายแม่ของเขาจนต้องจบชีวิตลงอย่างน่าเวทนา ปลายฝน หญิงสาวผู้อาภัพที่จำต้องตกเป็นนางบำเรอของเขาอย่างไม่มีทางเลี่ยง และเธอก็เฝ้าสงสัยมาตลอดว่าเหตุใดอัครจึงได้เกลียดเธอนัก เขาทำให้เธอเจ็บปวดด้วยการกระทำและคำพูดร้ายๆ แต่เขากลับปรนเปรอเธอด้วยบทรักเร่าร้อนจนเธอแอบคิดว่าเขาอาจจะ รัก เธอบ้าง..

ในวันที่เธอจะบอกรักเขา แต่เขากลับบอกว่ามีคนรักอยู่แล้ว ดังนั้นคำว่ารักที่เธอจะบอกเขาจึงต้องเก็บไว้ในใจตลอดไป "พี่จะเอาดอกไม้ไปให้ใครเหรอคะ" แทนที่เธอจะยื่นการ์ดสารภาพรักให้เขา ทว่าพอเห็นช่อดอกไม้ที่เขาถือจึงเอ่ยถามออกไป "ฉันจะเอาไปให้ผู้หญิงที่ฉันรักน่ะ" "เขา...เป็นใครเหรอคะ" "เขาเป็นคนใกล้ตัวฉันมากที่สุด เธอก็รู้จักดี" "พี่เกรซเหรอคะ" "ใช่ ฉันรักเกรซมานานแล้ว วันนี้มันถึงเวลาแล้วที่ฉันจะบอกรักเกรซเสียที" "ฝุ่นก็มีคนที่แอบรักเหมือนกันค่ะ แต่ฝุ่นไม่กล้าบอกเขา" "ถ้ารักก็บอกเขาไปเลยสิ อย่ามัวไม่กล้าพูดเหมือนฉัน" "ฝุ่นก็จะบอกรักเขาเหมือนกันค่ะ แต่ตอนนี้บอกไม่ได้แล้ว" "ทำไม" "ฝุ่นเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ว่าเขามีคนรักอยู่แล้วค่ะ"

...เมื่อรุ่นพี่ที่สนิท ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต สิ่งที่พายุได้รับจากการเป็นเจ้าหนี้ ที่ไม่ได้เงินคืนซักบาท แถมยังต้องรับอุปการะสาวน้อยน่ารัก ที่สูญเสียทั้งพ่อและแม่ เขาจึงจำเป็นที่จะต้องรับเลี้ยงเธอไว้! ในฐานะ"ของเล่นแก้ขัด" แต่สำหรับสาวน้อยไร้เดียงสา ผู้อ่อนต่อโลกอย่าง "ข้าวหอม" กลับมองว่าสิ่งที่เขาให้มา มันคือ "ความรัก " เมื่อความดีและความใสซื่อของเด็กสาวคนหนึ่ง ไม่สามารถหยุดความเจ้าชู้รักสนุกของคนที่เธอรักได้ และได้ยินคำพูดเหยียดหยามมากมาย ข้าวหอมจึงเลือกที่จะหนีออกไปจากชีวิตผู้ชายใจร้ายที่เธอไม่มีวันลืมได้ลง... แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ"บุญวาสนา" หรือ"บุญวาดชาติหมา" ทำให้ทั้งคู่กลับมาเจอกัน! ในฐานะ ท่านประธานของบริษัท กับเด็กนักศึกษาฝึกงาน ที่การกลับมาเจอกันครั้งนี้ ข้าวหอมคนเดิมของพายุ กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง...

เขมิกา หญิงสาวผู้อ่อนโยนและอ่อนหวาน เธอจำเป็นต้องเป็นเจ้าสาวจำยอมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อธุรกิจที่บ้านเธอกำลังจะล้มละลายเธอจำเป็นต้องกอบกู้ธุรกิจของพ่อแม่เธอเอาไว้ แม้จะต้องเสียตัวก็ยอม!! ชาตรี ชายหนุ่มผู้อารมณ์ร้อนราวกับเพลิงไฟ ที่พร้อมจะมอดไหม้ทุกคน การแต่งงานที่ไร้ซึ้งความรัก อิสระของเขาต้องมาพังลงเพราะผู้หญิงคนเดียว!!

"พื้นที่!" ในที่สุดเธอก็มีพื้นที่ว่างติดตัวมาเหมือนกับนางเอกนิยายย้อนอดีตหลาย ๆ คนแล้ว! พื้นที่ว่างของเธอคล้ายกับห้างแอคโคร่ที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศไม่มีผิด! ......... เมื่อหญิงวัยเลขสี่ได้ย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างของปิ่นแก้ว สาวน้อยที่มีชีวิตยอดเยี่ยมชนิดที่ต้องชูนิ้วกลางขึ้นฟ้า เอาล่ะ!! ในเมื่อชะตาเล่นตลกแบบนี้ เธอก็จะขอเป็นนางสาวปิ่นแก้วในแบบของตัวเองดูสักตั้ง ----- ++นิยายชายหญิง ++แนวย้อนอดีต ++แนวบรรยาย slice of life อ่านสบาย ๆ ไม่มีดราม่า ไม่มีมือที่สามให้ปวดใจ ++ไม่มี NC

“เปิดปาก ใช้ลิ้นกับข้าหลานเอ๋อร์” “ทะ ท่านบอกว่าข้าจะไม่เสียพรหมจรรย์” ร่างเล็กสัมผัสท่อนเนื้ออุ่นทาบตรงหน้าท้อง ใหญ่โตร้อนผ่าวจนน่าหวาดหวั่น ดวงตารีดั่งหงส์ก้มมองใบหน้าคมเข้มชินอ๋องระยะใกล้จนมองเห็นความปรารถนาทั้งหมด “เจ้ายังไม่เสีย นอกเสียจากว่าเจ้ายินยอม หลานเอ๋อร์ของข้า” มือแกร่งกดท้ายทอยเล็กลงส่งลิ้นแย้มริมฝีปากเล็กสอดใส่ลิ้นสากเข้าโพรงปากกวาดไล้ เซาะไรฟัน เสาะหาบางอย่างถ้วนทั่ว มือลูบแผ่นหลังอ่อนนุ่มเลื่อนลงสะโพกกดให้หญิงด้านบนรับรู้แรงกระหายแห่งราคะมากล้น “ข้าต้องการเจ้ามานาน เจ้าเองก็รู้หลานเอ๋อร์” “ข้ารู้ แต่ข้าไม่ต้องการเช่นนั้น อื้อ อา ท่าน อ่า” ........................... หญิงคณิกา กับ อ๋องสูงศักดิ์ ขายข่าวไม่ขายตัว ทว่าในที่สุดนางก็ตกเป็นของเขาจนได้

นิยายทั้งสองเรื่องเป็นแนวโรมานซ์ พระเอกเจ้าเล่ห์ทั้งสองเรื่องนะคะ 1 บ่วงรักมาเฟียลวง “ออกไปให้พ้นจากชีวิตพราว คนอย่างคุณมันไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง” “ไม่ว่าจะยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยคุณไปจากชีวิตเด็ดขาด เพราะผมต้องการให้คุณเป็นเมียน้อยผมต่อไป” 2 เล่ห์รักคนใจร้าย (ตอนที่ 34) เขาคือคนใจร้าย ที่เธอพยายามลืมว่าเคยรัก

'ฟังให้ดีๆ นะคะ ฉันไม่ได้ขอให้พี่แต่งงานกับฉัน หรือคบกับฉัน ไม่จำเป็นต้องรักฉันด้วย พี่แค่ทำยังไงก็ได้ ให้ฉันท้องก็พอ!'

พอดูรวม ๆ แล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน.....คำนี้สามารถใช้อธิบายเกี่ยวกับน้องแป้งสุดเนิร์ดได้เป็นอย่างดี หน้าตาน่ารักระดับปานกลาง แต่ทว่ากลับมีเสน่ห์โดยธรรมชาติ ถึงไม่ได้สวยมาก แต่น่ามองจนไม่อาจละสายตา

นางแบบสาวไทยที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมาโดยตลอด...จนวันหนึ่งได้พบกับเขา เขาที่เป็นพี่ชายสามีของน้องนางแบบที่เคยทำงานด้วยกัน ชีวิตของเธอก็ได้เปลี่ยนไป เพราะนอกจากถูกเขากวนใจแล้ว..เธอยังถูกเขากวนตัวอีกด้วย

"ถ้าอยากให้ช่วยก็อ้าขากว้างๆ" เธอเสียซิงให้เด็กบาร์โฮส...แต่เขากลับไม่ใช่แค่เด็กเสิร์ฟความแซ่บ เพราะเขาคือทายาทมาเฟียผู้มีอำนาจล้นมือที่เธอไม่คาดคิด

‘มิรดา’ เลขาสาวสุดเฉิ่ม หลงรักบอสของตัวเอง ‘ธีธัช’ ของอร่อยใกล้ตัวกินแล้วก็อยากกินซ้ำ เพราะรักมันอัดแน่น มิรดาจึงกล้าสวมรอยเป็นผู้หญิงของบอส!! แค่ค่ำคืนเดียวที่หล่อนจะทำตามใจ วันรุ่งขึ้น เขาจะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือหล่อน! แต่สำหรับธีธัช ของอร่อยถูกปากแบบนั้น ได้กินไปครั้งเดียวก็ติดใจ อยากกินซ้ำๆ ไม่มีเบื่อ และเขาต้องได้+++