11 Minutes Book Novels & Stories

Pumuwesto ako sa bandang sulok na lamesa dito sa library at tahimik na in-analyze ang book. Kailangan ko munang tingnan kong nandito ba sa libro ang kailangan kong i-review bago ko hiramin. Nang makalipas ang ilang minuto ay pumunta ako sa librarian. "Hihiramin ko po 'tong book," saad ko sa librarian sabay pakita ng libro. Inabot niya sa 'kin ang isang papel kung saan kailangan kong pirmahan 'yon. Kung anong exactly date and time kong ibabalik ang libro.

" Patuloy ni JV. Napatingin si Adee sa seryosong mukha ni JV. "Teka may ibibigay nga pala ako sayo..." May kinuha si JV sa bag nya. Isang sketchbook. May nakasulat sa cover nito. "Ito ang 'Vanishing Sadness Sketchbook'. Idodrawing mo dito yung bagay o pangyayari na nagpapalungkot sayo at sa likod ng drawing ay isusulat mo yung wish mo para mapawi yung lungkot mo. Sounds childish noh? Nakita ko lang ito sa bookstore nung namasyal ako. Use it, I guess it’s effective."

usisa niya at sinulyapan ang mga libro sa mesa. Binasa nito ang mga labi bago sumagot dahillan para mamangha siya. “Two hours and forty-five minutes and-“ Tinignan nito ang relos. “five seconds.” “Pakiramdam ko ay nagongosensya ka, eh,” taas ang kilay na saad niya. Tumawa lang ito at iniba ang topic. “So, bakit dito sa library?” Itinaas niya ang librong basta lang niya kinuha kanina para makita nito. “Para magbasa? Isa pa ay Maganda naman ang pwestong ‘to.”

Hindi na ako mahihirapan pa lalo't ka-level ko lang ang hanay ng mga libro. I emptied my hands as soon as I sat down by setting everything on the table. Even I noticed that it was already six-thirty in the morning when I looked at my watch. Shocks, may isang oras na lang ako't sa tingin ko'y malabo ko na na magawa pang mag set ng ilang minuto para magpahinga o di naman kaya'y kumain. Ganon na lang din at mabilis kong binuklat ang libro nang makapag simula na. --

Sa dinami rami ng maaaring tambayan hindi ako makapaniwalang dito ko siya makikita. "Psst! Clinton!" mahina kung tawag sa kanya pero ang akala kong tumatambay ay mali pala dahil pinapaayos siya ng libro ng librarian. "Bait ah?" nilapitan ko na siya at inakbayan. Walang masyadong tao ngayon sa library dahil class hours pa. May fifteen minutes na lang bago ang dismissal. "Anong nakain mo at inaayos mo 'yang mga libro d’yan?"

Please like my F******k page: "Ajai_Kim WP Stories" This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Copyright © by Ajai_Kim All rights reserved. This book or any portion thereof may not be reproduced or used in any manner whatsoever without the express written permission of the publisher except for the use of brief quotations in a book review.

The librarian had to help me, and it took almost fifteen minutes before she found one wedged between two thick reference books. When I got back, my table was still empty. Small mercy. I opened the book. A folded paper slipped out and landed on my lap. My blood turned cold. For a second, I just stared at it. Then, with shaking fingers, I unfolded the note. The handwriting was neat. Too neat. Like someone had taken their time. Eleven days left, little savior. Miro laughs too loud. Nica runs too fast. Sassa trusts too easily. Watch your steps. Watch theirs too.

Plain lamang at walang disenyo na tinernuhan ng pointed shoes na mayroong three inch ang taas. Lumiwanag ang kanang kamay ni Aika at lumabas dito ang pigura ng isang paru-paro na kulay puti at pilak. Habang umaangat siya sa ere, pinapalibutan siya nang nagkikinangang glitters na kulay pilak sa wari mo'y tinatangay ng ipo-ipo.

Hindi nila kami narinig. "Library, " sabi ko. Nanliit ang kanyang mga mata at napakunot noo. "May hihiramin lang, " mabilis na dahilan ko. "Hindi ka ba sasabay nakakain sa'min?" Tanong niya ulit. Napatingin naman ako sa relo ko. May 15 minutes pa before twelve. Hindi pa naman ako gutom at ayoko rin namang maaga sa meeting place namin ni Harry. But it is true na manghihiram akong book sa library.

Dahil sa sobrang saya niya, tila lumipad ang oras at ng alisin niya ang ulo niya sa kanyang mga libro, nakita niyang alas-9 na ng gabi. Mabilis niyang sinimulan ang pag impake ng mga libro. Nagsara ang library ng 9:30 pm araw araw, ibig sabihin, tatlumpung minuto na lang ang natitira para makaalis siya, kung hindi, maikulong siya sa loob ng library. Sigurado siyang hindi ito magiging isang magandang karanasan.