2 Hours Mga Nobela at Kwento

"Sige. Ganito na lang, sa beach na lang tayo magpunta." "Beach? Ulit ko. Tumango siya sa akin. Mayamaya'y ipinakita niya ang kaniyang orasan. "Tignan mo 'to. Sixty-two hours, kaya mo bang sumama sa akin sa mga oras na 'to?" Medyo naguluhan ako sa sinabi niya. Ano'ng mayroon sa sixty-two hours. At saka ngayon ko lang napansin ang oras niya, bakit parang timer 'yon?

Nakangiti kong sabi kay Zoe habang inaayos ang mga papel na nakakalat sa lamesa. "You're leaving now?" Agad lumungkot ang mukha nya nang makita nya akong nagliligpit na at kailangan ko nang umuwi. 2 hours lang naman ang alloted time ko para turuan sya kaya makakauwi na ako bago magtanghalian.

Patuloy na nagtanong si Jordan, "Gaano katagal ang pelikula?" Kinakabahang sagot ni Nate, “Two… two hours.” Unti-unting narating ng dalawa ang strength training equipment area at huminto. Kasunod nito, kumuha si Jordan ng 10 kg na dumbbell mula sa weights rack sa equipment area at ibinigay kay Nate. "Itaas ito sa loob ng dalawang oras." “Ano? Dalawang oras?" Nataranta si Nate.

I immediately look at the outside of the window. Uwaa! Hindi ako maiinip basta nakikita ko yung labas. Sixteen-hours ang flight duration papuntang Madrid. I would sleep most of the time. Lumingon ako kay Thurstin, nagbubuklat na ulit siya ng magazine.

Wala nang magawa si Charlie kundi ibigay ang antidote na nadevelop niya kay Argus. “Wait for two hours. Kung magka-effect ang poison, ibig sabihin useless ang antidote. Kung hindi, successful ito.” “I know,” sagot ni Argus, umupo sa sofa sa tabi niya at tahimik na naghintay. Two hours later, umuubo si Argus, may metallic na lasa sa lalamunan, at naramdaman niya ang kakulangan sa ginhawa sa buong katawan.

“Good morning, Sir Tristan.” Doon lang siya nag-angat ng tingin sa akin at binitawan ang hawak niyang ballpen. Kahit hindi gano’ng kalapit ang mukha namin sa isa’t isa ay pakiramdam ko ay nakita ko kung paano niya hinagod ng tingin ang mukha ko. Pero agad din siya nag-iwas ng tingin at hindi nakaligtas sa akin ang paglunok niya dahil nakita ko pa ang paggalaw ng adam’s apple niya. “Review this. Meeting after in two hours.” Seryosong sabi niya.

he explained gently to Levi. Kung hindi ako nag kakamali almost 20 hours ang travel time papuntang Europe dahil nasa Asia pa ang Pilipinas tapos 3 hours lang s'ya nandoon? How come? "Ah! Eh bakit saglit lang po kayo doon?" Levi showed Ross his three raised fingers. "3 hours lang?' JAEL'S POINT OF VIEW "Ah! Eh bakit saglit lang po kayo doon?" Levi showed Ross his three raised fingers. "3 hours lang?'

Gabby's POV One Week Later “20 hours?!” malakas na sabi ni Mama habang namumula ang mukha sa galit. Napataas ang balikat ko sa tinis ng boses n’ya. “Aray ko naman, ‘Ma!” Kaninang umaga pa kasi ako inaaya ni Mama kumain pero tumatanggi ako. Sinabi ko sa kanya na nakafasting ako ng 20 hours at gan’yan na nga ang naging reaction n’ya.

rinig kong sabi ni Timothy. I turned to him and chuckled. "Same. Malayo pa ba tayo?" "Medyo." Sinilip nito ang relo. "Siguro mga kalahating oras, nandoon na tayo." Napatango ako sa sinabi nito. So it's a two-hour ride from La Tierra to Casa Martina. Mga isang daan at dalawampung kilometro rin pala ang layo nun. Hindi na nakapagtatakang pinagbaon ako ng pagkain ni Aling Janet kanina.

tila naman nag eenjoy Ang kausap nya. "oh, god bless you for that good review, but are having some problematic time at this very moment?" tanong nya agad. "no, but I just want to listen your Sunshine advice segment." anito. "yes, please stay tune, a moment Later I will be your Sunshine comforter."Anya dito. "thank you sunshine." "ok, bye-bye." malambing na paalam nya dito, at pinutol na agad ang linya, Meron kamang syang 2 hours sa kanyang slots kaya di sya pweding mag sayang ng oras.