27 Club Novels & Stories

Paalam ni Conrad while hade's is nasa bar counter na may kausap na babae as usual babaero talaga Ang Gago. "Okay" tipid Kong sagot at naupo sa couch, mukhang pinaghandaan nila Ang pagpunta namin dito dahil mismong nasa gitna nang club ang area namin. Puro usok nang sigarilyo Ang malalanghap, Mga musika na halos nakakabingi sa sobrang lakas at mga taong nagsasayawan na mukhang lasing na Ang Ilan dahil na rin siguro sa mga hard Drinks nila halatang Hindi Basta-basta rin Ang club na'to. Lahat bigatin Ang bawat taong pumapasok ganun din Ang club na'to. I wonder who owns this Club. Mula dito sa kinatatayuan ko kitang-kita ko siya halos sasabog na Ang dibdib ko sa sobrang kaba ko.

I play his fucking game! "Loosen up, bawal ang nakasimangot sa Club-V," Art told me, so I show him my brighter smile. "Anyway, ilan taon ka na ba? Club-V wasn't allowing those minors to went inside, kahit na may pambayad sila." Sa sinabi niyang 'yon ay napakagat labi ako. Bakit kailangang may age limit pa sa Club na sinasabi niya? Hindi ba pwedeng pumasok na lang doon at mag party?!

Hindi naman siya mahilig mag-club na tao pero dahil sa taksil na dating kasintahan at sa posibilidad na maging kakampi nito ang mga Narvaez ay labis na nagpakaba sa kanya. Ang kulot na buhok ay naka-high ponytail. May ilang hibla sa bawat gilid ng kanyang noo na siyang nagpapadagdag ng kanyang ganda. Ilang saglit lang ay tapos na siya at umalis na ng bahay. Marahil ay busy sa dami ng ginawa kaya hindi na siya napansin pa. Ang Luther’s Club ay isang high-end membership system. Hindi ka basta-bastang makakapasok at ang mga malalaking personalidad lamang ang pinapayagan.

Sinundan pa niya ito nang tingin hanggang sa makapasok ito sa loob ng building. Bakit kaya madalas naman yata siyang makakita ng guwapong lalaki? Dalawang linggo na rin ang nakakalipas ng makapasok siya sa lungga ng mga guwapong lalaki, ang club na punong puno ng guwapong male hosts. Aaminin niya na hindi naman kaguwapuhan si Preston, isang tipikal na lalaki lang ang nobyo niya pero may sarili naman itong aspeto na maaaring ikaangat sa iba pang lalaki.

“Alam ko.” Umiling si Hubert. “Hindi, hindi mo alam! Hindi mo alam kung anong tinatanggihan mo. Makinig ka; Bibigyan kita ng mas detalyadong pagpapakilala. Mayroong 173 guild at club sa akademyang ito, at ang The Flames ay nasa pangatlo! Ang lahat ng aming mga miyembro ay ang pinakamahusay sa pinakamahusay; sinasala namin ang mahihina at pinipili lamang ang malalakas. Alam mo ba kung gaano karaming mga tao ang hinahangad na makapasok sa aming club, ngunit nabigong matugunan ang aming mga kinakailangan? Isang karangalan para sa’yo na ginusto ka naming kunin, at dapat ay tinanggap mo ang aming alok nang walang pag-aalinlangan! Sa katunayan, dapat ay labis kang nagpapasalamat na ako mismo ang p

“Cheers!” malakas na hiyawan ng mga kaibigan ni Skyler habang nakataas ang mga basong may lamang alak. Pumuno ang nilikhang tunog ng mga iyon sa buong paligid. He and his friends were at the Club Zeus, owned by Zhione Vergel. It was located at the fifteenth floor at one of the most prestigious hotels in the Metro. Zhione meticulously chose that kind of place like his any other club. Dahil hindi naman pangmasa ang club na iyon. It was only meant for the high-class people in the society.

“Inaabala mo ang morning sèx life ko.” Si Trevor ang sikretong may-ari ng club na ito, isa itong run away heir ng pamilya nito. Pilit tinatakasan ang pagiging tagapagmana kaya naman palagi itong nakatambay ngunit kahit gano'n ay malaki naman ang kinikita nito dahil kilala ang Club X sa mga bilyonaryong kliyente nito.

Ginamit lang ba siya nito para maibsan ang pananakit ng sakit nito kagabi, at pagkatapos ay basta-basta na lang siyang iiwan ngayon? Balesin Club. Isang napaka-elite at pribadong membership club. Karaniwan, mga miyembro lamang na nagbabayad ng milyun-milyon ang pinapayagang pumasok dito. Ngunit nang pumasok si Amanda, walang nagtangkang humarang sa kanya. Halatang may nag-ayos na ng daan para sa kanya nang maaga. Agad na hinanap ni Amanda ang manager ng club para magtanong. "What time did Charity leave last night?"

Hindi niya na rin deserve ang awayin ngayon. “Maghahanap ako ng paraan ngayong gabi. Uutang ako, pwede akong garantor. Tumulong ka na lang sa bayad pagkatapos,”aniya. Tumango-tango na lang ako. Seven pm pa lang. Kukunti pa lang ang dumarating sa club. High-end ang club na pinapatakbo ni Tiyang. Siya lang ang manager pero iba ang may-ari. May sariling parking lot ang club, nasa limang palapag ang sakop. Nasa first floor ang sayawan at pribado ang nasa top floor. Mga mayayamang parokyano lang ang naliligaw sa club na iyon. Hindi ko afford ang isang lagok ng inumin doon.

Paglabas, tumawid sila ng kalsada at huminto sa harap ng isang saradong tarangkahang kulay pula—makapal, mabigat, at mukhang may sariling mundo sa likod. Walang pangalan sa plaka. Isang asul na karatula lang na may numerong 1607. “This is a club,” maikling paliwanag ni Emilio, parang sapat na iyon. Kalaunan lang nalaman ni Therese na ito pala ang Pharoah Club—isang private club na pagmamay-ari ni Romanuel Tolentino, pangalawang anak ng pamilyang Tolentino. Hindi ito bukas sa publiko. Hindi ka basta makakapasok kahit may pera ka pa, dahil kailangan mo ng status, pangalan, at higit sa lahat—koneksyon.