Novel & Cerita 7 Minutes

MIKYLA POV LIMANG minuto. Iyon lang ang time frame na ibinigay ni Arif sa akin at ayon sa kanya, dapat ay handa na raw ako bago pa man matapos ang limang minutong iyon. Kaya naman ang naging ending, hindi na ako nakaligo. Pagkatapos kong magbihis, diretsong inayusan na agad ako ng mga staff. Wala na ring saysay ang pagrereklamo dahil kahit magsalita pa ako, sigurado akong hindi naman ako pakikinggan ng lalaking iyon.

Tahimik siyang huminga ng malalim at sumiksik sa pinakagilid gilid ng upuan, ayaw niyang magalaw ang lalaki at baka silipin siya nito "Ladies and gentlemen, buckle up your seats. We'll be there after 50 minutes so just enjoy and relax" anang driver pagkapasok nito sa loob Napangiwi siya sa narinig, 50 minutes is too long? Bakit ba siya iniwan ni Dane dito, hindi ba pwedeng isinama nalang siya nito!? Pilit niyang pinakalma ang sarili habang nasa upuan, muli niyang sinilip si knight sa kaniyang tabi at nakitang mahimbing parin ang pagpikit ng mata nito, he looks comfortable.... And peaceful to watch

Agad kong ginawa ang test at naghintay ng 5 minutes. After 5 minutes tapos na ang test, at kailangan ko ng e-check ito. Ipinikit ko muna ang mga mata ko at huminga ng malalim, pagkatapos ay napabuga ng hangin, saka ko pa tiningnan ang test.

“I think I can make it work. I just love driving while you’re here.” Napairap siyang muli sa hangin ngunit mahinang natawa. “Ewan ko na lang sa ‘yo. Patay na patay ka na naman sa ‘kin.” “Grabe ka naman sa ‘kin,” anito. “Alam ko naman ‘yan pero grabe ka pa rin, ah.” She just chuckled. “Malayo pa ba tayo?” “Thirty minutes.” “I’ll take a power nap,” she replied and smiled. “Wake me up once we arrived, hmm?”

What the hell is going on again? "TEN?" Nanlaki din ang mga mata ko, I don't expect this! Tumayo na silang lahat habang natatanaw ko na ang mga Whites and Greens ay nagkakagulo sa kabilang building. Hinila ako ni Seven habang di ako makagalaw sa narirnig ko. "Ground Zero" KRIST'S POV I just keep on waiting and it takes me one hour to wait outside this place until l've decided to enter the gate.

"Sige. 10 minutes na lang." Umiling agad si Minna. "Hindi! Hindi ko rin kaya ang 10 minutes. 5 minutes lang, please?" Natawa nang mahina si Nikolaj, yung tawang mapang-asar. "Ano naman ang thrill sa 5 minutes? Bitin naman ako nun, alam mo namang matagal akong labasan Baby." Tinignan lang niya ito ng masama. “Eh sa matagal na sa akin ang limang minuto! Sige na! Bilisan mo lang…”

Ngumiti si Olive, ang ngiti na minsan ay pinatay na ng mundo niya. “Alam mo ba kung ilang taon kong hinintay ‘tong araw na ‘to?” tanong nito, ang boses ay puno ng matamis na alaala. “Limang taon, Romer. Limang taon akong nagtiis sa bawat gabi na iniisip ko kung nasaan ka, kung sino ang katabi mo. Akala ko hindi na tayo babalik dito. Akala ko… patay na ang tayo.”

“Nandyan na ako before magstart, promise!” Agad syang kumilos. Alas otso na at 30 minutes na lang ay mag-uumpisa na ang audition para sa gaganaping movie. Naligo sya ng mabilisan, usually ay 40 to 50 minutes sya kung magbabad. Pero dahil kailangan nyang bilisan ay naging 10 minutes lamang ang nagawa nyang pagligo. Nagbihis na rin sya kaagad at naglagay ng light make up.

Lumapit pa ako nang ilang hakbang, nilunod ang distansya sa pagitan naming dalawa. "Pitong taon akong naghintay, Mom. Seven years of pure agony and hell. Seven years akong umaasa na isang araw, gigising siya at maaalala niya ulit kung gaano namin kailangan ang isa't isa. Seven years akong nabuhay sa kawalan, hindi alam kung buhay pa ba siya o kung saang sulok ng bansa siya itinago ng pagkakataon."

“So that we can kiss for at least 30 minutes.” Nanlaki ang mata ni Mithi sa sinabi niyang 30 minutes. Iniisip pa lang niya ang 30 minutes na haIikang yun ay pakiramdam niya, hihimatayin na siya sa tindi ng init sa pakiramdam. Ngayon pa nga lang e nalalasing na siya sa mga haIikang iyon na hindi nagtagal ng 5 minutes, paano pa kaya kung 30 minutes na?