A Hundred Days With You Mga Nobela at Kwento

Crassus said. “What?” Diana burst out. “Or will make it —” “"No, no. Eight. Let's make it eight. Eight is a lucky number—and it symbolizes infinity, right?" Diana said, trying to convince him. Pekeng ngiti ni Diana, hanggang sa hindi siya nakatiis. Bumuga siya ng isang marahas na hangin. “Eight, let's settle with eight.” “Good,” Crassus said in satisfaction. Hinarap niya ang computer. "Now if you'll excuse me. I still have work to do."

Hindi siya plastic na tao. Sandali siyang pumikit upang payapain ang sarili. Pinilit niyang mawala ang kunot sa kanyang makinis na noo. Paulit-ulit siyang nagbuga ng hangin hanggang sa pakiramdam niya ay mabuti na ang lagay niya. “Ano ba ang kakaiba sa gabing ito? What’s so special about this particular evening?” truth be told, Kenzo’s birthday was something that she never looked forward attending. For her, this night was just one of the ordinary nights that she had.

“We have so many long short quality time, Ms. Del Fuego before because of our business. We can’t afford to have this romantic minutes, so why don’t you start to like staying here with me for a while?” Humakbang ito ng ilang hakbang papalapit sa kaniya. Napasinghap siya sa dumadagundong na kabang nararamdaman at napaatras. Why is he went like this? Ang alam lamang niya ay nandito sya para makipag-usap as to offer shares contract but how it came happened?

"A hundred and five is the number that comes to my head... When I think of all the years I wanna be with you... Wake up every morning with you in my bed... That's precisely what I plan to do..." "And you know one of these days when I get my money right... Buy you everything and show you all of the finer things in life... We'll forever be in love, so there ain't no need to rush... But one day I won't be able to ask you loud enough..."

"Day 7. I missed you." "Day 14. Please, comeback." "Day 30. Caroline, I wanna hug you." Napasinghap ako nang napansing araw-araw siyang nagpapadala ng mensahe sa akin. Hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang luha ko habang binabasa ang mga mensahe niya. "Day 700. Malapit na akong mawalan ng pag-asa na babalikan mo pa ako."

Kumunot ang noo ko nang makapasok kami sa parking area. “Ginagawa natin dito?” tanong ko. “We have four days, pinapaalam mo sa akin at kila Celene one week kang mawawala. Nagpaalam din ako na ten days akong mawawala para hindi tayo mahalata. Now, we have remaining days and I wanna spend my days with you. You want to know me more, right? This is the chance.”

MF90D 02 || Solstice Grimaldi I was out the whole night. Wala akong kahit isang tawag na sinagot o kahit isang pinagsabihan kung nasaan ako dahil sa pagkasiphayo. I was so willing to run away with him pero parang ang dali-dali sa kanyang tanggihan ako. I know everything seems to abrupt, hindi pinag-isipan. Pero kung magtatagal pa kami dito, siguradong wala ng kasal na magaganap sa pagitan naming dalawa.

Mukhang nais na niyang pilipitin ang leeg ko at hilahin ang dila ko para tumigil na ako sa pagsasalita ngunit nagtitimpi lamang ito. That's right, Rafael. Mainis ka pa sa akin ng lalo para hindi magbago pa ang isip mo at makipag-divorce ka sa akin. I want to live as Farina and not being Feelin. At saka, may dapat akong asikasuhin kapag nagbalik na ako sa aking condo unit. Aasikasuhin ko kung paano nangyari na kay Feelin ko iniwan ang lahat ng mga pag-aari ko. Ano ang koneksyon naming dalawa sa isa't isa?

“Panahon lang po ang hiningi ko. Thirty days lang.” “At ano sa tingin mo ang magagawa mo sa loob ng tatlumpung araw?” sumugod si Diana, dumadagundong ang takong ng mamahaling sapatos habang tinatapakan ang basag na pandilig ng halaman, na muling umingay sa pagkadurog. “Akala mo ba mapapaibig mo si Dashiel? That will never happen. Itanim mo ‘yan sa isip mo, Addison. Mahal ni Dashiel si Venus. Noon, ngayon, at sa hinaharap. Ikaw, hadlang ka lang sa kaligayahan nila.”

Kasabay ng dilim ng kapaligiran ang madilim nitong mga mata. "You signed the contract remember?" Panimula ng lalaki. Tama. May kontrata silang pinagkasunduan. 100 days to be with him. 100 days to be his toy. Isang daang araw lang, Priscilla. May kapalit din naman ang lahat ng ito. Para kay Presley. Para kay Mama. Para sa 'kin. "Sorry." Sambit ng dalaga at bahagyang yumuko.