Romans & histoires A Walk To Remember Story Summary

Nakayukong usal ni Mary. "Huwag mo nang alalahanin iyon. At saka, kung ano man ang nakita mo kalimutan mo na lang 'yon." Mahinahon kong usal dito. Isang malapad na ngiti ang binigay ko dito bago ako umalis. Ilang sandali pa ang lumipas at hindi ko namalayan ang oras. Kailangan ko nang makauwi dahil tiyak na naghihintay na sa akin si Avery.

Binigyan niya ng babala ang mga tauhan na noon ay natindigan at lumayo. Nang mapag-isa si Claudio at ang matanda, nagsimula nang magkwento ang matanda. "Anim na buwan na ang nakalilipas nang kita'y unang patuluyin sa aking tahanan. Noon, ako ang naaawa sa iyo. Subalit ngayon ay nagkapalit tayo ng kapalaran. Ngayon ay ikaw naman ang naaawa sa akin. Sige maupo ka at ikwento mo kung paano ka nakarating dito." "May labinlimang araw nang naibalita sa akin ang inyong pagkasawi," ang malumanay na tugon ng binata. "Nang mabalitaan ko iyon ay pinilit kong hanapin kayo sa iba't ibang bundok. Dito ay nalibot ko ang dalawang lalawigan." "Pinilit kong tumakas," patlang ng matanda, "pagkat ayokong mabuhos

Vaughn's POV "Bro totoo nga that she's back?" Taningi ni Clinton sa akin Tumango ako sa kanya " Yes but she can't remember anything, she had a retograde amnesia sabi ni Kleifer" Sabi ko sa kanya "Oww good luck for you bro" Sabi ni Drazen "Yea Right I'll do everything para maalala niya ako" pursigidong sabi ko sa kanila "What if di na bumalik yong ala-ala niya? Ano gagawin mo?" Tanong ni Clinton sa akin

Mabilis siyang umiling. "W- Wala naman na. I... just want to know what happened. H- Hindi ko kasi maalala. All I can remember is that I went for a walk after I ate at the resto. 'Tapos... naligaw ako at napadpad sa kakahuyan. Then there were two unfamiliar and creepy stranger approached me when I was about to call Athena. I... I tried my best to run pero... p- pero---" Hindi niya na natapos ang sasabihin niya dahil nagsimula na siyang humagulhol ng iyak.

Sigurado naman akong wala din siya doon. Nang makarating sa bahay ay kinuha ko ang aking cellphone sa bag na dala ko. Nagulat ako ng hindi ko makita ang librong dala dala ko kanina sa park. Naiwan ko siguro yun sa upuan. Pagtingin ko sa labas ay malakas na ang ulan at gumagabi na rin. Hindi pwedeng mawala ang libro na yun dahil limited edition iyon at napakatagal kong naghintay para lang magkaroon ng libro na yun. Kaya't kahit umuulan ay bumalik ako sa park. Nag book na lang ako ng taxi dahil kung dadalhin ko pa ang sasakyan ay malalaman ni Mommy na lumabas na naman ako.

If only his eyesight didn’t betray him, he could at least remember her face. Pero tuluyan na ngang bumigay ang kanyang paningin. In fact he was slowly losing it even before she saw the woman being harassed by a bar regular. When he came to rescue her, malabo na ang mukha nito sa paningin niya. Kahit nang buhatin niya ito sa likod niya para dalhin sa hotel, he could barely walk straight. Ilang beses pa niya itong muntik na maihulog. Hindi naman niya sinasadya ang nangyari sa kanila. But he was a man who could only take so much of her sweet voice and innocent advances.

Kahit ilang dekada na ang lumipas. Ito pa rin iyon. "The building remembers." Mahinang sambit ni Zia. Napalingon sa kaniya si Christian. At agad niyang naalala ang journal. The clock remembers what people try to forget. Biglang bumigat ang pakiramdam niya. Dahil pakiramdam niya— hindi lamang sila naghahanap ng lihim. Pakiramdam niya ay may lihim ding naghihintay sa kanila.

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.

"Anong klaseng pamilya ako kung hindi ko kayang ipaglaban ang mga mahal ko sa buhay?" Nagpatuloy siya sa mga paghahanap at mga plano, ngunit sa bawat pagsubok ay tila lumalayo sila sa kanyang mga kamay. Muling ibinalik ni Donya Loida ang kanyang isipan sa mga desisyong ginawa niya sa nakaraan. Ang mga hakbang na nagdulot ng lahat ng ito—ang pagkakaroon ng amnesia ni Kean, ang pagkakaalis ni Maria sa kanilang buhay, at ang mga hindi inaasahang pangyayari na nagdulot ng ganitong kalagayan.

Pasado na pala ng alas diyes ng gabi, Naparami na silang nainum ni Mark. Pagkatapos kasi nilang ubusin ang isang bucket ng beer ay tumungo naman sila sa bar at nag-order ng Jack Daniels at doon nagpalipas ng ilang oras. Makuwento si Mark kahit ang iba ay hindi niya maintindihan ay hinayaan niya na lang. Hindi pa rin kasi mawala sa isipan niya ang anak ni Clarisse. Kailangan niyang makausap si Clarisse sa lalong madaling panahon.