A Walk To Remember Story Summary Novelas e Histórias

Mabilis siyang umiling. "W- Wala naman na. I... just want to know what happened. H- Hindi ko kasi maalala. All I can remember is that I went for a walk after I ate at the resto. 'Tapos... naligaw ako at napadpad sa kakahuyan. Then there were two unfamiliar and creepy stranger approached me when I was about to call Athena. I... I tried my best to run pero... p- pero---" Hindi niya na natapos ang sasabihin niya dahil nagsimula na siyang humagulhol ng iyak.

Sigurado naman akong wala din siya doon. Nang makarating sa bahay ay kinuha ko ang aking cellphone sa bag na dala ko. Nagulat ako ng hindi ko makita ang librong dala dala ko kanina sa park. Naiwan ko siguro yun sa upuan. Pagtingin ko sa labas ay malakas na ang ulan at gumagabi na rin. Hindi pwedeng mawala ang libro na yun dahil limited edition iyon at napakatagal kong naghintay para lang magkaroon ng libro na yun. Kaya't kahit umuulan ay bumalik ako sa park. Nag book na lang ako ng taxi dahil kung dadalhin ko pa ang sasakyan ay malalaman ni Mommy na lumabas na naman ako.

If only his eyesight didn’t betray him, he could at least remember her face. Pero tuluyan na ngang bumigay ang kanyang paningin. In fact he was slowly losing it even before she saw the woman being harassed by a bar regular. When he came to rescue her, malabo na ang mukha nito sa paningin niya. Kahit nang buhatin niya ito sa likod niya para dalhin sa hotel, he could barely walk straight. Ilang beses pa niya itong muntik na maihulog. Hindi naman niya sinasadya ang nangyari sa kanila. But he was a man who could only take so much of her sweet voice and innocent advances.

"Para isulat niyo ang mga bagong memories na hindi na mabubura ng kahit sino." Niyakap nina Xavier at Aria ang kanilang anak habang ang araw ay lumulubog sa dagat. Ang kwento ng The Billionaire's Forgotten Seed ay natapos na, pero ang kanilang bagong simula ay kakarating pa lang sa unang pahina.

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.

Five years ago. they had lost almost everything. But love had refused to disappear. It had waited. It had endured. It had found its way home. Because some stories are not remembered... They are lived. Again. And again. And again. The End.

Pakiramdam ko ay hindi na ito panaginip, memorya ko ba ‘to na nakalimutan ko? Kitang-kita ko ang dalawang tao na magkahawak kamay na tumatakbo sa loob ng kagubatan na para bang may tinatakasan sila. Nakatakip na lang ako sa tainga ko ng makarinig ako ng sunod-sunod na putok ng baril at tumatama ito sa direksyon nila.

Marami agad kaming napagkwentuhan ni Winter at laman ng usapan namin ang pambabash sa mga kaklase naming walang magawa sa buhay katulad nung three little pigs at as usual tawang tawa na naman si Winter sa mga kwento ko. When it was five in the afternoon, we decided to call it done. Mas naunang sunduin si Winter sa akin kaya naiwan akong naghihintay sa entrance ng mall. Usually, kasi ay talagang nagpapasundo na lang ako sa driver sa tuwing wala naman akong dalang pinamili. Nagdadala lang naman talaga ako ng bodyguard sa tuwing mamimili ako o sa tuwing kailangan pagpapuntang school. I was scrolling on my phone when a kid accidentally bumped into me kaya bahagya akong naitulak sa gitna ng kalsa

"Anong klaseng pamilya ako kung hindi ko kayang ipaglaban ang mga mahal ko sa buhay?" Nagpatuloy siya sa mga paghahanap at mga plano, ngunit sa bawat pagsubok ay tila lumalayo sila sa kanyang mga kamay. Muling ibinalik ni Donya Loida ang kanyang isipan sa mga desisyong ginawa niya sa nakaraan. Ang mga hakbang na nagdulot ng lahat ng ito—ang pagkakaroon ng amnesia ni Kean, ang pagkakaalis ni Maria sa kanilang buhay, at ang mga hindi inaasahang pangyayari na nagdulot ng ganitong kalagayan.

Pasado na pala ng alas diyes ng gabi, Naparami na silang nainum ni Mark. Pagkatapos kasi nilang ubusin ang isang bucket ng beer ay tumungo naman sila sa bar at nag-order ng Jack Daniels at doon nagpalipas ng ilang oras. Makuwento si Mark kahit ang iba ay hindi niya maintindihan ay hinayaan niya na lang. Hindi pa rin kasi mawala sa isipan niya ang anak ni Clarisse. Kailangan niyang makausap si Clarisse sa lalong madaling panahon.