Advice For Broken Hearted Friend นิยาย & เรื่องราว

When she saw me lost my self she's the one who's always at my son and giving me an advice siya ang nagpamulat sa akin na dapat I should just go with the flow cause the day will come that everything will be on right place. "I-im so sorry, its not my intention to destroy his new life his new him, at alam ko rin po na wala na akong pag asa but I keep insisting my self on him. And I realize how lucky I was that he open his heart to the girl like me who only does is bothering his peaceful time. I was so lucky that he offer a friendship on me, he clear his intention at first place pero umasa ako. Kasalan ko po, at sana Colten mapatawad mo ako" I smiled as I saw her smiling at me.

“Hindi mo deserve na masaktan. Napakabuti mo. Pero hindi ko kayang ibalik yung nararamdaman mo para sa akin. Kaibigan lang ang kaya kong ibigay. I’m grateful for you, sobra.” Hindi siya nagsalita. Niyakap niya na lang ako, mahigpit pero hindi masakit. Parang takot siyang mawala ako. Tinugon ko ang yakap, kahit may dahilan para umiwas. “Ayoko na paasahin ka. Kung dadating man ang panahon na tumibok ang puso ko para sayo… tatanggapin kita ng buong-buo. Pero ngayon, friendship lang ang kaya kong ibigay. And I’m really sorry if I ruined your day.”

It was a stupid idea, of course. I only have a few minutes left before my class starts. I missed him. That much, I could admit to myself now. Ilang beses ko iyon tinanggi sa sarili, pero oo, miss ko na talaga sya. "Make friend with others, so you won't get bored." Inikutan ko ng mata ang kanyang suhestiyon. "Ni wala nga akong oras sayo, makipagkaibigan pa kaya sa iba. Isa pa, parang hindi uso sa master's 'yung tropa-tropa."

Napabuntong-hininga siya. “Huwag mong sisihin ang sarili mo. Noon, nalilito ka pa at mag-isa kang humaharap sa unos. Hindi mo ito kasalanan.” “Kasalanan ko. Hindi kita dapat iniwan para mag nag-abroad. Isay, huwag ka nang malungkot.” Iniabot niya ang dalawang piraso ng tissue, ramdam ang kirot sa puso.

Bilang matagal na niyang kaibigan, hindi niya maiwasang makaramdam ng awa. "Imbes na pahirapan mo ang sarili mo, bakit hindi ka na lang mag-move on? Mabuti pang piliin mong maging masaya, kahit isang araw lang."

"You look gorgeous as usual Jade.." "Thank you!" Magiliw na sagot ng dalaga. "So kamusta na ang broken hearted? hahahaha..." "Don’t push it Jade. I told you I don’t want to talk about it." "But Im your friend, makakabawas yan sa bigat ng dibdib mo if you let it out." "Ok ok!!!" Luke give up. Alam nyang di cya titigilan ni Jade. Makulit din kasi ito.

"Kaya nga dapat samahan mo akong magpalamig gusto kong lumayo at makapag isip isip dahil hirap na hirap na at pagod na pagod na ang isip at puso ko." "Sige Beshy sasamahan kita kahit saan mo gustong pumunta at kahit isang linggo. Pero after that sana makapag decide kana kung anong gagawin mo sa buhay mo. I don't want to see you sad, because I love you as my sister."

dagdag pa niya at mapaklang ngumiti. “Then does it mean, that we both need each other to comfort our broken hearts?” pabiro kong saad sa kanya.

Napatawa tuloy ako, panira talaga ito ng moment. "Grabeh ka ha, hindi naman ako umiiyak noh,” natatawa kong sabi. Paano naman ako naging mas malubha pa sa isang broken hearted? Hindi naman ako umiiyak o kaya nag-oover react. Napakamalisyosya niya talaga, nag-eemote lang naman `yong tao. Gusto ko lang naman mafeel `yong pain, joke lang ayoko kayang masaktan.

“Bakit si Olivia na naman ang bida sa puso niya? Bakit si Olivia na naman ang nakikita hindi lang ng mga mata niya kundi maging ng puso niya? Bakit palaging puro si Olivia? Paano naman ako? Ako iyong nagmamahal sa kaniya, e. Bakit hindi na lang ako? Bakit? Handa naman ako’ng gawin ang lahat para sa kaniya, a? Bakit hindi ako? Bakit hindi na lang ako? Ibibigay ko naman sa kaniya ang lahat-lahat ng gusto niya kaya bakit hindi na lang ako ang mahalin niya?” I know that I was blabbering nonsense and attracting unwarranted and embarrassing attention for all of us but they still stayed… for me because I am their friend. And somewhat, knowing and seeing that fact, made my achy breaky heart feeling