Alexander The Great Quotes Novels & Stories

Naka arms crossed na ngayon at naka dekwatro na halatang yamot na yamot parin. " What happened?" " Ask yourself!" Bulyaw nya. " They're with you the whole time at hindi ka mabantayan ng maayos?" " It's not their fault. Wag mong ibunton sa iba ang init ng ulo mo." " Kung tuluyan nalang kaya kita Azithere?" " Sige pwede mong ibunton ang init ng ulo mo sakanila." Bawi ko " What the hell sire?" Ungot ni Alexander

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Nang biglang magsalita si Alexander. "Sofia." Napahinto siya. "Yes, Sir?" Alexander looked at her for a few seconds. "Do you always smile?" Nagulat siya sa tanong. "H-Ha?" "I've never seen you without one." Napangiti siya. "My mother always said..." "'Life is already hard. So if you can make someone smile, do it.'" Alexander slowly smiled. "She sounds wise." "She is." May lungkot na dumaan sa mukha ni Sofia.

“Siya ay mayaman at makapangyarihan, ikaw ay galing sa simpleng buhay. Hindi kayo magtatagal.” Minsan, nakikinig ako sa mga salitang iyon at naduduwag. Nagsisimula akong magtanong kung tama ba ang aking pwesto, kung mayroon ba akong laban sa mga taong may higit na yaman at katanyagan. Ngunit sa bawat pagkakataong iyon, ipinapakita ni Alejandro ang isang bagay na hindi kayang bilhin o agawin ng sinuman—ang kanyang paninindigan.

“Maraming bagay ang nagbago sa loob ng isang taon. Natutunan ko na kung paano tumayo sa sarili kong mga paa. Hindi ko na kailangang umasa sa iba para mabuhay o magtagumpay.” Ang mga salitang iyon ay tumama kay Alexander. Naalala niya kung paano niya sinabi noon na wala itong kakayahan kung wala siya. Ngunit ngayon, napatutunayan ng babaeng ito na mali siya. “Matalino ka,” komento ni Alexander, hindi mapigilang purihin ito. “At mukhang masaya ka na ngayon.”

Lahat ng mata’y nakatuon sa’min—mapanghusga, mausisa, parang hinihimay ang bawat galaw ko. Dapat akong masanay sa ganito. Si Alexander kasi—hindi lang siya CEO ng isang malaking kompanya, isa siya sa pinakamahalagang tao sa bansa. Isang pampublikong pigura na kahit simpleng paghinga ay binibigyan ng kahulugan.

tatlong libo lang ang kinuha nito. “It’s for you. Ibili mo ng pasalubong ang kapatid mo.” “S-salamat po Madam… tatanawin ko pong utang na loob ito. Promise po gagalingan ko sa trabaho para hindi kayo magsisi na pinagkatiwalaan nyo ako,” naluluhang sabi ni Alexander. “You may go now. Huwag ka nang sumama sa mga kaibigan mong bad influence."

Isang bagay na kayang baguhin ang lahat. --- Biglang nagsalita si Alexander. --- "Kapag natapos ito..." --- Napalingon siya rito. --- "...I'm not letting you go." --- Nanlaki ang kanyang mga mata. --- "What?" --- Tumingin si Alexander sa kalsada. Ngunit halatang seryoso ito. --- "Life is too short." Mahina nitong sabi. --- "I spent years running from what I feel."

Pagkasara sa pintuan ay galit na tinulak niya ito. "Hey, ganiyan ka ba magpasalamat sa saviour mo?" Tonong nagtatampong tanong ni Alexander. "Saviour your ass! Pareho lang naman kayo ng Brix na iyon na manyak!" Biglang dumilim anv aura ng mukha ni Alexander at hindi natuwa sa narinig. Galit na hinaklit niya sa braso ang dalaga. "Ikumpara mo na ako sa iba huwag lang sa adik na iyon!"

Nakikinig si Alexander sa bawat salita niya, sinusuportahan siya, at pinaparamdam na importante ang bawat opinion niya. “Thank you for standing up for me…” bulong ni Sophia habang patuloy ang usapan nila. “Ang sarap lang sa pakiramdam na may pumapanig sa’kin.” “Palagi akong nasa panig mo,” sagot ni Alexander, diretso ang tingin sa mga mata niya. “Deserve mong maramdaman ‘yan. And together, we can face anything. Basta sana… huwag mong hayaang sirain ng ibang tao ang tingin mo sa sarili mo.”