Ali Baba Character Novels & Stories

Hindi pa sa ngayon. Kaya naintindihan naman agad iyon ni Albert. Si Albert ang nag iisa nyang matalik na kaibigan sa barangay nila. Mula pa kasi noong bata pa sila ay halos sila na ang magkasama kahit saan. Si Albert ay isang lalaking masiyahin ayaw niyang nakikita si Melisa na nalulungkot kaya siya lagi ang gumagawa ng paraan upang maging masaya muli ang kaibigan.

“Sabihan mo si Aliw-Iw na tigilan na niya si Kibaweg. ‘Kamo baka mapagkamalan na sila ng buong pamunuan ng Cordillera.” “Sige po, ” wala sa loob na sabi ng bata, hindi man lang napuknat ang tingin nito sa isang binatilyong Igorot na kanina pa tumutulong sa pagluluto. “Ako po ang bahala…”

"It's none of your goddamn business, Sunshine." That rude reply was from Alas. Napailing na lang ako. Kahit sino talaga ay walang pinipiling lugar ng pagiging rude ni Alas. Now I'm wondering what kind of attitude he shows in front of his parents? Especially, his mom. Alam kong mahal na mahal niya ang kanyang ina. Kaya nga siya naghanap ng babymaker kasi nga, 'di ba, mahal niya ang kanyang ina na kahit ayaw niya pang magkaasawa at anak ay pagbibigyan nito ang gusto ng kanyang ina.

Hinawakan niya ang kaniyang baba habang pinagmamasdan ang babae. Maliban sa parang bata pa ito at maputi, hindi niya alam kung bakit nabaliw dito si Carlo. Medyo maputi rin naman siya at kahit nasa beinte na siya ay para pa rin siyang bata. Bakit hindi nahulog sa kaniyang karisma si Carlo? Talong kasi ang bitbit mo! “Are you alone?”

“Ikaw naman. Halos inabala mo na ang sarili mo sa pag-alaga at pagtatrabaho mo. Bigyan mo rin ang sarili mo ng pagkakataon na sumaya. Nakikita ko naman na gusto ka talaga ng lalaking iyon kahit may anak ka na. Napapansin ko rin na magaan loob niya sa mga bata. Aba’y nakita ko kaya iyan noong nakaraan habang papatungo rito, namigay ng jollibee meal sa mga batang nasa lansangan.” Hindi ko iyon alam. I just think he is a ruthless playboy and I am currently his prey. Hindi ko lang talaga in-expect na maririnig ko iyon mula kay Aling Maria. “Don’t judge the book by its cover nga, hija!” aniya. “Kahit mukha siyang babaero, may gintuang puso rin naman ang lalaking iyon. Hindi naman lahat masama pal

Even Papa and Mama laugh together with the audience. Beyond the door, there's peace, I'm sure And I know there'll be no more tears in heaven "Abuelo!" Agad akong bumaba sa paglakabuhat ni Mama at lumundag sa kandungan ni Abuelo. "My favorite apo," he smiled showing his white teeth. "Mano po, Abuelo." Agad niyang tinanggap ang aking kamay. "Kaawaan ka ng Diyos, Arielle."

Tuwang-tuwa itong naghahabulan sa damo. "Catch me, Daddy Bash!" "Aba! Tatawagin mo lang akong ‘Daddy Bash’ kapag gusto mong manalo!" sagot ni Bash habang nagkunwaring na-struggle sa paghuli. Sa kabilang bahagi, napapanood ni Alyana ang dalawa—at hindi niya maiwasang mapaluha. Ngayon lang niya nakita si Bash na ganito... masaya, malaya, parang hindi CEO o doctor—isang ama.

Nang sumuko na siya sa kapalaran niya, tumingin sa kanya si Albert na may malamig na ekspresyon sa kanyang mukha bago sinabi, “Narinig ko na sobrang taas ng tingin mo sa sarili mo. Mukhang iniisip mo na may mataas kang katayuan at pagkakakilanlan. Kung gano’n, ipapadala kita sa isang lugar kung saan magiging sobrang taas ng pagkakakilanlan mo!” Pagkatapos, inutusan ni Albert ang mga tauhan niya, “Kunin niyo na siya! Humanap kayo ng pinakamaduming babuyan at iwanan niya siya doon para tumira kasama ang mga baboy sa loob ng isang linggo. Siguraduhin niyong makakakain siya, iinom, at matutulog kasama ang lahat ng baboy! Kakainin niya ang mga pagkain ng baboy, at matutulog siya kung saan natutul

sabi niya habang tumitingin kay Harvey, “ay nagsabi sa akin na ang babaeng iyon ay iisang tao lamang.” Nanlaki ang mata ni Harvey. “Ano pong ibig sabihin niyo, mama?” Dahan-dahang napatingin si Ginang Ailyn kay Althea. Isang malamig na tingin. “Ang ibig kong sabihin…” mabagal niyang sabi, “ang babaeng nasa mansion at ang babaeng kasama mo… ay iisa lamang.” Biglang kumabog ang dibdib ni Althea.

mababa at diretso nitong sabi. Unti-unting bumaba ang ulo ni Alice. Para siyang batang nahuli sa kasalanan ngunit ayaw pang umamin. “Pero… parang handa ka nang i-cut off ako kung hindi ako magsasabi ng totoo,” mahina niyang sagot, may bahagyang tampo. “Hindi ka rin fair…” Napabuntong-hininga siya. Sa totoo lang, wala naman siyang ibang pagpipilian. Hindi niya kayang itago pa ito, lalo na sa harap ng lalaking iyon.