Romans & histoires Amanikable Philippine Mythology

Di mapigilang tanong ko. "Meron talaga akong dalawang kasama rito Amina. Yung isa kasi umuwing probinsya dahil nabuntis at doon na nanganak. Yung isa naman na kaedaran mo eh pinahinto ng mapapangasawa niya. Eh natamad na rin akong maghanap ng matinong makakasama rito, yung hindi sana malandi hahaha kaya minaigi kong magsolo na muna." Kwento pa ni Manang kaya di ko mapigilang hindi mapangiti.

"Sinabi ko na kasing yakapin niyo na lang ang isa't isa para magkasya kayo sa maliit na kamang iyan at hindi kayo mahulog." Muling bumalik si Phil sa ibabaw ng kama at tinapunan ako ng matalim na tingin. Sa aking paningin ay muling nagbalik ang dating Phil na aking kilala. Kanina kasi kumikilos siya na parang hindi siya si Phil. Para siyang sinapian ng ibang espiritu at nang mahulog siya ay lumabas na ang kung anong klaseng espiritu na nasa loob ng kanyang katawan kaya nagbalik na siya sa dating Phil.

Kabanata 47 : 'Mayari' Mayari (In Kapampangan mythology, Mayari is the goddess of the moon and ruler of the world during nighttime. Mayari/Malayari. Lunar deity. Symbol, Moon.) Hindi ko alam kung anong totoong kwento— Bakit maraming nilalang na sakim parin sa kapangyarihan? Ngunit— Hindi lahat ng bagay libre, bawat nais at gusto laging may kapalit. Ngunit hindi ko naman nilalahat. Iyon ang naging epekto ng sobra— nakakagawa ng mali, nang hindi inaasahan, naaabuso ang bagay na hindi dapat. Nakakagawa ng isang desisyon na hindi napag-iisipan. Bagay na siyang kinakatakot ko, dahil hindi lang naman ngayon ang oras, gumagalaw parin ito.

Mga nilalang na likha ng malikot na isip ng mga manunulat. Ang mga taong lobo naman ay mga nilalang na nagiging lobo o wolf. Sila ay nagmula sa angkan ng mga mangangaso na isinumpa ng Diyos ng Pangangaso at Karagatan na si Amanikabli dahil pinatay nila ang kaisa-isahang usa na ipinagbawal na dakpin at patayin. Ang usa na iyon ay anak ni Amanikabli. Pinatay ng mga mangangaso ang kaniyang anak para lamang gawing palamuti at simbolo ng kanilang katapangan at lakas. Tuwing kabilugan ng buwan ay lumalabas ang mga lobo dahil ito ang tanda ng patuloy nilang paghingi tawad sa ginawa sa anak ni Amanikabli noong kabilugan rin ng buwan. Karne naman ng mga hayop ang kinakain nila ngunit may mangilan-ngi

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

"Ang sumunod naman ay ang mga Rare. Sa kanila nagsisimula ang totoong mga may abilidad gaya ng ilusyon, pagiging invisible, mabilis ang mga galaw o pagtakbo, super strenght. More on physical yung abilidad nila. At ang sumunod naman ay ang mga epic sila yung may kaya na maglabas ng kapangyarihan, gaya ng apoy, kidlat, tubig, lupa, telekinesis at iba pa. Isa sila sa mga delikadong klasipikasyon kaya wag mo silang babanggain dahil mainitin ang mga ulo ng mga epic." "At ang panghuli ay ang Legendary. Ang lebel na ito ay hindi common or rare. Dahil hanggang ngayon, iisang tao lang ay may hawak ng titulong ito. Yun ay si Vander Cambridge. Sobrang lakas ng kapangyarihan niya at kaya niyang kontroli

sagot ni Inay. Tumango na lang ako at hindi na nagreklamo. Kung ako ay tawag nila sa akin ay si Miss Manananggal, si Inay naman ang Reyna ng mga Aswang. Bakit? Simple lang ang basehan nila. Una, hindi kumakain ng luya si Inay. Nagsimula iyon nang may nag-alok sa kanya ng tinola na may maraming luya, tinanggihan iyon ni Inay dahil sa malalang ulcer niya. Pero sa mata ng mga tao dito, ang pag-ayaw sa luya ay katumbas ng pagkakaroon ng mahabang dila at pagnanasa sa dugo.

Mapanatag. Hindi niya maiwasang titigan ito. Mula sa paraan ng pagkakatuwid ng likod nito, sa paggalaw ng bisig habang hinahalo ang ulam, hanggang sa banayad na pagyuko nito para patayin ang kalan… parang may kung anong hindi niya maipaliwanag na humahatak sa kanya para manatiling nakatingin. Para itong si Adonis—ang diyos ng kagandahan sa mitolohiya. At kung may sinumang babae ang makakakita rito ngayon, tiyak mahuhumaling.

malungkot nitong dugtong. “Umalis ka na lang dito at sumama sa akin pauwi. Naghihintay sina Ina at Ama sa pagbabalik mo.” “Hindi maaari ang iniisip mo, kuya. Nakabuklod na rito ang katauhan ko nang sumailalim ako sa ritwal ng tribo bago maging kasapi. Kamatayan lang ang p’wedeng mag-alis sa akin sa tribo. May sinumpaan din akong tungkulin at kung anuman ang mangyari ngayon, hindi ako aalis kahit buhay ko ang kapalit. Mamamatay ako kasama ng mga amazona,” may paninindigang sabi ni Animfa.

utos ni Philip sa mariing tinig. Halos mapigil ni Anie ang kanyang paghinga dahil sa takot na nadarama. Sa tanaang buhay niya ay ngayon lamang siya nalagay sa ganoong sitwasyon at hindi niya maitatanggi ang labis na pangambang namamahay sa kanyang dibdib. Kung makalalabas man siyang buhay sa lugar na iyon ay hindi niya alam.