Ang Aking Mga Magulang Tula Mga Nobela at Kwento

litanya nito. Pumihit ako paharap sa kaniya. Sumalubong sa akin ang malamlam niyang mga mata. "Kaba?" tanong ko. Tumango naman ito. "Bakit?" "Siyempre, alam kong tanggap na ako ng mga magulang mo pero iyong mga magulang ko ibang kaso pa iyon kaya hindi ko maiwasang hindi matakot na baka magkagulo. Alam ko kung gaano kalaki ang naging kasalanan ni Mommy sa inyo, especially kay Tatay. And honestly, sobrang tuwa ko nang pagdating namin dito kanina naging mainit ang pagtanggap ng mga magulang mo sa mga magulang ko."

Dagdag pa niya. “Bakit hindi niyo ako sinubukan na kausapin noong nalaman niyo ang totoo? Bakit hinayaan niyong madaig kayo ng takot? Alam niyo bang para akong tangang naghahanap kung sino talaga ang mga magulang ko. Inakala kong ang mga Medina ang tunay kong mga magulang pero sa paghahanap ko kung saan sila nakalibing nalaman kong binili lang pala nila ako. Inisip ko na baka hindi talaga ako mahalaga sa mga tunay kong magulang, na nagawa nila akong ibenta sa iba, na hindi talaga nila kagustuhan una pa lang na maisilang ako sa mundong ‘to. Buong buhay ko halos mamalimos ako ng pagmamahal mula sa magulang.” Emosyunal na saad ni Aurora.

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Hindi mapigilan ng dalaga na maging malungkot. “Maayos kahit papaano, pakiramdam ko ay nabawasan ang bigat na iniisip ko. Hanggang ngayon ay pakiramdam ko na panaginip lang ang lahat, hindi ko akalain na kukunin agad ang mga magulang ko, hindi man lang namin nagawang mag paalam sa isa’t-isa.” Halata sa mukha nito ang pagsisisi at panghihinayang na hindi man lang niya nakasama ng matagal ang mga magulang.

Kahit nasa harapan Kami Ang 'Saya Lang tingnan kapag ganito ang mga magulang Masasabi Kong Mahal nila ang isa't isa. Hindi KO maiwasan maalala ang aking magulang?! Namimiss ko na Rin sila lalo na ang akin Ina? May Problema Ba sweetie tanong SA akin Ng aking Asawa " ha wala naalala ko lang ang aking magulang. Mejo matagal na Rin sila Hindi KO nakikita? 'Ahh Oo nga pala Hindi KO na tanong sayo asan ang iy'ong magulang at my kapatid Ka ba sweetie, tanong pa nito SA akin

dumiin ang bawat salita niya at kulang na lang ay kaladkarin ako at parusahan. "Marky is too blind to see your true colors, but I am not. I am his father. At sa pamamahay na ito, ang batas ko ang masusunod. Kung gusto mong magpaka-bastos, huwag sa harap ko at huwag sa ilalim ng bubong ko!"

Kaya naman lalo pang nagkakaroon ng dahilan si Raya para magkwento pa ng magkwento. Buhat ng mawala sa amin ang mga magulang namin, ngayon ko lang siya nakitang ganito kasaya. Na para bang ang kasama niya ay si mommy at daddy. Para bang ang mga kausap niya ay ang mga magulang namin. Gusto kong umiyak, pero ayaw kong sirain ang gabing ito. Ayaw kong matanggal ang saya sa labi ni Raya.

Una kong pinuntahan ang libingan ng mga magulang ko. "Ma, Pa graduate na po ako. Ang saya ko po, pero malungkot rin po ako dahil wala kayo sa tabi ko. Sana ay masaya kayo habang umaakyat ako kahapon sa stage. Alam ko at ramdam ko na naroon kayo. Mahal na mahal ko po kayo, Mama at Papa." Kausap ko sa puntod ng mga magulang ko.

Klarisse remembers what her mother said to her. “Hindi puwede na ikaw ang mauna sa amin ng tatay mo, anak. Hindi ang mga magulang ang naglilibing sa mga anak, kundi kaming mga magulang ang ihahatid ninyo sa hatungan.” She was crying like a mad person nang lumabas na sa kwarto niya sa hospital ang mga magulang niya.

Mas lalo akong napahalakhak sa pang-aasar ni Papa kay Mama. At nagsimula na naman silang magbangayan kung sino ba sa kanila ang pinagmanahan ko ng ganitong kagandahan. Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga magulang ko. I’m turning eighteen next month, and my parents are only getting older, but they’ve aged like fine wine.