Novel & Cerita Ang Aking Pamilya Sanaysay

sabi pa nito sa akin at tumawa pa ito ng malakas. Panalangin, kung ganon ay ipinapanalangin pala nito na mawala na kami ng aking pamilya sa kanyang landas? Bakit? Ano bang nagawa ko sa kanya at ng aking pamilya? Sa pagkakaalam ko ay ang pamilya ko ang nagligtas sa kanilang papalubog nang kumpanya. Na kung hindi sa pera ng aking pamilya ay wala na ang kumpanya nila.

aniya na kina kunot ng aking noo. "Paanong pati ang nanay mo nasali dito?" Ani ko, naguluhan ako sa kaniyang pamilya hindi ko na alam kung ano bang mga history ng mga ito. Mukhang may something sa pamilya niya na mahirap i-spelling. "Family issue...mahabang kwento pero to make it short magulo ang pamilyang meron ako. Yan nasabi ko na para wala kan ng masabi diyan," ani nito na kina tingin ko sa kaniya ng masama.

Hindi n'ya inalis ang mga mata sa 'kin at nag-aantay talaga s'ya sa isasagot ko. "Simple lang naman ang depinisyon ng pamilya sa 'kin, ang pamilya sila ang hindi ka tatalikuran kahit anong mali pa ang nagawa mo. Nandiyan sila para intindihin, tanggapin, tulungan at mahalin ka." Tumango-tango naman s'ya na tila naging sang-ayon sa sinabi ko.

malamig kong sabi. Sa wakas, tinaas niya ang tingin niya. "Where?" "My parents' house. Family gathering." Walang emosyon niyang tiniklop ang journal niya. "Alright." Pagdating namin sa ancestral house ng pamilya ko, ramdam ko agad ang tensyon sa katawan ko. Nakangiti ang mga pinsan ko, si Mama, si Papa, at ang iba pang kamag-anak na hindi ko na matandaan ang pangalan.

Nasa isang sulok lang ako ng sofa nakaupo habang pinagmamasdan silang tatlo na masayang magkakatabi sa upuan at naglalambingan, habang ako, parang aso na nakatanghod lang sakanila at naghihintay na mapansin. Ngayon na may sarili na akong pamilya, araw-araw nilang ipinaparamdam na parte ako ng kanilang pamilya at mahalaga ako sakanila. Ang pamilya ni Aia at ang mga anak ko ang bumuo saakin. Ngayon kumpleto na ang buhay ko dahil nandito na ang Mama ko.

sagot niya, hinawakan ang aking kamay. Habang kami ay nagkukwentuhan, nagdesisyon kaming sulatin ang ilan sa mga natutunan namin sa araw na ito. Magsimula kaming bumuo ng isang “family journal” kung saan maaari naming isulat ang mga alaala, karanasan, at mga pangarap para sa hinaharap. “Sa ganitong paraan, kahit saan man tayo, mananatili tayong konektado sa ating mga kwento,” sabi ko.

Naabutan niya itong naggagayat ng gulay sa may kusina. "Naku, wala rin akong kasama sa bahay ko, mga aso lang. Matagal ng patay ang mister ko, at hindi kami nagkaanak, si Ismael na lang ang itinuturing kong pamilya, umuuwi lang ako sa bahay pagkatapos ng gawain ko dahil mas malungkot dito, lalo kapag lumuluwas si Ismael, pero ngayong nag asawa na siya, palagay ko makukulayan na itong bahay at sana magkaroon na kayo agad ng mga anak para may maingay na rito at may maalagaan na ako," natutuwang sabi Saning.

Ipinaliwanag niya ang lahat nang maayos, upang mawala ang tensyon sa pamilya. Naniniwala si Andi na kapag wala nang interes na nakataya, magagawa nina Mrs. Moon at Angel na makitungo nang maayos kay Yesha. Tulad ng inaasahan, ngumiti si Angel at unti-unting nawala ang galit niya kay Yesha. Bagama’t nalungkot si Mrs. Moon nang malamang patay na ang totoong Angel, mas nanaig ang kasiyahan na buo at masaya ang kanilang pamilya.

Sa oras na ‘to agad kong iginagap ang kamay ko sa kanyang mga palad. “P-Papa…makakamit rin natin ang hustisya para kay Mama.” seryosong wika ko. Umiling siya sa akin. “It’s too dangerous Azeria,” iling niya. “Mas makakabuti na ipapalagay mo ang bagay na ‘yon sa amin. “Ang mas intindihin mo ay ang pamilya mo.” Family. Napangiti ako, I never thought I would create a family at my age. Sa utak ko ay ang trabaho lang muna ang uunahin, na ang mga gusto muna ang mas isipin.

sagot ko, “pero excited na ang buong pamilya.” Habang umiikot ang mundo namin sa probinsyang ito, ramdam ko na ang simula ng isang magandang kwento. Kwento ng pag-ibig, pamilya, at pag-asa—isang kwento na babalik-tanawin namin ng may ngiti sa mga labi.